وبلاگ کوه نوردی و صعودهای ورزشی گل کوه

سارا عبدویس کوهنورد جوان و مستعد کشورمان در تیم بین المللی صعود زمستانی آناپورنا حضور دارد( تیم آلکس تکسبکون) سارا قبلا اورست، k2، ماناسلو و آمادابلام را نیز صعود کرده، او در صفحه اینستاگرام خود نوشته: " زمستون امسال قدم به دل آناپورنا میگذارم، برای شکستن مرزها و الهام بخشیدن به زن هایی که جسارت رویاهای بزرگ را دارن"

تیم زمستانی آناپورنا تا کمپ ۲ پیشروی داشته و به کمپ اصلی برگشته، به گفته ساجدصدپارا چالش این برنامه باد شدید است که تا ۸ ژانویه ادامه دارد، دمای هوا منفی ۲۵ درجه می باشد و ثابت گذاری تا ارتفاع ۶۷۰۰ متر انجام شده.

برای سارای عزیز که نخستین کوهنورد زن ایرانی در تلاش زمستانی یک هشت هزارمتری است و مابقی تیم آرزوی موفقیت و سلامتی داریم.

14peaksexpedition در صفحه اینستاگرام خود اعلام کرده که عهده دار لجستیک تلاش زمستانی ماناسلو در 2025-2024 خواهد بود.

قبلا اعلام کردیم که سیمون مورو کوهنورد کهنه کار ایتالیایی قرار است در این برنامه به نیما رینجی جوانترین عضو باشگاه هشت هزارمتری ها ،کوهنوردی فنی را آموزش دهد، اسوالد رودریگو کوهنورد و فیلمساز چند ملیتی نیز به تیم آنها ملحق شده و اینطور که کمپانی یاد شده اعلام کرده، سیمون مورو در ششمین تلاش زمستانی خود بر ماناسلو سبک سبکبار محض را انتخاب کرده، بدون طناب، اکسیژن، راهنما و نصب کمپ که آن را آخرین فصل از تاریخ نانوشته کوه نوردی عنوان کرده، باید دید ماناسلو و بارش های سنگین برف آن اینبار روی خوش به مورو نشان خواهد داد یا خیر

چوآیو از سمت نپال

تمامی تیم هایی که امسال به هدف صعود زمستانی در هشت هزارمتری ها حضور داشتند به دلیل شرایط جوی دست از تلاش کشیدند فقط تیم پایونیر ادونجر در چوآیو برای آخرین تلاش به سوی قله در منطقه باقی مانده که پنج نفر از اعضای تیم جلجه نیز به این تیم هشت نفره ملحق شده. اینطور که پیداست شرایط جوی هر سال دشوارتر از سالهای گذشته عمل می کند.

K2

همانطور که در اینجا اعلام شد، گریس سِنگ تلاش زمستانی خود در K2 را متوقف کرد، برای این کوه نورد تایوانی تلاش در فصل زمستان اولویت چندانی نداشت، هدف او ملحق شدن به باشگاه هشت هزارمتری ها در کوتاهترین زمان ممکن بود، در هر صورت ظاهرا تابستان تلاش خود را مجددا در قالب یک تیم تجاری از سر خواهد گرفت.

اورست

یوست کوبوش کوهنورد جوان آلمانی برای دومین بار بدون صعود به قله اما با تجاربی بسیار، تلاش انفرادی خود را بر یال غربی اورست را متوقف کرد. هدف او در سالجاری تا ارتفاع 8000 متر بود. او در حال حاضر در کاتماندو بسر می برد تا 11 مارس به خانه برگردد، کوبوش سال آینده به اورست برنخواهد گشت و احتمالا سال 2024 تلاش سوم خود را از سر خواهد گرفت. کوبوش گفته که عضلات خود را مثل یک فضانورد که مدت زیادی در فضا بوده از دست داده و حالا که به زمین برگشته باید تمرینات خود را برای ایجاد توده عضلانی از سربگیرد. این کوه نورد صبور یازده کتاب همراه داشته که همه آنها را مطالعه کرده و چندان از نتیجه کار ناراحت نیست زیرا تمامی توان و تلاش خود را بکار گرفته و عامل بیرونی یا همان شرایط جوی مانع از پیشروی وی بوده که از کنترل او خارج بوده. از تجارب امسال او نداشتن کمپ پایه سنتی و آشپز بوده و جمعا پنج چادر استفاده کرده که سه تای آن کاملا در اثر شدت وزش باد تخریب شده. زمستان امسال سردتر از سالهای گذشته بوده و باد نیز شدت بیشتری داشته، حتی در کاتماندو نیز این سرما کاملا حس می شود.

چوآیو

تیم جلجه شرپا

بعد از دومین تلاش برای صعود به قله در دوشنبه گذشته که موفقیت آمیز نبود، تیم جلجه شرپا تلاش برفراز یال جنوب شرقی چوآیو را پایان یافته اعلام کرد. این کوه نورد 29 ساله نپالی می گوید که تمام توان خود را بکار گرفته و خیلی به هدف نزدیک بوده اما سلامت و ایمنی تیم را در اولویت قرار داده، او مدعی است که تیم تا ارتفاع 7900 متر صعود کرده اما تعدادی بیمار شده و همچنین با ماسک اکسیژن مشکل داشته اند. وزش باد شدید و باور نکردنی تا سرعت 100 کیلومتر بر ساعت رسیده و صخره در نزدیکی خط الراس منتهی به قله بسیار دشوار بوده بنابراین تصمیم به برگشت به کمپ اصلی گرفته اند. پنج نفر از اعضای این تیم به گروه  هشت نفره  پایونیر ادونجر پیوسته اند که آنها نیز درصدد ایجاد مسیر تجاری از سمت نپال تا قله چوآیو هستند. جلجه گفته که هدف هر دو تیم یکی است و این کار را برای کشورشان انجام می دهند تا از سمت نپال یک مسیر امن، تجاری و قابل دسترسی برای کل جامعه کوه نوردی داشته باشند. با هم قوی تر هستند و می توانند این کار را انجام دهند. تا اینجا هر دو تیم با هم رقابت داشتند، مسیر نرمال از سمت چین به مرور کمتر و کمتر مورد استفاده قرار می گیرد. هم به دلیل سیاست سختگیرانه چین در مورد کرونا و هم محدودیت صدور مجوز از سوی مقامات چینی وتبتی. تبتی ها به میزان قابل توجهی قیمت صدور مجوز را افزایش داده اند.

پایونیر ادونچر به سرپرستی مینگما دورچی شرپا مدعی صعود تا ارتفاع 7650 متر است و به دلیل وقوع طوفان به کمپ اصلی برگشته. این تیم از سمت روستای Thame تلاش خود را انجام می دهد که در ابتدا ایده جلجه بوده اما بعدا به سمت یال جنوب شرقی می رود. شرایط جوی احتمالا امکان یک تلاش برای صعود به قله را بیشتر نمی دهد، وزش باد در روز جاری کاهش یافته اما در هر صورت فصل بهار نزدیک است و این فصل منبع اصلی درآمد برای آژانس های نپالی، باربران ارتفاع و راهنمایان کوهستان است.

مینگما دورچی شرپا

منبع

بروزرسانی:

 8000m اعلام کرده گریس سِنگ و تیم شرپاهای او به دلیل وزش باد از کمپ 3 راهی کمپ اصلی شده اند و K2 در این فصل صعود نخواهد شد. everest today  نیز این خبر را تایید کرد.

کریس آناپورنا اعلام کرده که یوست کوبوش، کوه نورد آلمانی تلاش خود بر یال غربی اورست را بنا به دلایل استراتژیک تا 28 فوریه به تعویق انداخته.

تیم جلجه شرپا در چوآیو تلاش مجدد خود را امروز صبح آغاز کرد، شرایط جوی مساعد نیست با این وجود امروز تا کمپ 2 و فردا تا کمپ 4 صعود خواهند کرد و فقط روز 28 فوریه برای صعود به قله مناسب است که بسیار کار خطرناکی است. منبع این خبر کارلوس گارنزو است.

فصل زمستان در هیمالیا و قراقروم به مرحله پایانی خود نزدیک است و مهم نیست که منظور کدام تقویم است. یوست کوبوش کوهنورد آلمانی اعلام کرده که عازم آخرین تلاش خود به صورت انفرادی در یال غربی اورست است و امیدوار است که برای کسب تجربه از آخرین بار بیشتر صعود کند در هر صورت بنابه دلایل زیست محیطی نمی خواهد که تجهیزات خود را در ارتفاع بالا رها کند و حداقل برای جمع آوری آنها صعود خواهد کرد. هر دو تیم چوآیو در حال حاضر در کمپ اصلی در انتظار شرایط جوی بهتر هستند، تیم جلجه شرپا تا ارتفاع 7400 و تیم مینگما دورچی تا ارتفاع 7200 متر پیشروی داشته اند اما از دو مسیر متفاوت. تیم K2 در کمپ 3 در انتظار آرامتر شدن باد برای حمله به قله است. این تیم به سرپرستی نیما گیالزن کسی که حدود 20 صعود به هشت هزارمتری ها داشته تا کمپ 4 را ثابت گذاری کرده.

اورست

یوست کوبوش تقریبا سه ماه است که با سرسختی در حال تلاش انفرادی بر یال غربی اورست به سمت دهلیز هورنبین است او نوشته که گزارش های هواشناسی حکایت از آرام شدن جت استریم دارد اما سرعت باد هنوز بالا است، وی صراحتا اعلام کرده که شانسی برای رسیدن به قله وجود ندارد و تنها امیدوار است برای کسب تجربه بیشتر این بار به ارتفاع بالاتر دست یابد، در هر صورت دوست ندارد بنا به دلایل زیست محیطی تجهیزات خود را در ارتفاع بالا رها کند بنابراین حداقل به همین هدف به بالا صعود می کند و اگر شرایط اجازه دهد پیشروی خواهد داشت.

K2

اکسپدیشن تجاری بر یال آبروزی K2 که توسط شرکت "دولما" و به سرپرستی نیماگیالزن اداره می شود(حدود 20 صعود به هشت هزارمتری ها داشته) هنوز در حال تلاش است. تنها مشتری این تیم خانم جوان تایوانی، گریس سِنگ است که پنج صعود به هشت هزارمتری ها را در کارنامه خود دارد، او می خواهد اولین زن در کشور تایوان باشد که به باشگاه هشت هزارمتری ها ملحق می شود. وی در تمامی صعودهای خود از اکسیژن مکمل و حمایت حداکثری شرپاها برخوردار بوده. حداقل هفت نفر او را در این صعود همراهی می کنند. صرف نظر از ماهیت تجاری این برنامه توجه به تلاش شرپاها خالی از لطف نیست. از این گذشته K2 زمستانی، تنها یک سال است که تسلیم کوهنوردان شده. 24 فوریه "دولما" اعلام کرده: "باوجود شرایط سخت، شرپاها تا کمپ 4 را ثابت گذاری کرده اند و در سلامت به کمپ 3 برگشته اند. برنامه قبلی این بوده که 25 یا 26 فوریه عازم قله شوند اما وزش باد بالای 40 کیلومتر در ساعت موجب شده که احتیاط کنند و در کمپ 3 منتظر باشند. گریس سِنگ نیز در همین کمپ است، گشایس مسیر تا کمپ 4 در شرایط زمستانی یک موفقیت قابل توجه است اما تا قله راه زیادی باقی مانده و از چالش های اصلی باتل نک، برج های یخی و ... هنوز عبور نکرده اند.

