وبلاگ کوه نوردی و صعودهای ورزشی گل کوه

انعکاس اخبار و تاریخ کوه نوردی و صعودهای ورزشی با اولویت زنان

 

کوه نورد و راهنمای کوهستان 37 ساله سوئیسی در 15 آگوست امسال "پتی دِرو" یا "دروی کوچک" به ارتفاع 3733 متر در توده مونبلان، مسیر تاریخی آلان – لنینگر، 900 متر+TD را در عرض 1 ساعت و 43 دقیقه و 35 ثانیه صعود کرد تا به پروژه ده ساله خود  خاتمه دهد، اگرچه مدعی است تازه متوجه آن شده و هدفمند این کار را انجام نداده.

آرنولد را گاهی با اولی اشتک (استک) مقایسه می کنند، اما در این پروژه اگرچه هر کدام را به تنهایی سریع صعود کرده اما طول کشیدن آن به بیش از ده سال چندان به سبک اشتک نزدیک نیست، هنوز رکورد صعود سرعتی آیگر از آنِ اشتک است. در هر صورت، صعود آخر بر روی این قله نمادین، توجه همگان را به خود جلب کرد. وی برخلاف کریستف پروفیت که در سال 1982 با صعود از "دایرکت امریکن" در عرض 3 ساعت و 10 دقیقه همه را شگفت زده کرد، مسیر اصلی سال 1953 کوه نوردان فرانسوی "پیر آلان و ریموند لنینگر" را انتخاب کرد.

Dani Arnold podczas przejścia solo drogi Allain-Leininger na Petit Dru (fot. Romano Salis)

 آرنولد اولین بار مسیر آلان – لنینگر را در سال 2020 با "میشائیل کرافتنر" صعود کرده بود. این دو 14 ساعت زمان را صرف پیدا کردن این مسیر قدیمی و پی بردن به سختی صعود آن نمودند و آرنولد تصمیم گرفت که از دپوی طناب بر روی قله خودداری کند و ایده صعود سرعتی او را رها نکرد تا اینکه در پاییز همان سال برای مطالعه بیشتر به این کوه برگشت. ریزش سنگ را بررسی کرد و برای امکان اجرای پروژه  در شرایط مناسب در ماه ژوئن به شامونی سفر کرد و با "راجر شالی" مسیر را در عرض ده ساعت صعود کردند. سریع بود اما نه به اندازه کافی که می خواستند. به دلیل پوشش وسیع یخ و برف. با این حال مقداری لوازم برای فرود انفرادی دپو کرد.

در ماه آگوست دمای هوا بالا و ریزش سنگ کل جبهه را فرا می گیرد اما امسال شرایط استثنایی بود، آرنولد فرصت را غنیمت شمرد و در 14 آگوست با استفان بروگر عازم مونبلان شد، به هدف صعود انفرادی مسیر البته در صورتیکه همه چیز صددرصد و بی نقص باشد. با رسیدن به نقطه بیواک در پای مسیر تصمیم گرفت که صبح روز بعد برنامه خود را شروع کند، یک هلیکوپتر در  بالای سر او از این برنامه فیلمبرداری می کرد و ساعت 8.46 دقیقه صعود آغاز شد. او اینطور در این باره توضیح داده:

"بخش اول دیوار نسبتا آسان بود، از نظر فنی دشوار نبود ولی چالش برانگیز بود، بعد از آن شیب تندتر شد و من احساس بهتر و بهتری داشتم. یکی از ناخوشایندترین مکان ها، دودکش خیس بود. اول فکر کردم که با کوله پشتی می توانم از آن عبور کنم اما بیفایده بود بنابراین مجبور شدم کوله را از شانه هایم بردارم و آنرا به جلو هل دهم، با یک اسلینگ به خودم متصل کرده بودم، دو طول بعدی زاویه دار، مرطوب و یخ زده بود، خوشبختانه خطی که با راجر آن را صعود کرده بودم را پیدا کردم که به لحاظ فنی دشوارتر و بی حفاظ تر بود ولی حداقل مرطوب و یخ زده نبود. بعد از میدان یخی بزرگ در وسط دیواره، دوباره شیب تندتر شد، ریتم خود را پیداکردم اما هرگز به ساعت نگاه نکردم، زمان برای من مهم نبود اما آگاه بودم که می خواهم تمامی سعی و توان خود را بکار گیرم. برای این لحظه تمرینات زیادی انجام داده بودم و آمادگی داشتم و سرعت واقعا هدف من نبود فقط می خواستم به خودم ثابت کنم که می توانم این کار را انجام دهم"

