وبلاگ کوه نوردی و صعودهای ورزشی گل کوه

صبح بیست و هشتم جولای ۲۰۲۵، لورا روگورا سنگنورد ۲۴ ساله و المپیکی کشور ایتالیا، دشوارترین درجه ای +5.14c/8c که تاکنون به صورت آنسایت توسط زنان صعود شده را به ثبت رساند و تاریخ ساز شد. تا به حال هیچ زنی در اولین تلاش و بدون کوچکترین اطلاعاتی چنین درجه ای را صعود نکرده.

این مسیر Ultimate Sacrifice در منطقه سنگ آهکی کن فرانسه، دره دو لوپ قرار دارد که به خاطر مسیرهای سختش شناخته شده، موریل سارکانی سنگنورد زن بلژیکی در سال ۲۰۱۲ (نه در این سبک) و ویل اسمیت بریتانیایی نیز در سال ۲۰۱۴ آن را صعود کرده اند.

دستاورد روگورا ارتقاء درجه صعود زنان در این سبک از 5.14b به 5.14c بعد از آنسایت fish eye توسط یانیا گارنبرت در اولیانای اسپانیا است، جایی که اخیرا ورونیکا چیک ۹ ساله این مسیر را ردپوینت کرده. قطعا شکاف باریکی بین درجه صعود زنان و مردان در این سبک باقیمانده البته تاکنون فقط آدام اوندرا و آلکس مگوس موفق به آنسایت 5.14d شده اند.

climbing

بروک روبوتو اولین+ 5.15c/9b زنان Excalibur در دِرنا نزدیک به آرکو ایتالیا را صعود کرد. تمرکز این سنگنورد 23 ساله امریکایی بیشتر رقابت های صعودهای ورزشی است و در المپیک پاریس مدال نقره را کسب کرده، اما با این جهش فوق العاده احتمالا منبعد بیشتر جذب تلاش در طبیعت خواهد شد، قبل از او آنجلا ایتر، لورا روگورا، جولیا شانوردی و آناک ورهوفن 5.15b صعود کرده اند. ایجاد کننده این مسیر ۱۲ متری استفانو گیسُلفی از ایتالیا است .

Gripped

یک تیم پنج نفره از زنانی با ملیت های متفاوت شامل جولیا کاسو، روسیو رودریگز گینازو، فی منرز، کارولین نورث و بلن پرادوس پنج هفته را در دره دورافتاده ریوتوربیو 4 پاتاگونیای شمالی در آرژانتین گذراندند تا اولین صعود از قله بکر اِل کوهته El cohete را با ایجاد مسیر Apollo 13 انجام دهند.

این تیم در اواخر ژانویه کار خود را با کوهپیمایی، سوارکاری، عبور از رودخانه های خطرناک و جنگل نوردی و زیپ لاین شروع کرد و کلبه ای را که بومیان ساخته بودند به عنوان کمپ اصلی انتخاب کرد. طولانی شدن این اکسپدیشن به دلیل شرایط جوی، طوفانهای طولانی و بارشها بود، سبک صعود آنها آزاد و مشخصات مسیر600 متر، 13 طول، 7b+ که برخی از طولهای مسیر به پنجاه متر می رسید.

planetmountain

لوکاس موکرولسکی ۱۷ ساله از جمهوری چک، مسیر کلاسیک ولفگانگ گولیش(کولیچ) در فرانکن یورا، اکشن دایرکت، ۱۵ متر، یک طول، اولین 9a جهان را صعود کرد. چهار هفته پیش لوکاس مقام هشتم جام قهرمانی اروپا را کسب کرده بود. این سی و چهارمین صعود از این شاهکار محسوب می شود و لوکاس دو سال، از ۱۵ سالگی روی آن تلاش کرده اما موقع شروع توان اولین پرش را هم نداشته چون بسیار ضعیف بوده. اگرچه خیال دارد مسیرهای دشوارتری را هم صعود کند اما هدف اصلی او فعلا سکوی قهرمانی جام جهانی است.

منبع : 8a

"کانرهرسون" دیواره نورد نوزده ساله امریکایی Empath/5.14d/15a را به سبک ترد(ابزارگذاری) صعود کرد. در چند سال گذشته او مجموعه ای باارزش از صعودهای دشوار به هر دو روش بولت و ابزارگذاری را همزمان صعود کرده، کانر Empath  را برای دومین بار صعود کرد، بار اول با استفاده از بولت و دومین بار با ابزارگذاری، احتمال داده شده که دشوارترین مسیر ترد تا به امروز صعود شده باشد زیرا درجه آن توسط چندین دیواره نورد برتر 5.15a و 5.14d پیشنهاد شده.

“سونی تروتر” دیواره نورد ترد کانادایی که به خاطر صعود از مسیرهای رول کوبی شده به صورت ترد، معروف است گفته که این صعود شگفت انگیز است.

هرسون که جوان ترین دیواره نوردی است که مسیر دماغه The nose/5.14 را در ال کپ به صورت آزاد در 14 سالگی صعود کرده، برخی از تکنیک های شکاف نوردی را بدون استفاده از نوارچسب و یا دستکش مخصوص در اولین صعودش از این مسیر بکار برده در حالی که کتانی های قرضی به پا داشته.

این مسیر در " تاهو" کالیفرنیا است و نخستین بار توسط کارلو تراورسی دیواره نورد برتر امریکایی در سال 2020 و با اعلام درجه 5.15a صعود شد و خیلی سریع توسط جیمزوب، دانیل وودز و ناتانیل کُلمن که با این درجه موافق بودند، تکرار شد. سه دیواره نورد دیگر نیز شامل کینان تاکاهاشی، اتان پرینگل و هرسون نیز آن را تکرار کردند، همگی این درجه را تایید کردند تا اینکه پرینگل با استفاده از دستکش های مخصوص چرمی و لاستیکی چسبی آن را صعود کرد و اینطور گفت:

" من با اطلاعاتی که چهار صعود کننده اول ارائه دادند آن را 15a دیدم، به خصوص در شرایطِ تا حدودی نامطلوب، در مجموع با در نظر گرفتن قد من، اطلاعات دقیق از کراکس ها، مهارتهای مناسب شکاف نوردی و استفاده از دستکش مخصوص به نظر می رسد که با دیگر مسیرهای رده بالاتر 5.14+ که امسال انجام داده یا امتحان کرده ام، مانند Kryptonite و یا Made in Time برابری می کند، بدیهی است که دشواری بسیار ذهنی دارد و بستگی به سایز بدن، تجربه، شرایط و سایر عوامل دیگر می تواند بسیار متغیر در نظر گرفته شود."