چوآیو

ببرکوهستان، جلجه شرپای 29 ساله در چوآیو سیزدهمین هشت هزارمتری خود را در دست اقدام دارد و در عین حال در تلاش برای گشایش یک مسیر تجاری از سمت نپال است. در حال حاضر او و تیمش در کمپ اصلی در انتظار بهبود شرایط هستند. او نوشته که تیم نتوانسته از گردنه کوهستانی بین چوآیو و قله تنزینگ عبور کند اما این پایان کار نیست. مسیر این تیم چندان مشخص نیست و به دلایلی نتوانسته اند مستقیم به سمت گردنه بروند وارتفاع 7500 متر را اعلام کرده اند که از گردنه مرتفع تر است. راشن کلایم اعلام کرده که آنها در حال تکرار مسیر روس ها در یال شرقی هستند، ارتفاع گردنه را 7400 متر اعلام کرده اند که بعد از آن 800 متر دیگر را باید پشت سر بگذارند. این مسیر نه تنها تحت تاثیر ارتفاع بلکه از دشواری قابل توجهی برخوردار است و کاملا شکننده است و در نیمه های آن یک شکاف 70 متری وجود دارد که برای روس ها در گشایش این مسیر یک چالش اساسی بوده بویژه هنگام فرود که بسیار خسته بوده اند و مجبور به برقراری یک کمپ اضافی می شوند. در هر صورت به هیچ وجه این مسیر مناسب اکسپدیشن های تجاری نیست.

تیم پایونیر ادونچر نیز از سمت جنوبی چوآیو به کمپ اصلی برگشته، سرپرست تیم مینگمادورچی است که در اولین تلاش به ارتفاع 7200 متر رسیده و به دلیل شرایط نامناسب جوی فرود آمده. مسیر آنها در خطی متفاوت با تیم جلجه است و اعلام کرده اند که احساس می کنند در صورت بهتر شدن هوا امکان صعود به قله وجود دارد.

منبع

بنا به گزارش summit karakoram تیم گریس سِنگ و شرپاهای او کمپ اصلی را برای آخرین تلاش در صعود به K2 ترک کردند.

 تیم چوآیو به سرپرستی جلجه شرپا نیز با وجود باد شدید در حال حاضر در کمپ یک هستند و امیدوارند که 21 فوریه (دوشنبه) به قله برسند. هنوز جزئیات مسیر این تیم مشخص نشده.

فقدان اطلاعات کامل و ابهاماتی که درباره مسیرهایی که دو تیم نپالی مستقل (تیم جلجه شرپا و تیم پایونیر ادونچر) قصد گشایش آن از سمت نپالِ قله چوآیو را دارند موجب شده که سایرین دست به تحقیق و تفسیر و ایراد اشکال در پیشروی آنها داشته باشند، به نظر می رسد که هر دو تیم مسیرهایی که تیم روس ها و لهستانی ها از سمت نپال ایجاد کرده اند را در پیش گرفته باشند و یا انشعابی از این مسیرها که بسیار دشوار و غیرقابل استفاده برای اکسپدیشن های تجاری است. دنیس اوروبکو نیز تلاش نپالی ها را ارزیابی کرده، جزئیات این مسیرها، خطای اعلام ارتفاع حقیقی و تلاش های قبلی به طور مفصل در گزارش explorers توضیح داده شده.

دو تیم از کشور نپال در حال حاضر در تلاش برای گشایس مسیری جدید از سمت جنوب چوآیو هستند که به سرعت در حال پیشروی هستند. این کار علیرغم هوای شدید زمستانی و دشواری فنی در سمتِ نپال این قله در حال انجام است. هر دو تیم می گویند که شرایط مهیا شود آماده حمله قله خواهند بود. بعید نیست که در نهایت تلاش خود را برای رسیدن به قله 8201 متری همزمان و از طریق مسیرهای مختلف انجام دهند اما سئوالی که مطرح است این است که آنها دقیقا از کجا صعود خواهند کرد؟

جزئیات کم

جلجه شرپا در ابتدا به استفان نستلر گفته بود که می خواهد از سمت نانگپالا (گذرگاه بین نپال و تبت) به این کوه نزدیک شود نه از سمت گوکیو. نستلر در این رابطه اضافه کرده که جناح 7000 متری نانگپا گوسوم با یک خط الراس به بالاترین نقطه چوآیو متصل می شود.

جلجه شرپا کوه نورد محترمی است که در تلاش است تا عنوان جوانترین عضو باشگاه هشت هزارمتری ها را بدست آورد، او همچنین یکی از 10 کوهنوردی است که در زمستان سال گذشته K2 را صعود کرده. مانند هر هیمالیانوردی دیگر ما حرف او را می پذیریم اما اخیرا برخی ابهامات و سردرگمی در مورد مسیر او وجود داشته، دو روز پیش سه اسکرین شات از دستگاه ردیاب خود منتشر کرد که مسیر انتخابی وی یک خط بسیار مستقیم را به سمت قله از یخچال نگوزومپا نشان می دهد که به سمت گذرگاهی می رود که چوآیو را از سمت غرب از نگوزومپاکانپ (7916 متر) جدا می سازد، که به عنوان قله تنزیگ نیز معروف است.

ما از کارشناسان موقعیت های جغرافیایی و ردیابی جی پی اس در Race Traker خواستیم تا مسیر جلجه و تیمش را دنبال کنند. براساس اسکرین شات های جلجه، توپوگرافی و گوگل ارت نتیجه گیری آنها تصاویر زیر است.

پیامهای ترکیبی

همچنین به نظر می رسد که در مورد بالاترین نقطه ای که کوهنوردان قبل از بازگشت به کمپ اصلی اعلام کرده اند ابهام وجود دارد. جلجه یک اسکرین شات را از یک نقطه بزرگنمایی شده پست کرده که هیچ نمای کلی از آن وجود ندارد اما داده های پایین، ارتفاع 7409 متر را نشان می دهد. از آنجا که کریس آناپورنا اشاره کرده بود که این ارتفاع بیش از ارتفاع ذکر شده در سایر اسکرین شات ها است دوباره از کارشناسان یاد شده خواستیم که تحقیق کنند و آنها نقطه دقیق آخرین اسکرین شات را پیدا کردند و به این نتیجه رسیدند که 6900 متر است نه 7400 متر. ما نتایج را بازنشر دادیم و خوانندگان علاقمند می توانند خودشان آن را بررسی و ویژگی ها را مقایسه کنند.

این بدان معنی نیست که جلجه و تیمش در مورد بالاترین نقطه ای که به آن رسیده اند، گمراه هستند. دلایل زیادی وجود دارد که چرا کوه نوردان می توانند بالاتر از آنچیزی که ردیاب نشان می دهد را صعود کنند، مثلا برای صرفه جویی در مصرف باتری می توانند آن را خاموش کنند اما به این معنی است که اسکرین شات اولیه جلجه با داده های ارتفاع بالاتر ترکیب شده است. امید است که تیم در بازگشت بتواند این آشفتگی را توضیح دهد. لاکپادندی از همین تیم اوایل امروز نوشت که به دلیل شرایط جوی باید به سرعت از ارتفاع 7200 متر فرود آیند.

مسیر پیش رو

هدف تیم جلجه شرپا گذرگاه بین چوآیو و تنزیگ است. بعد از رسیدن به آن باید خط الراس طولانی شرقی را به سمت قله اصلی دنبال کنند، مگراینکه یک میانبر به سمت بالا پیدا کنند زیرا سطحی است عمودی، خطرناک و غیرقابل عبور.

دنبال کردن مسیر پیشنهادی مینگماجی

تیم جلجه شرپا در واقع یکی از دو مسیری را در پی گرفته که مینگماجی به دولت نپال ارائه داده بود، موقعی که آنها قول دادند یک اکسپدیشن بومی را برای باز کردن مسیر تجاری از سمت نپال چوآیو تامین مالی کنند. مینگماجی در اواخر نوامبر این موضوع را با explorers در میان گذاشت. او دو مسیر احتمالی را از سمت جبهه جنوب شرقی پیشنهاد داده بود، هر دو به سمت خط الراس دشوار شرقی. جلجه تیم خود را به سمت مسیر دوم آبی رنگ در نقشه هدایت می کند.

مینگماجی همچنین جزئیات کراکس مسیر را که فراتر از بالاترین نقطه ای است که اکسپدیشن فعلی به آن رسیده اعلام کرده، خط الراس شرقی، این خط الراس قبلا صعود شده اما هرگز تکرار نشده. جبهه جنوب شرقی + خط الراس شرقی چوآیو چندین اکسپدیشن ناموفق داشته تا اینکه تیم نخبه روسی سرانجام در اکتبر سال 1991 آن را صعود کرد. الیزابت هاولی در گزارش خود خط الراس شرقی را "خوفناک" نامید و به شکافی به عمق 70 متر و شیب 80 درجه ای صخره در طرفین در ارتفاع بسیار بالا اشاره کرد.

در تلاش بدون اکسیژن به سوی قله، پنج کوهنورد روسی کمپ بالا را در ارتفاع 6900 متر برقرار کردند و یک بیواک در خط الراس در ارتفاع 7900 متر داشتند. متاسفانه سقوط سنگ موجب مرگ پزشک تیم حین فرود پس از صعود موفق شد. جلجه گفته که کمپ 3 را در ارتفاع 7800 متر برقرار خواهد کرد که بالاتر از گذرگاه است. انتظار داریم که بعدا روشن شود که یک مسیر جدید است یا تکرار مسیر قبلی.

مسیر تیم پایونیر ادونچر

دومین تیم در چوآیو، تیم پایونیر ادونجر، مسیر صعود خود را با اکسپلوررز به اشتراک گذاشته، مسیری کاملا متفاوت از سمت جنوب. ما نقشه این تیم را با نقشه توپوگرافی مسیرهای چوآیو که وبلاگ کوه نوردی Animal de Ruta  گردآوری کرده مقایسه کردیم و دو گزینه پیدا کردیم که می تواند شبیه مسیر پایونیر ادونچر باشد.