Przebieg drogi Allain-Leininger na Petit Dru

آرنولد در عرض 1 ساعت و 43 دقیقه به قله رسید، بعد از تماس با خانواده و دوستان فرود را آغاز کرد، در جانپناه با گروه فیلمبردار ملاقات کرد و بعد با قطار از "مونتنورس" به شامونی رفت. در گزارشی که از این برنامه منتشر شده او اعلام کرد که همین چند روز پیش بوده که متوجه شده سریع ترین صعودها را در شش جبهه شمالی آلپ انجام داده و باعث افتخار اوست. 

6 جبهه شمالی کوه های آلپ که توسط دنی آرنولد صعود شده:

1- سال 2011: آیگر، مسیر هکمایر، 2 ساعت و 28 دقیقه

2- سال 2015: سروینو (نام ایتالیایی ماترهورن) مسیر اشمید، 1 ساعت و 46 دقیقه

3- سال 2016: پیزو بدیل از مسیر کاسین، 52 دقیقه

4- سال 2018: گراند ژوراس از مسیر کاسین، 2 ساعت و 4 دقیقه

5- سال 2019: سیما گراند دِ لاواردو از مسیر کومیچی – دیمای، 46 دقیقه

6- سال 2021: پتی دِرو از مسیر آلان – لنینگر، 1 ساعت و 43 دقیقه

planetmountain

+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم شهریور ۱۴۰۰ساعت 18:12  توسط پریساحسین زاده  | 

المپیک 2020 توکیو علیرغم ادعاهای بسیار، یکی از بدترین رویدادها در نوع خود بلحاظ استفاده ابزاری از زنان در انتشار تصاویر برای جلب مخاطب و بازاریابی کثیف رسانه ای بود. تصاویری که ناخودآگاه به صحنه هایی مستهجن تبدیل شده بود، مثل انتشار تصویر ژیمناست زنی که لباس او  پاره و بدن او کاملا عریان شده بود، شناگر زنی که در اثر تلاش بیش از حد مایوی شنا از تن او خارج شده بود، انتشار پوزیشن هایی که مشخص بود عکاس آن در انتظار شکار چنین صحنه هایی بوده، آنهم بی اجازه و بی تفاوت نسبت به واکنش این زنان ورزشکار.

در جریان برگزاری جام جهانی بولدر 2021 در اینسبروک، فیلمی به صورت اسلوموشن (حرکت کند) از یک ورزشکار زن هنگام پخش مستقیم رقابت های بولدر به نمایش درآمد، در مرحله نیمه نهایی یک دختر اتریشی مشغول تلاش برروی دیواره بود که دوربین روی پشت او زوم و بزرگنمایی می کند و صحنه را با حرکت کند پخش می کند، این ورزشکار بعد از دیدن این صحنه در صفحات مجازی خود این کار را بی احترامی و توهین به خود تلقی کرد، وی اظهار داشت که من یک ورزشکار هستم و آنجا بودم تا بهترین عملکرد خود را به نمایش بگذارم، وقتی که آن صحنه را دیدم احساس شرم کردم از اینکه هزاران نفر آن را تماشا کرده اند، مفهوم این کار چیست وقتیکه IFSC (فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی) و جامعه سنگنوردی به طور مداوم از ورزشکاران زن استفاده ابزاری می کنند؟ هدف این است که از نظر شخصیت یا کیفیت، دیگران را از جنسیت فرد مورد نظر آگاه سازند؟ باید نگاه جنسیتی به زنان را در ورزش متوقف کنیم و از آنها فقط برای عملکردشان قدردانی کنیم.

فدراسیون مذکور و اخبار ملی کشور اتریش با عذرخواهی کوتاهی فیلم را از صفحه اینستاگرام خود حذف کردند و آن را "لغزش فیلمبردار در قضاوت" تعبیر کردند، این فرد که مسئول انتخاب زوایای خاص دوربین خود بود فیلم را ویرایش کرد، از حالت پخش آهسته خارج و مجددا به نمایش در آورد. از آنهمه زوایای مختلف دوربین، این یکی انتخاب شده بود، افراد متعددی به طور فعال و آگاهانه تصمیم به پخش صحنه های ناشایست می گیرند که تبدیل شده به یک عادت و به نوعی کمیسیون رسانه ای و بازاریابی و تلویزیون فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی این سوژه را برای انتشار در یوتیوب مناسب تشخیص داده بوده .