در سال 2021 هرسون اولین صعود از Kilogram/5.14- را در توآلمن جایی که دیواره نوردی را در سن کم آغاز کرد، صعود کرد. اولین صعود چند مرحله ای او Hermaphrodite Flake  بود، چهار طول 5.7 در Stately pleasure Dome. انتظار می رود امسال فیلمی از دیواره نوردی هرسون در توالمن منتشر شود.

World’s Hardest Trad

Empath 5.14d/15a? by Connor Herson
Tribe 5.14d? in Italy by Jacopo Larcher, James Pearson
Blackbeard’s Tears 5.14c at Redwood Coast, U.S.A. by Ethan Pringle
Meltdown 5.14c in Yosemite by Beth Rodden, Carlo Traversi
Pura Pura 5.14c in Valle dell’Orco, Italy by Tom Randall
Recovery Drink 5.14c in Jossingford, Norway by Nico Favresse, Daniel Jung
Rhapsody 5.14c in Dumbarton Rock, U.K. by Dave MacLeod, Sonnie Trotter, Steve McClure, James Pearson, Jacopo Larcher
Magic Line 5.14b/c in Yosemite by Ron Kauk, Lonnie Kauk, Hazel Findlay, Carlo Traversi
Brozone 5.14b in Gunks by Andy Salo, Sam Elias
Century Crack 5.14b in Canyonlands by Tom Randall, Pete Whittaker, Danny Parker
Cobra Crack 5.14b in Squamish by Sonnie Trotter, Nico Favresse, Ethan Pringle, Matt Segal, Will Stanhope, Yuji Hirayama, Alex Honnold, Pete Whittaker, Tom Randall, Ben Harnden, Mason Earle, Logan Barber, Said Belhaj, Stu Smith
Echo Wall 5.14b on Ben Nevis by Dave MacLeod
Family Man 5.14b in Skaha by Sonnie Trotter, Ben Harnden
Lapoterapia 5.14b in Osso, Italy by Jacopo Larcher
The Bull 5.14b in Squamish by Jeremy Smith, Ben Harnden
The Dawn Wall 5.14b (trad) 5.14d (sport) in Yosemite by Tommy Caldwell, Kevin Jorgeson, Adam Ondra
Tom Egan Memorial Route 5.14b in the Bugaboos by Will Stanhope

gripped

همانطور که در 23 بهمن در این آدرس اعلام کردیم، تلاش لهستانی ها (یانوش گولاب، ماچی کیمل، میخال کرول) که قبلا آن را زمستانی اعلام کردیم و اکنون در شرایط زمستانی یا همان زمستان تقویمی است، بعد از سه روز تلاش در شرایط نامناسب جوی، منجر به برقراری اولین بیواک در کمپ یک در ارتفاع 5500 متر شده. امروز 21 اسفند به دلیل شدت باد و برف  ناچار به توقف در میدان برفی شده اند که در تصویر مشخص شده و آن را ایمن کرده اند. فردا احتمال داده شده که شرایط جوب بهتر باشد. مسیر آنها موسوم به بریتانیایی است، مشخصات مسیرVI 5.10 A2, 1100m

منبع

"سیبه فانهه" دیواره نورد بلژیکی که در همراهی با سباستین بِرت قصد تکرار داوون وال در ژانویه 2022 را داشت، روز گذشته در اینستاگرام خود اعلام کرد که برای انجام کاری مجبور به تعویق این پروژه است، میزان پیشروی را اعلام نکرده، حدود یک ماه پیش گفته بود که 15 طول را پشت سر گذاشته، ظاهرا دشواری این مسیر او را غافلگیر کرده ، فانهه می گوید فکر می کردم هدفی است آسان. حدود دو ماه در منطقه بوده و پوست انگشتانش به شدت آسیب دیده، روال کار او 2 روز صعود و 3 روز استراحت بوده، قرار است دوم آوریل برای تکمیل پروژه به یوسمیتی برگردد.

سنگنوردان بلژیکی "سیبه فانهه" وسباستین بِرت" در صدد صعود از "داون وال" در ژانویه امسال (2022) هستند و به گفته "کریس وان لِه ون" سنگنورد یوسمیتی که مقداری تجهیزات به آنها قرض داده، هر چقدر که طول بکشد در آنجا خواهند ماند. این دو نفر تجربه زیادی در یوسمیتی دارند "فانهه" El Corazon /5.13b سی و پنج طول را در عرض 4 روز در سال 2017 با "نیکو فاورسی" و "برت"، تنها سنگنوردی که The Nose/5.14 را به صورت آزاد و گراند آپ (بدون حمایت از بالا) صعود کرده.

"داون وال" یکی از معروف ترین و دشوارترین مسیرهای بیگ وال در جهان است و از جبهه وسیع جنوب شرقی اِل کاپیتان در یوسمیتی صعود می شود. یک دیواره گرانیتی تقریبا 1000 متری به درجه 5.14d و 32 طول.

اولین صعود از آن توسط تامی کالدول و کِوین یورگسون در ژانویه 2015 طی هفته ها ردپوینت طولهای آن بدون خروج از دیواره انجام شد و آدام اوندرا در نوامبر 2016 طی هشت روز آن را تکرار کرد.