در نگاه اول به نظر می رسد که با مسیری که در زمستان 1985 توسط لهستانی ها در جنوب شرقی ایجاد شده مطابقت داشته باشد. این تیم به سرپرستی آندرژ زوادا پنج کمپ نصب کرد و با وجود هوای بدِ بی امان، موفق شد. ماچی بربکا و ماچی پالیکوفسکی در 12 فوریه قله را صعود کردند و پس از آن زگمونت و هنریش و سه روز بعد یرژی کوکوچکا. این دومین صعود یک هشت هزارمتری برای نخستین بار در فصل زمستان برای کوکوچکا بود، در 21 ژانویه دائولاگیری را صعود کرده بود.

مسیر لهستانی ها در سال 1985

با این وجود امکان دارد که طرح ارائه شده توسط پایونیر ادونچر خطی بسیار دورتر در غرب تا یال جنوب – جنوب غربی باشد. طبق اطلاعات وبلاگ Animal de Ruta  این مسیر در مرز تبت، تاکنون صعود نشده، تعجب آور نیست، بسیار دشوار و طولانی است، 6.5 کیلومتر بعلاوه 2900 متر عمودی. بیش از یک نقطه دسترسی برای آن ممکن است وجود داشته باشد و در انتظار تایید خط دقیق تیم پایونیر ادونچر هستیم که در حال صعود است.

بروزرسانی امروز

تیم جلجه شرپا در حال حاضر در کمپ اصلی در حال استراحت و آماده سازی برای صعود به قله است، تیم الیت اکسپدیشن که با جلجه شرپا همکاری دارد گزارش داده که آنها برنامه احتمالی برای صعود به قله را 24 تا 27 فوریه اعلام کرده اند.

یکی از سخنگویان تیم پایونیر ادونجر زمان احتمالی برای صعود را نیز همین موقع اعلام کرده بنابراین ممکن است شاهد رقابت دو تیم نپالی برای صعود به قله چوآیو از زوایایی مختلف باشیم. با اینحال تیم پایونیر با مشکل کمبود طناب به دلیل محاسبه اشتباه روبرو شده و به آنها طناب تحویل شده است، برنامه اولیه آنها برقراری کمپ 2 در روز گذشته و ثابت گذاری کمپ 3 در روز جاری بوده و حالا امیدوار هستند که کمپ 2 را فردا ثابت گذاری کنند. تمام روز هوا صاف بوده.

ارزیابی دنیس اوروبکو

مسیر نپالی ها ظاهر در دو طرف مسیر دنیس اوروبکو و بوریس ددشکو در سال 2009 است، خطی مستقیم به سمت جبهه جنوب شرقی چوآیو. مسیری بسیار دشوار که به سبک خالص آلپاین و بدون اکسیژن صعود شده و آخرین گشایش مسیر چوآیو در سمت نپال بوده. اوروبکو در سال 2013 به جبهه جنوبی چوآیو بازگشت تا قبل از اینکه با آلکسی بولوتوف بر اورست تلاش کند، هم هوایی انجام دهد. نظر اوروبکو:

"این جبهه بسیار شیب دار و نسبتا مرطوب به دلیل جهت آن در سمت جنوبی است، همچنین دارای قله های صخره ای بسیاری است و ریزش بهمن تهدیدی است جدی. همه این فاکتورها شانس موفقیت را به حداقل می رساند با این حال من به تمایل نپالی ها برای یافتن یک خط امن که می تواند به اقتصاد خومبو کمک کند، احترام می گذارم. آیا امکان دارد؟ به نظر من بله همینطور است.

مسیر اوروبکو در سال 2009

در مورد این مسیرها اوروبکو اشاره کرده که طبق نقشه های ارائه شده تیم پایونیر ممکن است در حال صعود از مسیری منشعب از مسیر لهستانی ها باشد، اما از سمت راست فلات. میسر روس ها به سمت خط الراس شرقی دارای شکافی روی خط الراس است که از نظر فنی بسیار دشوار و خطرناک است و قطعا برای مشتری ها مناسب نیست، شرایط زمستانی بسیار متفاوت تر از شرایط خطرناک در بهار و پاییز است که مشتری ها مراجعه می کنند.

اوروبکو هشدار داده که در شرایط گرمتر این جبهه غیرقابل پیش بینی است،آیا ارزش دارد که مشتری ها را در معرض چنین خطراتی قرار داد؟ مثل آیگر شاید ساخت یک تونل برای رفتن به قله ایمن تر و موثرتر باشد! یا تمرکز بر تجارت روی بقیه هشت هزارمتری ها. این صعود ممکن است قدرت نپالی را به جهان نشان دهد اما انجام آن فقط برای یک بار کافی است.

تیم جلجه شرپا بعد از ثابت گذاری تا ارتفاع 7400 متری چوآیو در تلاش زمستانی از سمت نپال، به کمپ اصلی برگشته تا برنامه صعود را نهایی کند. این تیم تاکنون مشکل خاصی نداشته و اگر موفق به ایجاد این مسیر بشود، اکسپدیشن های تجاری از سمت نپال بی نیاز به  چینی ها رونق خواهد گرفت. تیم صعود زمستانی K2 بعد از برقراری کمپ 3 به دلیل باد شدید به کمپ اصلی برگشته و فعلا مرحله صعود به قله به تعویق افتاده، نیماگیالزن سرپرست تیم گفته اگر واقع بینانه قضاوت شود فقط یک فرصت کوتاه برای صعود به قله باقی است و شانس آن بسیار کم و ریسکی بسیار بالا دارد. از تیم مینگمادورچی در چوآیو خبر جدیدی منتشر نشده و یوست کوبوش نیز برای ادامه تلاش انفرادی در اورست منتظر شرایط بهتر است. منبع اینستاگرام تیم ها

تیم جلجه شرپا در مسیر کمپ 1 چوآیو

بعد از پایان ناموفق اکسپدیشن های نانگاپاربات و ماناسلو، چهار اکسپدیشن در غولهای هیمالیا، اورست و چوآیو و K2 در قراقروم باقیمانده:

اورست

یوست کوبوش در حال حاضر در تلاش انفرادی خود در اورست وقت زیادی برای مطالعه پیدا کرده، این کوه نورد 29 ساله آلمانی از لابوشه در دره اورست نوشته: "کتاب مورد علاقه من من در حال حاضر "روانشناسی مثبت برای آدمک ها" است و با شرایط فعلی در اینجا من واقعا به این کتاب نیاز دارم! در این کتاب دو روانشناس انگلیسی نکاتی را در مورد چگونگی مقابله با احساسات دشوار و شادتر و سالم تر کردن زندگی خود ارائه می دهند" در این تلاش انفرادی در مرتفع ترین کوه جهان، کوبوش از ارتفاع حدود 6450 متر فراتر نرفته. چندین بار تا لاهولا، گذرگاهی در ارتفاع 6000 متر بین نپال و تبت صعود کرده اما در ارتفاع فراتر از آن طوفان او را مجبور به بازگشت به دره کرده. در آخر هفته و هفته آینده به نظر نمی رسد که باد شدید فروکش کند.

چوآیو

در چوآیو که فقط 28 کیلومتر از اورست فاصله دارد، دو اکسپدیشن نپالی شرایط مشابهی دارند. تیم "جلجه شرپا" و تیم "مینگما دورچی شرپا" که به طور مستقل تصمیم گرفته اند تا مسیر جدیدی را از سمت نپال ایجاد کنند که برای اکسپدیشن های تجاری نیز مناسب باشد . تیم جلجه تا کمپ یک را ثابت گذاری کرده اما ارتفاع این کمپ را اعلام نکرده، این تیم در اینستاگرام اعلام کرده که شرایط جوی تا 15 فوریه ثابت است و می خواهند تا کمپ 3 را ثابت گذاری کنند. تعدادی از افراد تیم ثابت گذار به کمپ اصلی برگشته اند تا تجهیزات و کپسول اکسیژن بیشتری به بالا حمل کنند. از تیم مینگما دورچی اطلاعات کمی در دسترس است، چهار روز پیش تصاویری از ورود خود به کمپ اصلی را منتشر کرده اند .

K2

 امروز در K2 تیم نپالی – پاکستانی به سرپرستی نیماگیالزن شرپا، گزارش داده که تا کمپ 3 را در ارتفاع 7200 متر ثابت گذاری کرده. هدف این تیم تجاری این است که مشتری تایوانی 29 ساله، گریس سِنگ را به قله برسانند. براساس پیش بینی هواشناسی در دومین کوه مرتفع جهان، بارش برف از روز یکشنبه آغاز و در طول هفته ادامه خواهد داشت و تیم ثابت گذار که هم اکنون در کمپ 2 بسر می برد، بهترین تصمیم  در ادامه یا توقف در این کمپ را خواهد گرفت. این تیم 17 فوریه را روز صعود به قله اعلام کرده اما اضافه کرده که هنوز اطمینان از آن حاصل نیست باید دید کوه وحشی چنین اجازه ای خواهد داد یا خیر؟ شب گذشته باد شدید مانع از ارتباط مناسب تیم ثابت گذار با کمپ اصلی شده و هنگام ارتباط نیز صدای باد شدید مانع از شنیده شدن واضح صدای آنها شده. لاکپا جی شرپا از این تیم سابقه صعود به اورست و K2 را در عرض 58 روز دارد و تاکنون اورست را 5 بار صعود کرده.

به هر حال بجز یوست کوبوش تمامی تیم های یاد شده از اکسیژن مکمل استفاده می کنند.

  abenteuer-berg

بروزرسانی خبر: تیم پنج نفره ثابت گذار تا کمپ 3 را ثابت گذاری کردند و سه عضو دیگر از کمپ یک عازم کمپ دو شدند.

تیم زمستانی K2 دیروز صبح حرکت کرده، هدف آنها دقیقا مشخص نیست شاید تا هر ارتفاعی که امکان پذیر باشد. نفرات خط مقدم شامل چیرینگ شرپا، داوا شرپا، فوری شرپا، نیما تندی شرپا و نیما دورجی تامانگ، ساعت یک بامداد نهم فوریه به هدف عبور از کمپ اصلی پیشرفته و رسیدن به کمپ یک حرکت کردند، آنها در حین پیشروی بالای کمپ 2 را ثابت گذاری خواهند کرد. نیماگیالزن و محمد شریف با همراهی گریس سِنگ امروز به سمت آنها حرکت خواهند کرد. راهنماها کمپ 3 و بالاتر را ثابت گذاری خواهند کرد. نیماگیالزن شرپا با توجه به محدودیت زمان گفته که حرکت بعدی به سمت قله خواهد بود. آنها سه روز پیش می خواستند کمپ 3 را برقرار کنند اما وزش باد شدید موجب شد که به کمپ 2 برگردند. برای موفقیت در این برنامه آنها نیاز به 5 تا 6 روز شرایط جوی خوب دارند. شرایط خشک و باد شدید در ارتفاعات پیش بینی شده. هنوز تحقق این پیشروی گزارش نشده.

