علی سدپارای پاکستانی به همراه آلکس تکسیکون در کمپ اصلی اورست در انتظار شرایط جوی خوب برای صعود زمستانی و بدون اکسیژن به بام دنیا است. باد شدید با نیرویی باورنکردنی در حال وزش است و آنها منتظرند ببینند که چه وقت اجازه خواهند داشت که قله را صعود کنند.
مدت طولانی انتظار همانطور که قبلا گفتیم موجب برپایی رقص، آواز و البته فرصت لازم برای مصاحبه شده است. گفته های سدپارا در باره تیم K2 جالب است او از آنها با کلماتی خشن یاد می کند. علی می گوید:
" علاقه ای به تیم لهستانی ها ندارم من مبلغ قابل توجه آنها را برای صعود به K2 نپذیرفتم، الکس برادر من است او مثل یک کوه نورد به من نگاه می کند اما برای لهستانی ها من یک باربر هستم، یک جانوری که فقط باید طناب نصب کند و میدان های برفی را مجهز کند. وقتی که انگشتانم یخ زدند آنها مرا دور انداختند اما آلکس به من کمک کرد، او من و خانواده ام را از نابودی حتمی نجات داد و علت اینکه من اینجا هستم همین است زیرا او برادر من است."
اشاره علی سدپارا به اکسپدیشن سال 2012 گاشربروم یک توسط لهستانی ها است که اولین صعود زمستانی این قله شناخته شد.
برچسبها: صعودهای زمستانی