فیلم "داون وال" یکی از بهترین فیلم های سنگنوردی دهه گذشته است که تلاش در صعود آزاد از این دیواره را مستند سازی کرده، کالدول به همان شکل  معروف، طول پانزدهم 5.14d را تراورس کرد اما یورکسون پیاپی سقوط می کرد، کالدول آنقدر منتظر ماند تا اینکه یورگسون این طول را صعود کرد و به نقطه تاپ رسیدند و توجه رسانه های بین المللی را جلب کردند.

gripped

چکیده ای از پست gripped

جورج ویتمور دیواره نورد پیشگامی که عضو اولین تیم صعود کننده به Nose در ال کپ، جنوب غربی دره یوسمیتی بود، اول ژانویه 2021 در سن 89 سالگی درگذشت، علت مرگ عوارض ناشی از بیماری کووید-19 اعلام شده.

تصویر بزرگ او در سن 27 سالگی در روزنامه ها با لباس نظامی، کلاه بیس بال و یک پیراهن آستین بلند به چاپ رسید که در  حال تنظیم پروسیک روی مسیر بود، او دانشجوی داروسازی دانشگاه سانفرانسیسکو بود که دیواره نوردی را از همین دانشگاه شروع کرد ، خدمت وظیفه خود را در نیروی هوایی سپری کرد و وقتی که برگشت متوجه شد که Half Dome صعود شده و وارن هاردینگ در تلاش یکساله خود بر دیواره Nose است، او و وین مری نیز به هاردینگ ملحق شدند و بعد از 45 روز ساعت 6 صبح 12 نوامبر سال 1958 موفق به صعود این دیواره 880 متری شدند، درجه صعود +5.13 ، شامل 31 طول.

هنگام صعود از طوفانهای زمستانی و روان آبهای بهاری محروم نبودند و موش کیسه خواب آنها را روی طاقچه سوراخ کرده بود، روزنامه Fresno Bee ویتمور را شرپایی توصیف کرده بود که برای قهرمانان بار سنگین حمل می کند اما ویتمور مغز متفکر تیم بود، میخ هایی از جنس آلومینیوم سبک ساخته بود که در این برنامه استفاده شد و بخش آخر مسیر به لطف بولت های  که شخصا ساخته بود صعود شد که  هاردینگ با دریل آنها به دیواره ،پله رکاب را برای بخش نهایی مسیر نصب کرد.

هاردینگ در سال 2002 و وین نیز در سال 2019 در گذشتند، وی از انرژی و سلامت کامل برخوردار بود و او را جوان ترین پیرمرد دنیا خطاب می کردند که حتی این بیماری مهلک را شکست داده بود اما عوارض ناشی از آن برخی از اندامهای درونی وی را تخریب کرده بود.

ویتمور و هنس فلورین

اولین صعود آزاد از Nose در سال 1993 توسط لین هیل در عرض 4 روز

دومین صعود آزاد مجددا توسط لین هیل در عرض 23 ساعت، سال 1994

اولین صعود آزاد بدون کوچکترین ابزار و حتی طناب در سال 2017 توسط آلکس هانولد

سریع ترین صعود توسط آلکس هانولد و تامی کالدول در سال 2018، در زمان یک ساعت و 58 دقیقه

تامی کالدول، دیواره نوردی که بیشترین محبوبیت او در صعود آزاد از دیواره داوون وال در ال کپ با همراهی کِوین یورگسُن در سال 2015 است، از دغدغه های محیط زیستی، نابودی طبیعت و سنگنوردی در صورت انتخاب ترامپ می گوید، اطلاعات محیط زیستی او از محیط پیرامون، بسیار دقیق و غنی است.

تامی کالدول: ترامپ در حال نابود کردن صخره نوردی است

اگر رهبران منتخب ما حفاظت از اراضی عمومی و تنظیم میزان تولید گازهای گلخانه ای را در پیش نگیرند، می تواند به معنی پایان ورزش در طبیعت باشد. من می دانم که این تیتر جلب توجه می کند اما صدایم را بشنوید، اگر ما به ترامپ اجازه دهیم چهار سال دیگر به کار خود ادامه دهد، سیاست های ضد محیط زیستی که دولت وی اعمال می کند به مدت طولانی ادامه خواهد یافت، یعنی بازگشت به انتشار آلاینده ها، توسعه سوخت های فسیلی در زمین های عمومی محافظت شده و کاهش نظارت بر آب و هوا.

چه تاثیری بر صخره نوردی و ورزش در طبیعت دارد؟ خوب آیا تا به حال قصد داشته اید که در میان آتش سوزی های وسیع، صخره نوردی کنید؟ من این کار را کرده ام، اصلا خوب نیست. در حال حاضر غرب امریکا مملو از دود ناشی از آتش سوزی جنگل ها است که پیامد مستقیم تغییر شرایط اقلیمی است، اکنون فصل آتش سوزی، طولانی تر و شدیدتر شده است. در سالهای گذشته من دوبار به دلیل خطر آتش سوزی خانه ام در کلرادو را تخلیه کرده ام، به عنوان یک سنگنورد، زمان زیادی را صرف سنگنوردی در دیواره های گرانیتی از یوسمیت تا راکی کرده ام، در این نقاط منحصر بفرد بوده که من این دیدگاه را در مورد آنچه که بر سر آب و هوای ما می آید، بدست آورده ام.

من شاهد افزایش سقوط خطرناک سنگ ها بوده ام که ناشی از گرم شدن دما است و متوجه شده ام که مسیرهای کوه نوردی زمستانی به دلیل ذوب شدن برف، از بین رفته اند. اُری، کلرادو، یکی از مشهورترین نقاط یخ نوردی در امریکا است که دارد به سرعت یخ خود را از دست می دهد و این امر می تواند یخ نوردی در آنجا را به موضوعی مربوط به گذشته ها تبدیل کند.

در پارک ملی کوه راکی، سومین پارک ملی پربازدید کشور که چند دقیقه ای با خانه من فاصله دارد، شاهد خشکسالی و زمستانی معتدل هستم که منجر به آفت زدن کاج ها و از بین رفتن هکتارها کاج ساحلی خواهد شد. جنگل های ناسالم به معنی کربن بیشتر در جو و فراهم آمدن شرایط برای آتش سوزی است که در حال حاضر غرب کشور بواسطه آن در معرض نابودی است. این موضوع همچنین دسترسی ما را به آب سالم تحت تاثیر قرار می دهد زیرا هشتاد درصد ساکنین این ایالت به منبع آب آشامیدنی خود در حوضه های آبخیر جنگل وابسته هستند.