زمان تصمیم گیری در کمپ 3

راهنماها باید بتوانند امروز به کمپ 2 برسند و هرم سیاه را تا کمپ 3 ثابت گذاری کنند، اگر به آنجا رسیدند چادرها را برپا می کنند وسایل، سوخت و اکسیژن کمپ را تامین می کنند سپس باید تصمیم مهمتری بگیرند. آیا باید تلاش کنند تا بالاتر روند؟ اگر چنین است آیا باید کمپ 4 را برقرار کنند؟

تیم نپالی ها که سال گذشته در زمستان K2 را صعود کرد تنها از یک راه حل استفاده نکرد، اما آنها یک تیم بزرگ و قوی بودند که در هوای فوق العاده خوب صعود کردند. از سویی دیگر ما نمی دانیم که پایان غم انگیز تیم دومی که در 5 فوریه 2021 به سمت قله حرکت کرد می توانست با برقراری کمپ 4 به گونه ای دیگر خاتمه یابد؟

explorers

سیمونه مورو گفته که خسته شده! این کوه نورد 54 ساله ایتالیایی در شبکه های اجتماعی توضیح داده که چرا دوباره به اکسپدیشن خود در ماناسلو (8163 متر) در غرب نپال خاتمه داده، وی می گوید مشکل اینجاست که حتی نمی توان از کمپ یک عبور کرد، در آنسوی این کمپ در ارتفاع حدود 5600 متر خطر ریزش بهمن بسیار بالاست و باد نیز یک مشکل اساسی است، همچنین در روزهای آینده بارش برف بیشتری پیش بینی شده، همگی با واقعیت روبرو شدیم و تصمیم گرفتیم که به تلاش خود خاتمه دهیم. این چهارمین باری است که مورو بعد از سالهای 2015،2019 و 2021 دست خالی از تلاش زمستانی ماناسلو برمی گردد و مانند سه تلاش قبلی انبوه برف علت آن است. مورو می گوید که رویهمرفته یک سال از عمرش را در ماناسلو سپری کرده.

برای آلکس تکسیکون کوه نورد اسپانیایی 40 ساله نیز دومین تلاش ناموفق در ماناسلو است، مانند سال قبل تصمیم داشت که در همراهی با مورو و بدون اکسیژن مکمل این قله را صعود کند. اسوالد رودریگو پریرا، کوه نورد و فیلمساز لهستانی – پرتغالی نیز تلاش خود را در ماناسلو پایان یافته اعلام کرده، او در اینستاگرام توشته تصمیم آسانی نبوده اما به نظر آنها معقول است، برف بیشتری در راه است و دلیلی ندارد که جان خود و سایرین را به خطر اندازند.

منبع

در حالیکه فقط سه هفته تا پایان "زمستان هواشناسی" باقی مانده، شرایط جوی بد همچنان مانع از پیشروی تمامی تیم ها درهشت هزارمتری هاست. یوست کوبوش در اورست و گریس سِنگ/تیم دُلما در K2 به سختی به کمپ 2 رسیده اند. آنهایی که در چوآیو و ماناسلو هستند حتی به همین ارتفاع هم نرسیده اند. در مرحله پایانی فصل اگر شرایط جوی رو به بهبودی رود، شاهد عجله های لحظه آخری خواهیم بود یا اینکه کوه نوردان ناامید را که تماشا می کنند باد آخرین شانس آنها را با خود می برد.

K2

شرپاها در حال حمل تجهیزات به سمت کمپ دو K2

تیم تایوان – نپال کمپ 2 را در ارتفاع 6760 متر با موفقیت در K2 برقرار کرده، برنامه آنها کمپ 3 (7350 متر) بوده اما باد شدید مانع از پیشروی شده، کارگزار محلی گزارش داده که 4 نفر به کمپ اصلی رسیده اند و مابقی به زودی به آنها ملحق خواهند شد. کمپ 2 ساده است اما باید کافی باشد. وقت تیم رو به اتمام است، سرپرست تیم، نیما گیالزن قصد دارد در پنجره بعدی از هوای خوب فورا برای صعود به قله تلاش کند اما حداقل به 5 تا 6 روز زمان نیاز خواهد بود، همچنین برای حمل تجهیزات، طناب ها و اکسیژن شرپاها به تلاش زیادی نیاز دارند. فرصتِ محدود برای هم هوایی نیاز به اکسیژن حتی در ارتفاع کم بین کمپ های 2 و 3 را افزایش می دهد. آنها باید کمپ های 3 و 4 را حین حرکت ایجاد کنند.

چوآیو

یاک های تیم پایونیر ادونجر به سمت کمپ اصلی چوآیو در حرکتند

در چوآیو علیرغم شرایط سخت، هر دو تیم نپالی به کمپ اصلی رسیده اند. لاکپادندی دیروز در یک طوفان برفی شدید که بخشی از تیم را در "گوکیو" گرفتار کرده، به این کمپ رسیده. شب گذشته باد بین 70 تا 80 کیلومتر در ساعت بوده اما امروز کاهش یافته. لاکپا دندی نوشته: " لحظاتی وجود دارد که می خواهید تسلیم شوید اما باید تلاش کنید تا به آنسوی رویاهای خود دست یابید".

پایونیر ادونچر نیز گزارش داده که از راه Thame وارد منطقه شده و کمپ اصلی را برقرار کرده اند. چوانگ شرپا براساس تحقیقاتی که پمباشرپا چهار سال پیش انجام داده، تعدادی تصویر و فیلم و توپوی مسیر را به اشتراک گذاشته. چوانگ توضیح داده که باز کردن مسیر جدید مدتی است که در ذهن آنها بوده اما بیماری همه گیر آنها را مجبور به تاخیر در اجرای برنامه کرده. در اینجا مسیر برنامه ریزی شده با کمپ اصلی و کمپ های مرتفع مشخص شده است.

مسیر جبهه جنوبی چوآیو

ماناسلو

شانس چندانی در ماناسلو وجود ندارد، آخرین بارش برف دوباره کوهستان را پوشانده، اگرچه کوه نوردان از یکشنبه آفتابی لذت برده اند اما در میان چنین برف ناپایداری در حرکت به سمت کمپ یک تردید دارند. پیش بینی شرایط جوی از شروع برف بیشتر از فردا عصر خبر می دهد.

کمپ اصلی ماناسلو، محافظت شده در مقابل باد اما آسیب پذیر در مقابل رانش

پایان زمستان نزدیک می شود

آلکس تکسیکون به درستی گفته که  که نمی داند عاقبت کار به کجا ختم خواهد شد اما هیچ چیز غیرممکن نیست. با این حال بعید است که در این فصل کسی به یک هشت هزارمتری دست یابد. همانطور که اخیرا اشاره شد در حالیکه زمستان تقویمی تا 21 مارس ادامه دارد، فصل کوه نوردی زمستانی و مجوزهای آن در 28 فوریه به پایان می رسد و این پایان زمستان برای اکثر کوه نوردان است، تمدید یک اکسپدیشن امکان پذیر است اما بسیار پرهزینه است و دوباره یک صعود زمستانی بحث برانگیز خواهد بود زیرا بسیاری ماه مارس را زمستان واقعی نمی دانند. به عنوان مردمی بومی، نپالی ها می توانند بدون پرداخت هزینه اضافی در چوآیو به کار خود ادامه دهند اما بسیاری از آنها راهنمایان حرفه ای با لیستی کامل از تعهدات خود در فصل بهار هستند.

explorers

 تیم زمستانی K2 تا کمپ 2 (6760 متر) را با موفقیت ثابت گذاری کرده. ایده ابتدایی تکمیل کمپ 3 (7350 متر) بوده ولی وزش باد شدید مانع از پیشروی شده، 4 نفر از اعضای تیم ثابت گذار شب گذشته به سلامت وارد کمپ اصلی شده اند و مابقی امروز به این کمپ می رسند. تیم ثابت گذار با نیماگیالزن در کمپ اصلی گفتگو داشته و نامبرده اعلام کرده که باید منتظر پنجره مناسب از شرایط جوی باشند و بعد یکراست عازم قله خواهند شد اما این کار احتیاج به 5 تا 6 روز شرایط جوی خوب دارد.

منبع خبر: summitkaraloram

- بنا به اعلام یاسمین تور، تیم زمستانی خوسارگنگ به سرپرستی دنیس اوروبکو این قله را صعود کرده و در حال فرود است .

- یوست کوبوش کوه نورد آلمانی که بیش از یک هفته است که در روستای لابوشه مترصد شرایط جوی بهتر برای ادامه تلاش انفرادی بر اورست است، با انتشار پرتره ای از خود که در انتظار برای شرایط بهتر پیر شده است از ارتفاع 5000 متری نوشته که تداوم بارش برف و وقوع طوفان فعلا این امر را غیرممکن ساخته، چادر او در آخرین تلاش در ارتفاع 6000 متری در اثر طوفان تخریب شده بود ویک حفره بزرگ در آن ایجاد شده بود. دو سال پیش این آلمانی جوان از طریق یال غربی اورست تا ارتفاع 7400 متر صعود کرده بود و امسال قصد دارد به ارتفاع 8000 متر دست یابد ولی شرایط جوی بد همچنان ادامه دارد.

- شرایط در ماناسلو، غرب نپال تغییر چندانی ندارد، سیمونه مورو از تیم زمستانی این قله در تفرجگاه توریستی کالین چوک در ارتفاع 3840 متری بسر می برد که حدود 150 کیلومتری شمال شرقی کاتماندو است و با دویدن در کوهستان سعی در حفظ آمادگی خود دارد. این کوه نورد 54 ساله به محض آرامتر شدن شرایط جوی به کمپ اصلی ماناسلو برخواهد گشت اما آلکس تکسیکون دیروز در توئیتی گفته که ماه فوریه را در کمپ اصلی با بارش قابل توجه برف آغاز کرده، انگیزه او و همراهان برای ادامه کار بالا است، در ارتفاعات باد شدید و در پایین برف درحال باریدن است .

- تیم تجاری K2 با تنها مشتری خود، گریس سِنگ از تایوان و سرپرستی نیما گیالزن تا کمپ 1 را ثابت گذاری کرده اند و با توجه به وزش باد شدید به کمپ اصلی برگشته اند تا در پنجره بعدی از شرایط بهتر تا کمپ 2 را آماده سازند.

abenteuer

تیم ثابت گذار کوه نورد 28 ساله تایوانی، گریس سِنگ تا ارتفاع 200 متر بالاتر از کمپ یک (6000 متر) را ثابت گذاری کرده و اگر شرایط جوی نظیر روز گذاشته باشد تا ارتفاع 6760 متری یعنی کمپ 2 را امروز ثابت گذاری خواهند کرد. این تیم هفت نفره 25 ژانویه وارد کمپ اصلی شده.