همه اینها اتفاق افتاد تا من متوجه شوم که برای ایجاد تغییر باید به پا خیزم، داشتن بچه ها باعث شد که درک کنم که ما نیاز داریم که اکنون این کار را انجام دهیم. من چندین سال به دفاع از کاهش انتشار کربن و محافظت از اراضی عمومی پرداخته ام اما هیچ یک از اینها اتفاق نمی افتد مگر اینکه فرد مناسبی را انتخاب کنیم.

در ماه نوامبر من به جو بایدن برای ریاست جمهوری و جان هیکنلوپر، فرماندار سابق، در رقابت های مجلس سنا در کلرادو رأی خواهم داد. بایدن قبل از اینکه اصطلاح تغییر اقلیم بومی، عادی شود یک سیاستمدار پیشرو آب و هوا بوده است، وی در جایگاه سناتور اهل دلاویر، در سال 1986 یکی از لوایح اقلیمی را به کنگره معرفی کرد، با بایدن به عنوان رئیس جمهور، ایالات متحده دستیابی به صد درصد  انرژی پاک تا سال 2050 را خواهد داشت، برنامه های عدالت زیست محیطی و آب و هوای او جوامع حاشیه ای را از آلوده کننده های مضر محافظت می کند. بایدن ما را دور هم جمع خواهد کرد، اگر می خواهیم شرایط آب و هوایی را کنترل کنیم باید در قالب یک تلاش جهانی باشد. ترامپ در جیب صنایع نفت و گاز قرار دارد، کوری گاردنر که رقیب هیکنلوپر جمهوری خواه است نیز همینطور است، مدیران نفت و گاز در میان پنج مشارکت کننده برتر کمپین گاردنر قرار دارند و در 95 درصد مواقع ترامپ و گاردنر با هم به یک موضوع رأی می دهند. من قبلا با دفتر گاردنر لابی داشته ام و او چیزهایی مثل " من زمین های عمومی را دوست دارم" یا " آب و هوا مسئله بزرگی است" را خواهد گفت اما سابقه رأی دادن او چنین چیزی را پوشش نمی دهد او در 85 درصد آراء قطعی بر علیه محیط زیست رأی داده و پنج بار رأی داد تا از کنترل آلودگی های عظیم توسط سازمان محیط زیست جلوگیری کند، علیرغم خواسته واقعی ساکنان کلرادو.

اگر به تاثیر ترامپ و گاردنر بر صخره نوردی اهمیت نمی دهید، شاید اقتصاد کلرادو برای شما اهمیت داشته باشد. آیا می دانید که فعالیت های ورزشی در طبیعت هر ساله 37 میلیارد دلار درآمد کسب می کند و بیش از پانصدهزار شغل ایجاد می کند؟ این ده درصد تولید ناخالص داخلی ایالت است، نود و دو درصد از ساکنان کلرادو در فعالیت ورزشی در طبیعت شرکت می کنند، اگر هوای پاک و جنگل های سالم نداشته باشیم این سبک از زندگی برای نسل های بعدی وجود نخواهد داشت.

بچه های من که چهار و هفت ساله هستند آینده دشوارتری خواهند داشت، من نه تنها برای آماده کردن آنها همه تلاش خودم را انجام می دهم بلکه برای به حداقل رساندن سختی هایی که می تواند برای آنها به واقعیت تبدیل شود، تلاش می کنم.

برای رأی دادن به آب هوا، لازم نیست که طرفدار مطلق و بی نقص محیط زیست باشید، هیچیک از ما کامل نیستیم اما این بدان معنی نیست که نمی توانیم تغییرات سیستمی را از دولت خود طلب کنیم، نحوه رأی دادن شما تمامی این تغییرات را ایجاد خواهد کرد.

rock & ice

لورا روگورا، مسیر Ali hulk sit start extension total/5.15b در رودلار، اسپانیا را به روش ردپوینت، تکرار کرد که موجب قرار گرفتن نام او در لیست کوتاهی از سنگ نوردان نخبه شد که این درجه را صعود کرده اند.

طی یک هفته تعطیلات، این سنگنورد 19 ساله ایتالیایی، مسیر یاد شده را در غار علی بابا در رودلار اسپانیا، ردپوینت کرد، او حالا دومین زن بعد از آنجلا آیتر است که این درجه را صعود کرده (آنجلا مسیر La planta de shiva/5.15b را در سال 2017 صعود کرده).

روگورا تنها بعد از پنج جلسه تمامی کوئیک دراها را متصل کرد. علی هالک اصلی (9a,5.14d) اولین بار توسط دنی آندرادا در سال 2007 صعود شد، از آن زمان در این مسیر دگرگونی های اندکی ایجاد شده، انتهای آن وسیع تر شد که موجب افزایش درجه به 9a+/5.15a شده و در نقطه شروع، یک بولدر نشسته 15 حرکتی در آن ادغام شده، صعود ازاین مسیر از نقطه بولدر نشسته تا پایان 9b محسوب می شود، این مسیر ترکیبی (50 تکنیک بولدر و 50 تکنیک اسپرت) نخستین بار توسط جاناتان فلور در سال 2019 صعود شده، در کمتر از دوماه گذشته، روگورا به باشگاه 5.15 با صعود از Pure dreaming plus,9a+/5.15a در آرکو ایتالیا پیوسته. او پنجمین  زنی است که بعد از مارگو هایز، آناک ورهوون، آنجلا آیتر و جولیا چانوردی،  یک مسیر 5.15 صعود می کند. آیتر با صعودش از La planta de shiva/5.15b کلا از درجه 5.15a عبور کرد.

پیشروی روگورا از 5.15a به 5.15b در طی چند هفته، کاملا چشمگیر است و او حالا خود را در جایگاه قویترین سنگنوردان دنیا قرار داده. او اولین 9a/5.14d خود را در سن 14 سالگی صعود کرد و از آن زمان 15 مسیر +5.14 یا دشوارتر ردپوینت کرده. روگورا دوبار نفر اول بولدرینگ و یک بار نفر اول لید جام قهرمانی نوجوانان جهان و قهرمان لید در جام اروپا شده و واجد شرایط بازیهای المپیک 2020 شناخته شده که به سال 2021 موکول گردیده .

ردپوینت: صعود آزاد از یک مسیر بعد از چند بار تمرین بر روی آن محسوب می شود (حتی با طناب از بالا یا هنگ داگ به معنی نشستن روی طناب یا نقطه ای از حمایت برای استراحت کردن)

climbing.com

به قلم الکساندر هک

پتجی اوزبیه گا، یکی از مربیان آدام اوندرا،  لافوگاLa Fuga/9a درکول دونارگو(منطقه ای در کاتالونیای اسپانیا) را برای نخستین بار صعود کرد. این سنگنورد 39 ساله تا به حال 15 مسیر 9a و دشوارتر صعود کرده که اکثر آنها قبل از تصادف رانندگی او در سال 2010 بوده، وقتیکه در اثر جراحت به یکی از مهره های گردن او آسیب وارد شد. در هر دو سال 2006 و 2007 پتچی سنگنورد 8a سال بود و در سال 2009 او نفر اول رقابت های قهرمانی جهان شد.

پتچی گفته:

"در ماه اولی که در خانه حبس بودیم، بیمار شدیم و نمی دانیم که کووید-19 بوده یا نه، چون در آن زمان امکان هیچگونه آزمایشی وجود نداشت، دوران بسیارنادری بود زیرا وضعیت اجتماعی، ترس و شرایط طوری بود که انگیزه ای برای تمرین وجود نداشت، برای تمرین باید هدف داشته باشی و هدف نامشخص بود.

به دلیل آسیب دیدگی قدیمی، یک سال پیش مجبور شدم تحت عمل جراحی قرار گیرم که در آن پیوند مهره انجام شد، یعنی یک مهره مصنوعی (C5-C6) به گردن من پیوند زدند و کم کم احساس بهتری می کردم، درست است که محدودیت هایی دارم، در کلاهک های بزرگ (شیب های منفی) بسیار محدود عمل می کنم اما در روند صعود از شیب های نه چندان تند، واقعا انگار محدودیتی وجود ندارد"  

8a

 طی یک برنامه 15 روزه از 16 ژانویه تا 20 فوریه آینس پاپرت دیواره نورد 41 ساله آلمانی، مایان اسمیت گوبات دیواره نورد 36 ساله نیوزلندی و توماس زنف عکاس و راهنمای کوهستان از سوئیس، کسی که در آلمان بدنیا آمده و به مدت 15 سال در سوئیس  کار و زندگی کرده،  Riders on the storm - سوارکاران طوفان(7c+, A2, 1300m)  شامل 38 طول را تکرار کردند. تندیسی با صعود چند مرحله ای تا بالای برج مرکزی توره دل پاین در نشنال پارک شیلی  منطقه پاتاگونیا. اگرچه برخی از بخش های آن نظیر اولین گشایش این مسیر به صورت مصنوعی صعود شد، بخش هایی نیز کشف شد که صعود آزاد از آنها منجر به حذف بخش های مصنوعی کل مسیر خواهد شد.

یک پا کتانی سنگ نوردی، پایی دیگر پوتین یخ نوردی با کرامپون، آینس پاپرت روش منحصر بفردی را باید اختراع کرده باشد. این سنگ نورد حرفه ای  به تازگی این شیوه را در معبری دشوار در جبهه شرقی 2800 متری توره مرکزی در پاتاگونیا بکار گرفت او می گوید: آن طول (طول هجدهم یک تنوره با درجه +7b) گزینه دیگری برایم باقی نگذاشت، من تبر یخ را بدست گرفتم نه تنها برای صعود بلکه برای حمایت. اعتقاد بر این است صعود آنها پنجمین صعود شاخته شده از این مسیر تاریخی 25 ساله باشد.

این خط خیره کننده روی 1300 متر عمودی جبهه شرقی توره مرکزی اولین بار توسط یک تیم آلمانی شامل : ولفگانگ گولیچ، کورت آلبرت، آرنولد نوربرت باتس و پیتر دیتریش در ژانویه سال 1991 بعد از پانزده روز تلاش پراکنده بین شش هفته ، صعود شد. درجه آن را VI 5,12d A3 اعلام کردند که آغاز دوره ای جدید از دشواری مسیر در پاتاگونیا محسوب می شد. گولیچ و همراهان از صعود آزاد تمامی طول ها بازماندند همینطور کسانی که راه آنها را دنبال کردند. از آن زمان تعداد انگشت شماری تلاش برای صعود آزاد کل مسیر صورت گرفته به ویژه صعود بلژیکی ها، نیکلاس فاورسی، الیور فاورسی، شان ویلانووا، مایک لوکومت و فیلیپ کولمانژ در سال 2006، اما علیرغم پیشروی همگی بدون صعود آزاد کل مسیر به خانه خود برگشتند. در طول سال ها این دیوار بزرگ در پاتاگونیا از اهمیت ویژه ای برخوردار شد واولین صعود آزاد از آن یک آرزو و چالشی بلند پروازانه محسوب شد.

برنامه آنها با شرایط جوی پایدار آغاز شد و در طول هفته اول این زوج یک پنج طول دشوار کشف کردند تا از بخش مصنوعی پایین تر که توسط سایر گروه ها ناتمام باقی مانده بود، خودداری کنند. قبل از وقت صرف کردن برای صعود آزاد این بخش، این دو از بهترین شرایط پایدار آب و هوایی برای تمرکز در صعود آزاد بخش بالاتر مسیر برای رسیدن به قله استفاده کردند. در روز آخر از این پنجره پایدار و بعد از 3 هفته اقامت روی دیواره، اسمیت گوبات موفق به صعود آزاد طول های 30 و 31 در آفتاب ابتدای صبح شد، کمی بعد شکاف بالای آن تبدیل به آبشاری از یخ ذوب شده شد. این سه نفر سپس به سرعت تا قله توده مرکزی راه خود را ادامه دادند و ساعت دوازده و چهل و هشت دقیقه، ششم فوریه روی قله شگفت انگیز و باورنکردنی آن قرار گرفتند . یکدیگر را در آغوش گرفتند بدون کلامی بر زبان. بادی نمی وزید، ابری در آسمان نبود. برای لحظه ای خوشحال ترین مردم روی زمین بودند. شادی رسیدن به قله خیلی زود با کنده شدن یک تخته سنگ بزرگ به اندازه یک یخچال در همان شب به پایان رسید، سنگی از آن به پرتلج آنها اصابت کرد و آن را به دو نیم کرد، آنها با ترس و وحشت از این خطر جان سالم بدر بردند.