منبع: 4sportua

کار از محکم کاری عیب نمی کند، استفان نستلر اعلام کرده امروز تیم دوم متشکل از شش شرپا به سرپرستی مینگمادورجی شرپا ، مجری اکسپدیشن تجاری "پایونیر ادونجر" از کاتماندو عازم چوآیو شده. هدف آنها همانند تیم ده نفره جلجه شرپا است که روز سه شنبه عازم همین قله شده، صعود زمستانی چوآیو برای نخستین بار از سمت نپال که اکسپدیشن های تجاری در آینده از آن بهره مند شوند.

مینگما دورجی شرپا، کوه نورد 34 ساله بیش از 20 بار برفراز قله های هشت هزارمتری ایستاده که تنها پنج بار از آن برفراز اورست بوده. در ماه مه سال 2019 اورست را بدون اکسیژن مکمل صعود کرد و شش ساعت و یک دقیقه بعد برفراز لوتسه همسایه آن ایستاد که موجب ثبت رکورد جهانی گینس شد. هم تیمی های او در برنامه چوآیو مینگما دی شرپا، پمبا شرپا، پاسانگ تنجی شرپا، فوربو شرپا و لاکپا تی شرپا هستند.

دو تیم مجزا با امکان کار مشترک در کنار یکدیگر

"پایونیر ادونچر" گفته که دو تیم جداگانه تلاش خواهند کرد اما اگر شرایطی ایجاب شود ممکن است در مرحله نهایی با هم کار کنند. مینگما دورجی و همراهان او کمپ اصلی خود را خواهند داشت و قصد دارند از روستای Thame صعود را آغاز کنند. جلجه شرپا اعلام کرده که در حال برنامه ریزی یک مسیر از سمت نانگپالا (گذرگاه بین نپال و تبت) است.

هر دو تیم باید خود را برای شرایط جوی شدید آماده کنند

چارلی گبل، هواشناس کهنه کار اتریشی به سیمونه مورد که منتظر شرایط جوی آرامتر در صعود زمستانی ماناسلو است نوشته که از زمستان 2006 تاکنون در قراقروم و یا هیمالیا چنین دوره طولانی با این قدرت از باد و طوفان را شاهد نبوده. چوآیو در شرق نپال چندان از اورست دور نیست، جایی که کوه نورد آلمانی یوست کوبوش در ارتفاع 6000 متری وقوع طوفان را طی تلاش انفرادی خود گزارش داده.

در حالیکه برخی از اکسپدیشن های زمستانی چون نانگاپاربات و ماناسلو، عقب نشینی اختیار کرده اند، تیم کوه نورد تایوانی، گریس سِنگ، روز یکشنبه وارد کمپ اصلی K2 شده. این بانوی تایوانی رویای 14 قله هشت هزارمتری را در سردارد و بعد از کانچن جونگا در پاییز، گفته بود که زمستان عازم K2 خواهد شد. برای انجام این کار تیمی قدرتمند از شرپاها را در اختیار گرفته. نیماگیالزن شرپا، چیرینگ شرپا، داواشرپا، فوری شرپا، مینگما تندی شرپا و نیمادروجی تامانگ.

این افراد مسیر آبروزی را تجهیز خواهند کرد و به سِنگ در صعود احتمالی کمک خواهند کرد. این برنامه با استفاده از اکسیژن مکمل انجام خواهد شد. بروز رسانی اخبار در کمپ اصلی موکول شده به رسیدن تیمی از تکنسین ها برای فعال کردن آنتن دهی در منطقه کمپ اصلی.

شروعی بسیار دیر

شانس گریس سِنگ و شرپاهایش در تکرار دستاورد ده نپالی در زمستان سال گذشته K2 بسیار دور از انتظار است. آنها ماه اول فصل زمستان را از دست داده اند، زمانی کلیدی برای دستیابی به هماهنگی برای این کار پیچیده. دلیل این تاخیر رسما اعلام نشده اما ظاهرا بروکراسی صدور ویزا برای ورود به پاکستان بوده. در هر صورت این اکسپدیشن درنوع خود دیرهنگام ترین اکسپدیشن زمستانی است، ورود آنها به کمپ اصلی 23 ژانویه بوده، حتی دیرتر از ورود مینگماجی که 22 ژانویه به دلیل اتفافات پیچیده ای که در بالترو رخ داده بود وارد کمپ اصلی شد. زمستان گذشته جان اسنوری با شروع ماه دسامبر وارد کمپ اصلی K2 شده بود  مابقی تیم ها بین 21 تا 30 دسامبر. صعود به قله در 16 ژانویه انجام شد و تلاش دوم که منجر به مرگ 3 کوه نورد شد در اوایل فوریه بود.

در سال 2019 گروههایی که سرپرستی آنها بعهده واسیلی پیتسف و آلکس تکسیکون بود در 14 و 15 ژانویه وارد کمپ اصلی شدند و نتیجه ای که در پایان تجربه خود گرفتند این بود که خیلی دیر کار خود را شروع کردند. با بازگشت به گذشته، تیم لهستانی کریستف ویلیسکی، آدام بیلیسکی و دنیس اوروبکو در 9 ژانویه 2018 وارد کمپ اصلی شدند در حالیکه قدیمی ترین اکسپدیشن ها همیشه قبل از پایان دسامبر پای کوه بودند.

desnivel

- تیم زمستانی نانگاپاربات، جبهه روپال به سرپرستی دیوید گاتلر، به دلیل شرایط بسیار دشوار جوی، پایان کار خود را اعلام کرد.

- گریس سِنگ، کوه نورد تایوانی و 7 شرپای همراه وارد کمپ اصلی K2 شدند.

- تیم زمستانی خوسارگنگ (6046 متر) به سرپرستی دنیس اوروبکو وارد پاکستان شد.

- تیم زمستانی ماناسلو همچنان در ساماگائون بسر می برد.

- یوست کوبوش که در تلاش صعود انفرادی اورست است با انتشار این کلیپ که حکایت از بادشدید و غیرقابل تحمل در ارتفاع 6000 متر است، پس از گذاراندن شبی سخت در حال فرود به سمت کمپ اصلی است

- انجمن کوه نوردی نپال مراسم بدرقه با تیم زمستانی چوآیو را برگزار کرد و این تیم بزودی برنامه خود را شروع خواهد کرد.

بلژیکی های تیم زمستانی ماناسلو

- در حالیکه تمامی توجه اخیر به تیم صعود زمستانی ماناسلو بوده، سایر تیم ها نیز فعالیتهایی داشتند. در تیم بین المللی ماناسلو آلکس تکسیکون و سیمونه مورو هنوز کمپ اصلی را ایمن نمی دانند تا کار خود را از سر گیرند و در ساماگائون اقامت دارند اما تعدادی منجمله  سوفی لنائرتز و استف مژینل کوه نوردان بلژیکی،به هدف کمپ 2، کمپ اصلی را ترک کردند و برف عمیق آنها را از بالای کمپ 1 مجبور به بازگشت کرد، ظاهرا برخی فاقد کرامپون بوده اند! تعداد و اسامی دقیق کوه نوردان کمپ اصلی جایی اعلام نشده.

- هرو بارماسه از تیم زمستانی نانگاپاربات، بدترین شب زندگیش را اقامت در ارتفاع 6200 متری جبهه روپال اعلام کرده که در همراهی با دیوید گاتلر چادر خود را در میان هوایی که به سرعت رو به خرابی بوده، نصب می کنند. او به روزنامه ورزشی "گازِتا" گفته که معنی سرما را اکنون دریافته، دمای هوا منفی 28 درجه سانتیگراد و شدت باد 50 کیلومتر در ساعت بوده، این دو روز جمعه بعد از 3 شب اقامت در ارتفاع یاد شده عازم کمپ اصلی شدند. این دومین دور از برنامه هم هوایی آنها در جبهه روپال است.

هرو بارماسه در ارتفاع 6200 متری نانگاپاربات

- گریس سِنگ و تیم نپالی "دُلما" دیروز وارد اسکاردو شدند و به زودی پیمایش به سمت کمپ اصلی K2 را آغاز خواهند کرد.

- تیم نپالی تحت نظارت جلجه شرپا که درصدد ایجاد مسیری جدید در چوآیو است در کاتماندو به آماده سازی خود ادامه می دهد، اوایل همین هفته یک پرواز شناسایی برفراز این کوهستان داشتند، دمای هوا کمتر از منفی 20 درجه سانتیگراد و شدت باد زیاد بوده، جلجه در صفحه اینستاگرام خود نوشته که هلیکوپتر آنها را به کوه نزدیک کرده و چند تا تصویر خوب گرفته اند و مکان کمپ اصلی را انتخاب کرده اند، لاکپا دندی از این پرواز تصاویری به اشتراک گذاشته، آنها احساسی از وظیفه بزرگی که در انتظار آنهاست را با کلماتی چون: سرما، سفید، شیب، نابخشودنی، به اشتراک گذاشته اند.

چوآیو جبهه جنوبی، آفتابی اما توأم با باد

- در اورست، یوست کوبوش، بازی صبر را همچنان ادامه می دهد، هوا در حال حاضر خوب است اما این پنجره آنقدر که او نیاز دارد، طولانی نیست بنابراین در آرامش منتظر یک دوره طولانی تر از شرایط جوی خوب است تا به ابتدای دهلیز هورنبین در ارتفاع 8000 متر برسد.

explorers

جلجه شرپا در صفحه اینستاگرام خود آغاز حرکت در صبح امروز  به سوی چوآیو از سمت نپال را اعلام کرده، دمای هوا منفی 20 درجه سانتیگراد و شدت باد بالا اما قابل تحمل است،  "اورست هیل" آنها را در این پروژه حمایت خواهد کرد. اینطور اظهار نظر شده چنانچه این مسیر از سمت نپال ایجاد شود، دیگر چوآیو صعودی آسان محسوب نخواهد شد.

روز چهارشنبه تیم زمستانی نانگاپاربات اعلام کرده که به کمپ 2 در ارتفاع 6200 متر رسیده و قصد ادامه کار دارد. دمای هوا منفی 30 درجه سانتیگراد است و ارتفاع برف تا کمر می رسد، نیمی از مسیر قابل پیمایش و نیمی دیگر از یخ سفت پوشیده شده که کرامپون ها به سختی به آن نفوذ می کند. در بروز رسانی اخبار این صعود گفته شده که تیم در چادر در همین ارتفاع گرفتار شده و امکان برگشت به کمپ اصلی را ندارد.

تمامی اعضای تیم صعود زمستانی ماناسلو در ساماگائون در انتظار شرایط بهتر برای ادامه کار هستند.

گریس سنگ و شرپاهای او برای صعود زمستانی K2 در سریع ترین زمان ممکن اکنون در پاکستان هستند. 