متزلزل اما مصمم به پایان کار، آنها به صعود آزاد بخش های پایین تر روی مسیر کشف شده 5 طوله برگشتند. خیلی زود دریافتند که بویژه در آب و هوای گرم این بخش که نسبتا در معرض یخ و ریزش سنگ قرار دارد شامل دو بلوک سست است که با یخ به هم چسبیده. با وجود خراب شدن هوا، تیم به تلاش خود ادامه داد و تمامی چهار طول را به صورت آزاد صعود کرد اما دو طول از مسیر اصلی (11 و 23) و دو طول بسیار دشوار از بخش جدیدی که خود انتخاب کرده بود.

متاسفانه در ده روز آخر هوای بد ادامه داشت و باد به 175 کیلومتر در ساعت رسید و بارش برف ادامه یافت. تمامی مسیر در برف پوشیده شد و شانسی برای تلاش باقی نگذاشت. هنگامیکه طوفان کمی فروکش کرد آنها تجهیزات خود را از روی مسیر جمع آوری کردند. اگرچه اسمیت گوبات و پاپرت موفق نشدند تمامی مسیر را بصورت آزاد صعود کنند ، آنها سفر خود را بسیار موفقیت آمیز اعلام کردند.

در واقع تکرار این مسیر در بیست و پنجمین سالگرد اولین صعود آن انجام شد. مهمتر اینکه آنها دو طول که آخرین گروه روی آن متوقف شده بود با دشواری قابل توجه تا +7c را به صورت آزاد صعود کردند. کشف بخشی که صعود  از آن به احتمال زیاد بسیار دشوار خواهد بود به باور آنها قطعا به صورت آزاد امکان پذیر خواهد بود. پاپرت دیگر به این مکان برنخواهد گشت اما اسمیت گوبات در تابستان آینده دوباره اینجا خواهد بود. 

 adventuresports , planetmountain

 آلکس (الکساندر) هوبر دیواره نورد 47 ساله آلمانی دو مسیر جدید در صخره دریایی کاپو مونته سانتو در ساردینیا به نام های  II Capitano  و Solemar ایجاد کرد.  ویژگی این صعودها شروع و حمایت از درون قایق، درجه آن تا +8b  و حمایت با ابزارگذاری بود. این دیواره نورد که صعودهای تکنیکی بسیاری در تمامی سبک ها طی 25 سال گذشته داشته هر دو مسیر را به سبک ترد صعود کرد. او برای گشایش صعودهای دشوار و همچنین اعتقادی قوی به مبارزه برعلیه بزرگ نمایی درجات صعود، معروف است .

تیمی منتخب  از سه استان تهران ، البرز و قزوین به سرپرستی احسان پرتوی نیا از خانه کوه نوردان کرج در حال تلاش برای صعود زمستانه دیواره شمالی علم کوه ، مسیر لهستان48 هستند ، اعضاء این تیم عبارتند ازآقایان  :

مهدی فرهای از باشگاه دماوند

 امین معین و حامد حواله دار ازخانه کوهنوردان تهران

فرشاد میجوجی از گروه کوهنوردی کاسپین قزوین

علی مصباحی از گروه کوه نوردی همت شمیران

ضمن آرزوی موفقیت و از همه مهمتر سلامتی برای این تیم و ابراز خرسندی از حرکتی دیگر در بخش دیواره نوردی که در حدود دو دهه گذشته تحت الشعاع گرایش بی رویه به هیمالیا نوردی قرار گرفته، سعی کردیم خلاصه ای از صعودهای زمستانی دیواره علم کوه را جمع آوری کنیم تا در یک نگاه از تلاشهایی که تاکنون در این فصل بر روی مسیرهای مختلف صورت گرفته اطلاع حاصل شود ، تماسهای مختلف ما با برخی پیش کسوتان و دوستان دیواره نورد در تهران ، کلاردشت و همدان و مروری که در اینترنت بخصوص ویکی پاکوب صورت گرفت منجر به دریافت گزارشاتی شد که صحت آن مورد تائید همه این عزیزان قرار نگرفت اما در هر صورت چه صعود موفق یا تلاشی ناموفق نامیده شوند آگاهی از آن حداقل حالا که حرکتی چشمگیر در شرف وقوع است ، ضرورت دارد، اولین تلاش زمستانی دیواره علم کوه توسط لهستانی ها در سال 1355 صورت گرفته که یک ماه با یخچال زیر دیواره درگیر بوده اند و حداکثر دو طول صعود کرده اند بنابراین کلیه تلاشهای زمستانی بعد از انقلاب وبه شرح جدول زیر صورت پذیرفته است:

Free solo= یا عنوان خلاصه تر soloing به زبان بریتانیایی ، شکلی از صعود آزاد است که سنگنورد بدون طناب ، هارنس و ابزار حمایت و تنها به اتکاء قوای فیزیکی و توانایی خود در سنگنوردی ، صعود می کند. فری سولو نباید با صعود آزاد اشتباه گرفته شود که در آن از تجهیزات برای ایمنی و جلوگیری از سقوط استفاده می شود اما در خود صعود کمک و دخالتی ندارد.

 آلکس هانولد مسیر ال سندرو لومینوسو 5.12d   در ال پوتررو چیکو مکزیک را به صورت فری سولو صعود کرد ، این مسیر 500 متری جبهه آهکی ال تورو(The Bull = گاونر) شامل 15 طول اسپرت است که 11 طول آن درجه 5.12/+7a/7c است. سیدار رایت یکی از همنوردان همیشگی او گفته که آلکس این دستاورد را بی اهمیت جلوه داده اما من با اطمینان اعلام می کنم که او بالاترین سطح دیواره نوردی سولو را در تمامی دوران بدست آورده ، بنا به گزارش Outside Report سیدار هفته گذشته در مکزیک به هانولد ملحق شده و با هم روی این مسیر تمرین کرده اند و چهار بار آنرا صعود کرده اند و همچنین یک خروجی روی مسیر برای رسیدن به قله اصلی ال تورو ایجــــــاد کرده اند.

مقاله طولانی اما جذابی که در ادامه تقدیم حضور علاقمندان خواهد شد توسط یک دیواره نورد 18 ساله بریتانیایی تهیه شده ، اینکه در چنین سنی چگونه به چنین مهارتی از دیواره نوردی و البته مطالعه و قلم زنی رسیده جای شگفتی دارد ، بعکس تمامی نوشته های فنی دیواره نوردی که شرحی کسل کننده و محض توأم با اصطلاحات خاص این رشته است ، این مقاله با ادبیاتی ساده و صادق به تحریر درآمده و اشاره نویسنده جوان به تجربیات دقیق پیشینیان گاهی غافل گیرکننده است ، به امید آنکه ورزشکاران ما با علاقمند شدن به نوشتن بیشتر و انعکاس تجربه ها  ، تاریخ ورزش مورد علاقه خود را غنی تر سازند و به امید روزیکه صعود به آیگر نیز در کارنامه دیواره نوردان موفق کشور ما گنجانده شود.

 ویراستار مجله کوه نوردی بریتانیا ، ادوارد استروت در سال 1937 تلاش روی جبهه شمالی آیگر را ابلهانه ترین از زمان پیدایش ورزش کوهنوردی توصیف کرده بود ولی بیش از سه چهارم از یک قرن این دیواره سترگ سنگنوردان بسیاری را به سوی خود کشاند ، نمای آن از هتل کلاین شایدک در پای جبهه قابل رویت است , دیواره مثلثی باشکوهی که برفراز شهر توریستی و شلوغ گریندل والد سوئیس ایستاده . صخره سیاه آیگر و میادین برفی آن که در تضاد شدید با مراتع سبز و زمین های کشاورزی مناطق اطراف است ، منظره ای است خیره کننده.

من (کالوم موسکت) اولین بار در سن 9 سالگی در سال 2004 در خلال تعطیلات تابستانی با پدر و مادرم نگاهی اجمالی به این دیواره داشتم ، صخره های پرابهت دیواره شمالی خیلی گذرا از ورای پوشش صخیم ابر و مه در مقابلم ظاهر شدند ولی این نگاه اجمالی کافی بود تا انگیزه ای باشد برای مطالعه " عنکبوت سفید ، هنریخ هارر" داستانهایی از نخستین تلاشهای انجام شده روی نوردواند که از سوی برخی موردواند یا دیوار قاتل نامیده شد به این دلیل که مشتاقان زیادی را در حین تلاش به کام مرگ کشاند. لقبی که برای دلسردی به آن داده شد اما نتوانست جذابیت آن را خدشه دار سازد. اگرچه این تلاشها از نظر من حماسی بود اما شاید حقیقتی در توصیفی که استروت از این جبهه کرده بود ، وجود دارد " یک وسواس یا عقده روانی برای ایجاد آشفتگی ذهن ". 

برای نمای بزرگتر روی تصویر کلیک کنید

جان والش و جاش وارتون دومین صعود از ستون شمالی برج دو قلو ، مسیر سال 1985 در رشته کوه های راکی کانادا ، شمال امریکا را انجام دادند . این مسیر نخستین بار در سال 1985 توسط باری بلانچارد و دیو چیسموند به درجه VI5.10d A2  ایجاد شده  و بعد از مسیر سال 1974 کریس جونز – جرج لوه ، تندترین و دشوارترین  شیب این دیواره  1525 متری است. صعود آنها چهار روز به صورت رفت و برگشت طول کشید (یک روز کامل از جاده تا پای دیواره) ، وارتون می گوید کمی در پیشروی از مسیر سال 1985 تغییر ایجاد کردیم اما اغلب همان مسیر اصلی را در پیش گرفتیم ، او این کار را یک ماجراجویی بزرگ نامید اما به دلیل خطرناکی و دشواری (ناشی از سستی سنگها) آنرا به کسی توصیه نمی کند ، در واقع روی لبه خطرناک صخره مانور داده اند نه جایی دیگر. والش به سایت Gripped اعلام کرده که روز صعود شرایط جوی مناسب بوده و صعود عمدتن آزاد صورت گرفته فقط طول آخر اختصاص به صعود مصنوعی داشته و وارتون در این بخش که کراکس تنوره بوده سرطناب شده . در ماه سپتامبر سال 2011 والش و جیسون کروک روی سمت راست جبهه شمالی نزدیک ستون شمالی تلاش کرده اند ولی بعد از یک بیواک و حادثه اصابت یک بلوک بزرگ با پای والش برنامه خود را متوقف می سازند. وارتون به شدت تحت تاثیر این برنامه است و می گوید بزرگنمایی این صعود به دلیل ارزش واقعی آن است . دیو جیسموند در این آدرس از اولین صعود خود روی این جبهه می گوید.

توضیح تصویر:

1-    مسیر سال 1974 جونز – لوه

2-   مسیر سال 2004 هاوس – پرزیج

3-      مسیر سال 1985 بلانچارد- چیسموند

منبع

برای دیدن نمای بزرگتر تصویر روی آن کلیک کنید

دیواره نوردان لهستانی مارک راگانویچ و مارسین تومازوسکی مسیر جدیدی در جبهه شمال غربی برج بزرگ ترانگو ، یکی از بزرگترین دیواره های جهان به نام بوشیدو (+VII-A4 VII)ایجاد کردند . یک خط عمدتن مستقل در سمت راست دیواره که در ارتفاعی مشخص به گرده "عظیم" در جبهه جنوب غربی ، مسیر کردز – وارتون ، سال 2004 ، در ارتفاع سه چهارم جبهه ، متصل می شود.