دنیس اوروبکو سرپرستی تیمی برای صعود زمستانی خوسارگنگ (6046 متر) در پاکستان را بعهده گرفته و 22 ژانویه برنامه خود را شروع خواهد کرد

منبع اخبار Alex Txikon  ، gelje Sherpa  ، Carlos Garranzo ، Alpin Pakistan ، Russian climb

ماجیک بربکا در اولین صعود زمستانی موفق در ماناسلو

به زودی تعداد تلاش های زمستانی امسال در هشت هزارمتری ها به چهار قله افزایش خواهد یافت:

- گریس سِنگ کوه نورد تایوانی که درگیر بروکراسی ورود به نپال بوده، احتمالا به کووید-19 مربوط بوده، به زودی در حمایت یک تیم از شرپاها تلاش خود را در K2 آغاز خواهد کرد.

- تیم بین المللی نانگاپاربات جبهه روپال، مسیر شِل به سرپرستی دیوید گاتلر از آلمان هنوز مترصد شرایط جوی خوب برای ادامه کار است. تیم گاتلر ارتفاع 5670 متری را لمس کرده و به دلیل خطر ریزش بهمن حتی کمپ اصلی خود را تغییر داده و منتظر شرایط بهتر است.

- یوست کوبوش آلمانی که در تلاش صعود انفرادی اورست، یال غربی  تا ارتفاع 6400 متر پیشروی داشته، به دره خومبو برگشته تا استراحت کوتاهی داشته باشد

- تیم ماناسلو با دو هلیکوپتر به کاتماندو و ساماگائون برگشته اند تا در این دو مکان منتظر شرایط بهتر باشند.

اطلاعاتی در باره صعودهای زمستانی ماناسلو:

در سایت Climbing  اکسپدیشن های موفق ماناسلو در فصل زمستان را  4 تیم و شامل 15 نفر اعلام کرده، این اطلاعات را سال گذشته اعلام کرده و قدیمی نیست، زیرا علیرغم انجام سه اکسپدیشن در اواخر پاییز، شرایط زمستانی را مقدم بر تقویم زمستانی فرض کرده، این 4 اکسپدیشن شامل :

1-تیم لهستانی ها، ماجیک بربکا و ریزارت گاجووسکی در تاریخ 12 ژانویه 1984، بدون استفاده از اکسیژن مکمل و از جبهه جنوبی .

2- تیم ژاپنی ها در 14 دسامبر (23 آذر) 1985، نوبورو یامادا و یوشیرا سایتو، بدون اکسیژن از جبهه شمال شرقی

3- تیم قزاق ها در 8 دسامبر (17 آذر) 1995 شامل یوری موئیسف، الکساندر بیماخوناکف، آناتولی بوکریف (قزاق – روس) شفخات گاتائولین، اُلِگ مالیکف، دیمیتری موراوف، دیمیتری سوبوف و ولادیمیر سوویگا، بدون اکسیژن از جبهه شمال شرقی

4- تیم کره جنوبی – نپال در 6 دسامبر (15 آذر) پارک یانگ سئوک از کره جنوبی، کامی دورچی شرپا، آنگ داوا تامانگ، جبهه شمال شرقی، بدون اکسیژن

تلاش ها از آخرین صعود همچنان ادامه داشته، مهمترینِ آنها صعود سولوی اریک مونیه از فرانسه تا ارتفاع 7950 متر است، تنها تلاش سولوی این قله، اما ماناسلو 20 سال است که در زمستان صعود نشده.

شیوه عقب نشینی متفاوت در زمستان امسال هنگام شرایط جوی نامناسب

یوست کوبوش  و تیم ماناسلو از شیوه عقب نشینی راحت تر و کم ارتفاع تر در فصل جاری استفاده کرده اند. کوبوش بعد از دستیابی به ارتفاع 6400 متر به دره خومبو  و تیم ماناسلو با دو هلیکوپتر به ساماگائون و کاتماندو برگشته اند، مورو و تکسیکون در کاتماندو هستند تا آذوقه، اکسیژن و سوخت برای پخت غذا را بعد از شرایط جوی خوب به کمپ اصلی ببرند و مابقی در ساماگائون. بد هم نیست به جای تحمل سرمای شدید و بیرون آوردن مداوم چادرها از زیر برف در یک مکان گرم و راحت استراحت خواهند کرد، در باره هم هوا ماندن و از دست دادن زمان هم بعدا تصمیم خواهند گرفت. 18 روز گذشته اما هنوز کمپ 2 برقرار نشده. برای مورو این چهارمین تلاش و تکسیکون دومین تلاش زمستانی در ماناسلو جبهه شمال شرقی است، هر دو کاملا محتاط و مجهز و حمایت شده از بیرون و درون گام برمی دارند.

زمستانی کاملا دشوارتر نسبت به سالهای گذشته

یوست کوبوش گفته که زمستانِ امسالِ اورست نسبت به سال گذشته بسیار دشوارتر است، هوا سردتر شده، باد و ابر بیشتر از حد معمول است، خشک تر شده و سطح پیمایش یخ زدگی بیشتری دارد، شرایط پیمایش گاهی غیرقابل پیش بینی است و پیشروی را کندتر می کند. فعلا در لابوشه است و به سمت دنگبوشه می رود اما فقط برای یکی دو روز استراحت. پیش بینی شرایط جوی یک جبهه پرفشار را نشان می دهد که در مرحله بعدی از صعود آن را لحاظ خواهد کرد. ظاهرا امسال هدف او نهایت تا ارتفاع 8000 متر است و دانیل هاگ در راه نپال است تا آخرین مرحله از تلاش او را مستند سازی کند. رینهولد مسنر مثل پارسال حسابی به او تاخته وی معتقد است که کوبوش دارد وقت خود را تلف می کند بهتر است که ابتدا در آلپ به اندازه کافی تجربه کسب کند و بعد مدعی کار بزرگ در نپال شود.

تیم ماناسلو در حال چک کردن مداوم شرایط جوی است، تکسیکون با سایت کمپانی Elur در ارتباط است وگفته های این سایت را در باره خطر ریزش بهمن عینا در صفحات مجازی خود منتشر کرده، بارش بیش از حد برف موجب ناپایداری لایه های زیرین و ریزش مداوم بهمن شده و سایت یاد شده خطر بهمن را امسال 5/5 اعلام کرده یعنی بالاترین سطح در مقیاس اروپا، این سایت،گفته تکسیکون را درباره عامل انسانی حوادث در حد 92% تایید کرده بنابراین پیروی از روشی مبتنی بر داشتن تجهیزات مناسب، آموزش، پیش بینی شرایط جوی، تجزیه و تحلیل و تصمیم گیری صحیح را ضروری می داند زیرا کوچکترین اشتباه جبران ناپذیر خواهد بود. کمپانی Elur بر توسعه دستگاه نجات در بهمن تمرکز دارد.

در هر صورت شرایط جوی امسال در هشت هزارمتری ها متاثر از دگرگونی شرایط اقلیمی است که دستاورد آن زمستان بسیار سرد و کشنده، در یک جا خشک و یخی و در جایی دیگر بارش بی وقفه برف است، با این اوصاف احتمال موفقیت اکسپدیشن های زمستانی بسیار اندک است و در صورت اصرار می تواند نظیر زمستان K2 با حادثه همراه باشد.

منابع : explorers  ، alextxikon ، dreamwanderlust ، climbing

یوست کوبوش کوه نورد آلمانی که در حال تلاش صعود زمستانی انفرادی، بدون اکسیژن و پشتیبانی به اورست از یال غربی است و از ارتفاع 6379 متر به دلیل شرایط جوی به ارتفاع 6000 متر بازگشته بود، مجددا در روز جاری تلاش خود را از سر گرفته و فعلا ردیاب او حضور در  ارتفاع 6340 متر را نشان می دهد.

پاسانگ رینزه و اسوالد رودریگوز از تیم صعود زمستانی ماناسلو هم اکنون در کمپ یک بسر می برند و مابقی در حال پیشروی به سمت آنها می باشند.

تیم نانگاپاربات که تا ارتفاع 5670 متری در جبهه روپال پیشروی داشتند به دلیل بارش شدید برف، باد شدید و خطر ریزش بهمن هم اکنون در کمپ اصلی بسر می برند.

یوست کوبوش که دقیقا در اولین روز زمستان تلاش خود را آغاز کرده بود، بعد از دو روز بر دیوار فنیِ که یخچال خومبو را از لاهولا جدا می سازد، غلبه کرد. جایی که یال غربی آغاز و به دهلیز هورنبین منتهی می شود. این مکان لازم است که ثابت گذاری شود تا هنگام بروز مشکل، فرود عمودی امکان پذیر شود و یا مورد استفاده احتمالی تیم امداد هنگام صعود شود. علاوه بر رسیدن به این گذرگاه باستانی بین تبت و نپال که پسرفت یخچالی آن را واجد شرایط تکنیکهای دیواره نوردی کرده، 300 متر افزون بر گذارگاه نیز صعود شده. برای غلبه بر دیوار وی چادر خود را در ارتفاع 5350 متری، زیر دیواره نصب کرده تا کارآمدتر باشد. امکانات او اندک است، بدون تیم پشتیبانی در کمپ اصلی. سال 2019 از طریق مسیری ناشناخته موفق شده بود به ارتفاع 7400 متر دست یابد و امسال متواضعانه رسیدن به ارتفاع 8000 متر را در نظر گرفته جایی که دهلیزهورنبین آغاز می شود و باید دید شرایط زمستانی چگونه است. در کل به احتمال زیاد صعود نهایی در سومین تلاش در زمستان آینده تحقق خواهد یافت در هر صورت امروز تلاش خود را دوباره آغاز کرده و هم اکنون ردیاب وی ارتفاع 6340 متر را نشان می دهد.

تیم نانگاپاربات که در ابتدای کار به دلیل آوار بهمن ناچار به تغییر این کمپ حدود هفت کیلومتر در سمت چپ دامنه روپال شد، بدون کاهش ارتفاع (3500 متر) هم اکنون به دلیل شرایط جوی در کمپ اصلی است. در کمپ جدید به مسیر شِل نزدیکتر شده، این مسیر پرترددترین در جبهه روپال است و البته ایمن ترین که در زمستان نیز بیشترین تلاش را داشته، در واقع گاتلر در زمستان 2014-2013 با سیمونه مورو بر این مسیر تلاش داشته و در حمله نهایی در همراهی با تومک مکوویچ به ارتفاع 7300 متر رسیده. مشکل بزرگ مسیر شِل به ویژه در فصل زمستان، پیمایش مسافت تقریبی یک کیلومتری در امتداد شیب دیامیر در ارتفاع بالای 7000 متر است، با این وجود گاتلر به این برنامه خوشبین است.