سبک آنها کپسوله با برقراری چهار کمپ پرتلج بود ، بعد از نصب طناب ثابت تا کمپ اول ، بالای هشت طول، آنها 20 روز روی دیواره سپری کرده و در مجموع 46 طول صعود کردند و صعود خود را در شب در میان طوفان بر فراز جبهه اصلی جنوب غربی به پایان رساندند که هنوز با قله 6250 متری برج بزرگ ترانگو فاصله زیادی داشتند. آخرین روز صعود بیش از 24 ساعت در طوفان برف و سرمای منجمد کننده بسر بردند ، راگانویچ می گوید طناب آنها یخ زده و سفت شده بوده ، برف و تگرگ تمامی تجهیزات آنها را پوشانده بوده  ، زمانیکه به پرتلج خود می رسند کاملن خسته و تحلیل رفته بودند و فقط دو حلقه طناب برای آنها باقی مانده بوده.

لهستانی ها 21 رول و هشت میانی روی مسیر نصب کردند ، راگانویج معتقد است که آنها بیشتر در سمت چپ مسیر کردز-وارتون صعود می کرده اند و سه طول از مسیر آنها را در پی گرفته اند.

کردز - وارتون در سال 2004 یک صعود سبکبار شاخص با حداقل تجهیزات و حداکثر صعود آزاد را با موفقیت انجام  داده بودند ، آنها طناب ثابت نصب نکردند و کیت رولکوبی همراه نبرده بودند ، حدود 2290 متر دیواره عمودی را در عرض چهار روز و نیم صعودکردند.

با تکمیل 17 طول در بالای کارگاههای مرتفع , آنها در مسیری که قبلا" روی آن تلاش شده بود قرار گرفتند ، روی قله جنوب غربی ایستادند و فرودی خطرناک را به پایان رساندند که بیش از 48 ساعت از آن بدون آب آشامیدنی بود.

تصویر از سایت انجمن کوه نوردان لهستان

در ماه آوریل سال 2012 این دو لهستانی مسیری جدید روی جبهه شمالی Polar Sun Spire در جزیره بافین کانادا ایجاد کردند که برجسته ترین دیواره نوردی سال شناخته شد که 24 روز طول کشیده بود.

منبع

Action Directe (به معنی حرکت مستقیم ، صحنه جنگ و البته اسم یک گروه مسلح فرانسوی در دهه 70 نیز می باشد)  نام یک مسیر دشوار اسپرت در فرانکجورا آلمان است که به عنوان اولین 9a/5.14d شناخته شده و ولفگانگ گولیچ سنگورد فقید آلمانی آنرا ایجاد کرده است . گولیچ در مقیاس درجه بندی UIAA درجه آنرا XI (یازده) اعلام نمود ، این مسیر برای عده ای چیزی در حد یک مبنا در سنگنوردی است و البته بیشتر برای سبک خود مشهور است ، حرکتهای دینامیک بلند از حفره های کوچک تک انگشتی.

گولیچ کمپوس برد  را برای تکنیک های ویژه ای که برای این مسیر لازم بود ، اختراع کرد. میلان سایکورا آنرا در دهه هشتاد میلادی رولکوبی کرد و اولین FA(اولین صعود) را نیز گولیچ در سال 1991 با توالی شانزده حرکت انجام داد ، بعدها سیمپسون و کویامادا با توالی متفاوت یازده حرکت آنرا صعود کردند.

این مسیر تاکنون پانزده بار تکرار شده که تمامی تکرارها ثبت ویکی پدیا شده است. تکرار کنندگان آن سنگنوردان مشهوری چون ، الکساندر ادلر ، ایکر پو ، دیو گراهام ، کریستین بیندهمر ، ریچ سیمپسون (البته سایت UKC صعود ریچ سیمپسون را زیر سئوال برد)، دای کویامادا، مارکوس بوک ، آدام اوندرا ، پکسی اوسوبیاگا ، گابریل مورونی ، جان هاجر ، آدام پوستلنیک ، فلیکس ناب هستند و آخرین صعود 26 مارچ سال 2012 توسط رستم گلمانف روس تحقق یافت.

سایت  8a   پیشنهاد جالبی داده  : " در چهارده ماه گذشته این مسیر تکرار نشده و از آنجا که بیش از هر مسیر 9a  توسط سنگنوردان تکرار شده  آیا نمی توان در مقیاس درجه بندی سنگنوردی ، به صراحت (فاقد از روند ناپسند افزایش بی رویه بزرگنمایی درجات سنگنوردی) آنرا به +9a ارتقاء داد؟ "

سایت فدراسیون کوه نوردی روسیه خبر کوتاهی مبنی بر صعود جبهه شرقی  قله کیاجو ری برای نخستین بار توسط مارینا کوپتوا و ولادیمیر بلوسلف منتشر ساخته است ، این قله در خومبو ، نپال قرار دارد و ارتفاع آن 6186 متر می باشد که نخستین بار جبهه جنوب غربی آن که در حال حاضر مسیر نرمال تلقی می شود ، توسط تیم مشترک بریتانیا-فرانسه در سال 2002 صعود شد و در سال 2003 دوبار این مسیر تکرار شد ، جبهه جنوب شرقی آن نیز در سال 2005 توسط یک تیم امریکایی صعود شده ، در صورت درج اخبار تکمیلی مراتب متعاقبا" گزارش خواهد شد.

 اما همانطور که قبلا" در باره مارینا نوشته ایم ، این دیواره نورد اکراینی سرپرستی تیم زنان را در گشایش مسیر دنیای موازی ، جبهه شمال غربی برج ترانگو  بعهده داشت که بواسطه آن کلنگ طلایی کشور روسیه را در سال 2011 و جایزه بزرگ کارل آنترکیرچر را در سال 2012 دریافت داشت علاوه بر آن در تیم زنان در صعود از جبهه غربی دیواره امین براک (5850 متر) در کاراکروم ، سال 2010 نیز شرکت داشت و صعود سولو از دیواره مارچکا به ارتفاع 981 متر را در سال 2010 با موفقیت انجام داده .

http://www.russianclimb.com/KyajoRi.htm