پاسانگ رینزه و اسوالد رودریگوز از تیم زمستانی ماناسلو، روز گذشته وارد کمپ یک شدند و حالا تکسیکون، مورو و مابقی در حال حرکت به سمت آنها می باشند.

 barrabes - desnivel

دیوید گاتلر

از سال 1988 تا 2019 حدود 40 تلاش برای رسیدن به قله نانگاپاربات در فصل زمستان انجام شده  که تنها 2 تلاش از جبهه جنوبی دیامیر موفقیت آمیز بوده، از این میان 10 تلاش بر جبهه روپال که آن نیز در بخش جنوبی قرار دارد صورت گرفته، در واقع آمار بیشترین تلاش زمستانی در قله های هشت هزار متری از آنِ نانگاپاربات است. رخ هیولایی روپال با بیش از 4500 متر (در سایت دسنیول 4500 ذکر شده اما ویکی پدیا 4600 متر) هرگز در زمستان صعود نشده اما علت آن عدم علاقه نبوده زیرا در کل ده تلاش نافرجام در طول تاریخ داشته که عمدتا توسط کوه نوردان لهستانی انجام شده.

ماچیک بربکا از کشور لهستان دو اکسپدیشن را در سالهای 89-1988 و 91-1990 رهبری کرده، ایده ابتدایی او این بود که روی مسیر مسنر-1970 تلاش کنند. در اولین تلاش بربکا در همراهی با پیوتر کونوپکا و آندرژ اوسیکا به ارتفاع 6800 متر رسید. در دومین تلاش از ارتفاع 6600 متر فراتر نرفت و ریزش بهمن باعث شد نظرشان عوض شود و به مسیر "شل" بروند جایی که آندرژ اوسیکا و جان تینکر دوباره به ارتفاع 6600 متر رسیدند.

تلاش زمستانی جبهه روپال بر مسیر "شل" تمرکز داشته. اریک مونیه فرانسوی در زمستان 93-1992 به ارتفاع 6500 متر رسید، پرزمیسلاو لوزینسکی و رابرت شیمچاک ارتفاع 6800 متر را دوباره در سال 7-2006 لمس کردند و هموطنان آنها تومک مکیوویچ و مارک کلونوفسکی به ارتفاع 7400 متر در سال 13-2012 رسیدند. در آن زمستان جوئل ویشنیوسکی فرانسوی که در حال صعود انفرادی در تیغه جنوب شرقی روپال بود جان باخت.

در رقابت برای اولین صعود زمستانی نانگاپاربات، دو تیم در سال 14-2013 در روپال به مصاف هم رفتند. یکی تیم "عدالت برای همه" شامل تومک مکیوویچ و مارک کلونوفسکی و سایر نفرات و دیگری تیم "تورث فیس" شامل سیمونه مورو و دیوید گاتلر بود که همگی روی مسیر شل به هم پیوستند و در نهایت مکیوویچ و گاتلر به ارتفاع 7200 متر رسیدند.

در زمستان 15-2014 نوبت تلاش روس ها رسید، نیکلای توتجامین، والری شامالو، سرگی کوندراشکین و ویکتور کورال در نهایت به ارتفاع 7150 متر رسیدند.

آخرین تلاش زمستانی در جبهه روپال در سال 16-2015 مصادف بود با اولین صعود زمستانی آلکس تکسیکون، سیمونه مورو و علی صدپارا در جبهه دیامیر. دوباره لهستانی های تیم "عدالت برای همه" شامل هفت نفر به سرپرستی مارک کوالوفسکی به ارتفاع 7300 متر جبهه روپال دست یافتند.

منابع: explorers  ،  desnivel، wikipedia

یوست کوبوش، کوه نورد آلمانی که قصد دارد زمستان امسال صعود انفرادی و بدون اکسیژن به اورست داشته باشد بعد از فرآیند هم هوایی با صعود دو قله بکر 6000 متری روز گذشته بدون فوت وقت وارد کمپ اصلی اورست شد و در اولین روز زمستان پای دیواره شبمانی داشت و امروز به سمت کمپ یک در ارتفاع 6050 متر، گردنه لاهولا، حرکت کرده. لازم به یادآوری است که این بخش باید دوباره به طناب ثابت مجهز شود تا امکان حمل و نقل و فرود فوری را فراهم آورد. لاهولا گردنه ای است در مرز بین نپال و تبت در شمال کُم غربی که پایین ترین نقطه یال غربی اورست را تشکیل می دهد.

منبع خبر

تیمی بین المللی در زمستان امسال قصد تلاش بر رخ روپال قله نانگاپاربات را دارند، دیوید گاتلر از آلمان، هِرو بارماسه از ایتالیا، مایک دیوید آرنولد از امریکا و قدرت علی از پاکستان. این تیم اواخر همین هفته وارد کمپ اصلی خواهند شد، سبک سه کوه نورد از این تیم همیشه سبکبار و ساده بوده و در این برنامه از اکسیژن و باربر ارتفاع استفاده نخواهند کرد

معرفی اعضای تیم

1- دیوید گاتلر دومین بار است که قصد تلاش زمستانی بر نانگاپاربات دارد، نخستین بار در همراهی با سیمونه مورو تا ارتفاع 7200 متری جبهه روپال صعود کرده، این کوهنورد آلمانی کارنامه خوبی از هشت هزارمتری ها دارد، گاشربروم 2، برودپیک، دائولاگیری، لوتسه و ماکالو، دوبار نیز روی اورست و K2 تلاش کرده آخرین بار در فصل بهار امسال در همراهی با کیلیان جورنت در اورست بوده. سال 2017 در همراهی با بارماسه بر جبهه جنوبی و دشوار شیشاپانگما تلاش کرده بود که در چند متری قله به دلیل شرایط ناپایدار برف مجبور به برگشت شد.

2- هِرو بارماسه علیرغم صعودهای فنی بسیار در آلپ، پاتاگونیا و پاکستان هیچ قله ای را در زمستان صعود نکرده و نانگاپاربات اولین تجربه اوست.

3- مایک دیوید آرنولد امریکایی اکسپدیشن های بسیاری در آلاسکا و جنوب امریکا داشته اما برای هشت هزارمتری ها تازه کار است.

دیوار روپال

روپال با 4500 متر ارتفاع در جبهه جنوب شرقی نانگاپاربات قرار دارد، در تابستان چند بار صعود شده منجمله صعود تاریخی برادران مسنر در سال 1970 که طی آن گونتر در شیب دیامیر جان خود را از دست داد.

نانگاپاربات دوبار در زمستان صعود شده اما هر دو از جبهه دیامیر بوده، سال 2016 توسط آلکس تکسیکون، سیمونه مورو و علی صدپارا از طریق مسیر کینشوفر و سال 2018 توسط الیزابت روول و توماس مکوویچ از طریق مسیر مسنر-آیسندل که تا آن زمان حتی در تابستان نیز صعود نشده بود. هنگام فرود کوه نورد لهستانی، مکوویچ، جان خود را از دست داد.

montagna.tv

"یوست کوبوش" کوه نورد 29 ساله آلمانی در حال تمرین فشرده و هم هوایی برای دومین تلاش انفرادی، زمستانی و بدون اکسیژن به اورست است، او سال گذشته در ماه فوریه تا ارتفاع 7366 متری مسیر انتخابی خود صعود کرده بود. مسیر چالش برانگیز و بندرت صعود شده "لاهولا" گذرگاهی 6000 متری بین نپال و تبت، یال غربی و دهلیز هورنبین واقع درجبهه شمالی. قبل از پرواز به نپال در اطراف شامونی، هفته ای 30 تا 40 ساعت تمرین داشته و به تازگی در همراهی با نیکلاس شایدویلر دو قله بکر 6000 متری را در منطقه آناپورنا صعود کرده "پوربونگ" 6500 متر و قله "بی نام" 6125 متر. در گفتگویی که با اکسپلوررز داشته میزان آمادگی، سلامت  و هم هوایی خود را عالی توصیف کرده و گفته که انگیزه بالایی برای شروع پروژه خود دارد. اکنون تصمیم دارد که به کاتماندو برگردد تا تجهیزات خود را چک کند و به جای پرواز، خیال دارد تا لوکلا پیمایش انجام دهد. زیرا شروع برنامه او 22 دسامبر و آغاز تقویم نجومی زمستان است و پایان آن نیز 28 فوریه در نظر گرفته شده که پایان زمستان به لحاظ هواشناسی است. در باره شرایط جوی اورست چندان مطمئن نیست، اما گفته که سه هفته پیش طوفانی رخ داده که موجب پوشش بیشتر برف در منطقه شده که شرایط صعود را بهتر کرده زیرا چالش در یخ سفت و آبی است و برف مسیر را از حالت خشک خارج می سازد. تیم اطلاع رسانی پروژه او در لابوشه مستقر خواهد شد و در صعود به اورست فقط یک آشپز در کمپ اصلی همراه خواهد داشت.

کارنامه کوه نوردی کوبوش:

2014: صعود انفرادی و بدون اکسیژن به آمادابلام

2016: صعود از جبهه شمالی آناپورنا، بدون اکسیژن

2017: اولین صعود از نانگپی گوسوم 2، انفرادی و بدون اکسیژن

2018: گشایش مسیر "راه نیاکان" بر فراز هرم کارستنز در گینه نو

2019: اولین صعود از آموستانگ، 6393 متر در نپال

منابع خبر وتصاویر : explorers  ، adventure mountain، wikipedia

امروز 16 ژانویه ساعت 17 به وقت پاکستان ده کوه نورد نپالی (نیرمال پورجا، مینگماجی، جلزشرپا، منیگمادیوید شرپا، سونا شرپا، مینگما تنزی شرپا، پمباشرپا، داوا شرپا، کیلی پمبا شرپا و داوا تنجینگ) موفق شدند  قله K2  را در فصل زمستان صعود کنند و به این ترتیب آخرین هشت هزارمتری در این فصل هم صعود شد، بنا به اعلام تیم سون سامیت، هم اکنون (ساعت 21) کل تیم به کمپ 3 رسیده و از بین ده نفر، هشت نفر در همین کمپ باقی خواهند ماند وسونا شرپا و مینگماجی به سمت کمپ اصلی در حال فرود هستند. با آرزوی فرودی سالم و ایمن برای کلیه اعضای تیم.  منبع خبر توئیتر آنجلا بناویدز

کالین اُبرادی از ریزش سنگ بین کمپ 1 و 2 و اصابت به دست او و جان کدروفسکی گزارش داده اما آسیب جدی به آنها وارد نشده، این دو که دیروز تا کمپ 1 صعود داشتند امروز تصمیم گرفتند که به کمپ اصلی برگردند، ریزش سنگ توسط تیم جان اسنوری نیز گزارش شده است. خطر بالقوه برای تمامی تیم ها همین موضوع می باشد.

اُبرادی دومین امداد هوایی در K2 و خروج کارلوس گارانزو از کمپ اصلی توسط هلیکوپتر ارتش پاکستان را نیز اعلام کرده .

آتاناس اسکاتف کوه نورد بلغازی که شروع بدی را به دلیل ناراحتی گوارشی داشته و از کمپ ژاپنی ها بالاتر نرفته ، دیروز در کمپ 1 شبمانی داشته و امروز به سمت  کمپ 2 حرکت خواهد کرد، ظاهرا لاکپا دندی شرپا وی را همراهی می کند اما این موضوع هنوز تایید نشده است.

پیشروی ها

ردیاب سرگی مینگوته حضور او و خوان پابلوموهر را در ارتفاع  6491 متر در روز جاری نشان می دهد، شب گذشته آنها با تامارا لونگر در کمپ 1 شبمانی داشته اند ولی آلکس گاوان در حضور در این کمپ تاخیر داشته، برنامه بعدی زوج تامارا- آلکس دومین هم هوایی در کمپ 2 پایین (6550متر)یا کمپ 2( 6700 متر) و ادامه تا کمپ 3 در ارتفاع 7200 متر است، فقط از پیش بینی باد مطمئن نیستند که ممکن است آنها را مجبور کند در کمپ 1 باقی بمانند، دمای هوا در کمپ 1 منفی 36 درجه سانتیگراد است.

جان اسنوری و تیم خسته او هم اکنون در کمپ 2 در ارتفاع 6550 در سومین هم هوایی خود بسر می برند و تصمیم دارند که تا کمپ 3 در صورت شرایط جوی خوب ،ادامه دهند. تیم مینگماجی نیز روز گذشته در کمپ 2 حضور داشته و امروز به هدف بازیابی تجهیزاتی که در معرض طوفان بوده عازم ارتفاعات بالاتر خواهد شد.

متیا کونته و آنتونیوس سیکاریس کمپ خود را در روز گذشته در میدان ژاپنی ها در ارتفاع 5799 متر برقرار کردند.

نیرمال پورجا و تیم پنج نفره شرپاهای او در همراهی با دو نفر از شرپاهای سون سامیت تا کمپ 2 صعود کرده اند، بروز رسانی دیگری از آنها منتشر نشده اما برنامه آنها تکمیل ثابت گذاریهای هرم سیاه و پیشروی تا "شانه" در ارتفاع 7600 متر و برقرار کمپ 4 است، این دو تیم در حال حاضر در ارتفاع بالاتری از سایرین در حال تلاش هستند.

desnivel

هدف دوبل تیم مورو

13 روز بعد از ترک بیلبائو و برگامو، تیم ایناکی آلوارز، سیمونه مورو و آلکس تکسیکون روز گذشته به ارتفاع 4700 متری ماناسلو در کمپ اصلی رسیدند. تیم تنجی شرپا و وینایاک جایا مالا از اول ژانویه در منطقه ماناسلو مشغول هم هوایی بوده اند.

همه چیز شروع شده، مورو و همراهان او وارد نپال شده و بعد از پنج روز قرنطینه در کاتماندو و تست PCR (آنتی بادی کرونا) مشخص شد هیچکدام  ناقل کووید-19 نیستند و اجازه خروج و حرکت به سمت ماناسلو را گرفتند و حالا می توانند اولین هم هوایی را انجام دهند. در این اکسپدیشن آنها تصمیم گرفته اند که تمامی محموله برنامه خود را از کاتماندو به شهر ساماگاون ارسال کرده و از آنجا توسط 30 باربر به کمپ اصلی منتقل کنند، به گفته آلکس تکسیکون می توانستند بارها را مستقیم به کمپ اصلی بفرستند اما خیال داشتند برای کسانی که کووید-19 منبع درآمدشان را از بین برده "گردشگری و اعزام تیم" ایجاد اشتغال کنند.

اکنون تلاش مضاعفی در پیش روست، رسیدن به قله ماناسلو در زمستان و همچنین قله غربی آن به ارتفاع 7992 متر که بلندترین هفت هزارمتری کره زمین است، این هدف "دوبل" تاکنون حاصل نشده است. در حال حاضر، زمستان نپال به نحو بی سابقه ای معتدل و خشک است، نه تنها سرمای شدید حاکم نیست بلکه فراتر از آن بارش شدید برف هم بندرت دیده می شود.

سیمونه مورو تاکنون دوبار سعی داشته که این صعود زمستانی را انجام دهد اما به دلیل بارش بیش از 6 متر برف امکان آن فراهم نشده و حتی به دلیل رسیدن بهمن به کمپ اصلی، مجبور به ترک این مکان شده است.

تنجی شرپا و وینایاک جایامالا

تنها تیم مورو نیست که خیال دارد در زمستان، روی ماناسلو تلاش داشته باشد، کوه نوردان نپالی تنجی شرپا و وینایاک جایامالا نیز هدف مشترک با آنها را دارند و مدتی است که در منطقه هستند، هدف آنها روشن است، تلاشی سبکبار، بدون اکسیژن، بدون شرپای ثابت گذار و باربر ارتفاع، تنجی شرپا همنورد اولی اشتک بوده و این سبک را از او آموخته ، در برنامه هایی مثل پیمایش اورست-لوتسه. پیروی از این سبک مستلزم هم هوایی قبل از گام نهادن  بر این کوه است به همین دلیل از اول ژانویه با همراهی ابیرال ری، راهنما و عکاس در ساماگوان و منطقه ماناسلو بسر برده اند و طی این مدت برنامه هم هوایی و صعود به چندین قله کوتاهتر را اجرا کرده اند. آنها قرار بوده امروز کار خود را شروع کنند اما وزش باد شدید برنامه را به فردا موکول کرده، هنوز مشخص نیست که این دو تیم به هم ملحق خواهند شد یا سبکی متفاوت را در پیش خواهند گرفت.

barabes

نمایی از کمپ 2 بعد از تخریب

تخریب کمپ های 1و2 تاریخ صعود را به تعویق انداخت

تیم سرگی مینگوته دوبرابر نیاز خود تجهیزات در کمپ اصلی دارد

زوج تامارا لونگر - آلکس گاوان ، شرپاهای سون سامیت و سرگی مینگوته به کار خود ادامه می دهند

تیم جان اسنوری مدعی است تجهیزات خود را به صخره متصل کرده و احتمالا سالمند

علیرغم هوای عالی، اوضاعی ناخوشایند بر وضعیت نفرات پیشتاز در K2  حاکم است، تجهیزات و لوازم آنها در کمپ های یک و دو بر اثر وقوع طوفان آسیب دیده و چادرها تخریب شده اند، در واقع هر تیمی که ارتفاع بیشتری صعود کرده، تجهیزات و لوازم بیشتری از دست داده البته در این میان فقط تیم نیرمال پورجا به نقطه ای که وسایل خود را دپو کرده بوده رفته و از تخریب لوازم خود مطمئن و به پائین برگشته ،اما فرصت نکرده از تجهیزات تیم مینگما جی بازدید کند، در میان تجهیزات نیرمال، وسایل پارگلایدینگ نیز از بین رفته اند، او خیال داشته بعد از صعود به قله، برای فرود از آنها استفاده کند.

دمای هوا هم اکنون در کمپ اصلی منفی 34 درجه سانتیگراد است و بدون احتساب باد سرد، روی قله منفی 66 درجه سانتیگراد، گاهی استنشاق هوا موجب آسیب دیدن ریه ها می شود. وزش باد شدید و طوفان در K2 بویژه در فصل زمستان غیرمعمول نیست، بنابراین این ابهام پیش می آید که یا برنامه ریزی تیم ها ضعیف بوده یا در تنظیم زمان اشتباه کرده اند.

زوج تامارا لونگر-آلکس گاوان اینطور که از تصاویر جدید آنها پیدا است از وضعیت فعلی خود خوشنودند، آنها مقداری لوازم در کمپ 1 پایین دپو کرده بودند که ظاهرا آسیبی ندیده  و محتاط بودن آنها موجب شده اکنون چشم انداز روشن تری برای ادامه کار داشته باشند. در کمپ 2 پنج چادر را باد با خود برده، اما وضعیت کمپ 1 خوب است، این زوج مدعی هستند که چادر خود را با هر آنچه که لازم بوده محکم نصب کرده اند، آنها از چادرهای کمپ اصلی و ده بشکه آبی رنگ پلاستیکی با 145 کیلوگرم لوازم خود نیز در این کمپ به خوبی محافظت کرده اند، یک استراتژی عاقلانه زیرا سرعت باد در کمپ اصلی نیز روز گذشته به 80 کیلومتر در ساعت رسیده. حالا در شرایطی که برخی به فکر لغو برنامه و برگشت به خانه هستند آنها به فکر هم هوایی بعدی خود هستند، در صورت مساعد بودن شرایط تا کمپ 3 پیشروی خواهند داشت.

تامارا لونگر و آلکس گاوان

مینگماجی امروز گزارش داده که در باره محل کمپ 2 زیر هرم سیاه در ارتفاع 7000 متر مطمئن نیست و امیدوار است که تجهیزات سالم باشند اما اگر از بین رفته باشند باید تسلیم شوند و به خانه برگردند، تیم آنها بزودی رهسپار و شرایط را چک خواهند کرد، چادرهای مینگماجی در ارتفاعات بالاتر از سایرین نصب شده بنابراین رفتن به آن مکان و برگشتن به کمپ اصلی در یک روز امکان پذیر نیست.

مینگما جی

تیم سرگی مینگوته نیز امیدوار است که امروز برای بررسی خسارت به محل دپوی لوازم دست یابند، او می ترسد که چادر خود را در کمپ یک گم کرده باشد اما امیدوار است که تجهیزات باقی مانده در کمپ 2 سالم باشند، در هر صورت او پیش بینی چنین وضعیتی را کرده و هم اکنون دو برابر نیاز خود در کمپ اصلی لوازم در اختیار دارد.

نیرمال پورجا، حداقل قول ادامه کار را داده، وی گفته که کمی بخاطر از دست دادن یک پنجره خوب از شرایط جوی ناراحت است با این حال برنامه هنوز به قوت خود باقی است و روز صعود به قله کمی به تعویق خواهد افتاد، پورجا امروز را به گروه بندی مجدد تیم خود سپری می کند، بارهای سنگین تری به کمپ های بالاتر حمل خواهند کرد و این بار تلاش بیشتری می کنند و ثابت گذاری ها را تا کمپ 4 ادامه خواهند داد.

تیم جان اسنوری هنوز مطمئن نیست که تجهیزات خود را از دست داده باشند و مدعی هستند که همه چیز را در کمپ 2 پایین به صخره متصل کرده اند و احتمالا سالم هستند، هنوز برنامه بعدی خود را اعلام نکرده و در کمپ اصلی بسر می برند.

شرپاهای سون سامیت برای ترمیم احتمالی ثابت گذاری ها کمپ اصلی را ترک کردند.

نمایی از کمپ اصلی

explorers