بعد از این ماجرا، ورزشکار یاد شده با سیلی از پیامهای نامناسب و بی احترامی درحسابهای اجتماعی خود مورد قضاوت قرار می گیرد(یادداشت سردبیر: او مایل به بحث عمومی در مورد این پیامها نبود).

سنگنوردان زن در مسابقات شرکت می کنند زیرا شغل آنها همین است، آنها تحت عنوان یک ورزشکار ظاهر می شوند نه اشیایی که از جنسیت آنها استفاده ابزاری شود، جنسیت آنها پررنگ می شود و صراحتا مورد بی احترامی قرار می گیرند. اتفاقی که برای او رخ داد بی احترامی به تمامی ورزشکاران زن بود، اینجا نماینده بودن اهمیت دارد، چه دلیلی دارد که فدراسیون یاد شده و جامعه سنگنوردی به طور مداوم از ورزشکاران زن استفاده ابزاری و تبلیغاتی می کنند؟ چنین رویدادهایی مضر هستند و باید مورد بازنگری قرار بگیرند تا شامل مسئولیت پذیری فدراسیون برای آنچه اتفاق افتاده بشود.

باید برای سنگنوردان موضوع بیشتر روشن شود و از نقش مسائل جنسیتی در محیط های سنگنوردی بیشتر آگاه شوند، در هر صورت چنین مسئولیتی نباید به هیچ وجه به عهده فرد قربانی قرار گیرد و این او نیست که باید بفهمد چگونه اوضاع توسط سیستم حاکم اداره شود. جامعه سنگنوردی نیز از شیوه های زن ستیزی، نژادپرستی و مرد سالاری جهان در امان نیست. وظیفه ما این است که یکدیگر را در قبال چنین رفتارهایی مسئول بدانیم، اگر می خواهیم فضایی امن و فراگیر برای تمام ورزشکاران و سنگنوردان از هر نوع ایجاد کنیم باید اقدامی صورت پذیرد نه اینکه به چند کلمه سطحی و بی محتوا بسنده کنیم، کاری که فدراسیون مذکور انجام داد.

سنگنوردان هر سال مجوز بین المللی خود را امضا می کنند، بخشی از مجوز شامل موارد زیر است:

" به عنوان یک شرکت کننده در رویدادی که توسط فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی مجاز یا به رسمیت شناخته شده، موافقت خود را برای فیلمبرداری، عکاسی یا سایر روش های ثبت رویداد، در چارچوب قوانین تعیین شده فدراسیون یاد شده در حین اجرای رویداد، اعلام می کنم"

از آنجا که به فدراسیون اختیارتام داده ایم که چگونه از عملکرد ما و ظاهر و بدنمان در رسانه ها استفاده کند، حق داریم و منطقی است که فدراسیون را برای پوشش دهی محترمانه و مناسب مسئول بدانیم. این فدراسیون دارای سیاستی برای حفاظت و حمایت از ورزشکاران و شرکت کنندگان در رویداد صعودهای ورزشی است و در آن اظهار می دارد:

" هر فرد در این ورزش حق دارد که از هرگونه خشونت، آزار و اذیت و سوء استفاده بدون در نظر گرفتن نژاد، رنگ، جنسیت، گرایش جنسی، زبان، مذهب، عقاید سیاسی یا سایر عقاید، منشأ ملی یا اجتماعی، دارایی، تولد، معلولیت، ویژگی های بدنی، توانایی ورزشی یا وضعیتی دیگر در امان باشد و تحت حمایت قرار گیرد"

همه سازمان های ورزشی باید اقداماتی برای پیشگیری و واکنش به حوادث، خشونت و آزار غیرعمدی و سوء استفاده انجام دهند. اثربخشی چنین اقداماتی بستگی به فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی و فدراسیون های ملی زیرمجموعه برای افزایش آگاهی از شاخص ها و تاثیر انواع فرمهای خشونت غیرعمدی دارد. در این شرایط فدراسیون مذکور مسئول افزایش آگاهی از جنسیت گرایی و نابرابری جنسیتی و تاثیر پوشش رسانه ای مضر بر ورزشکاران و به طور کلی این ورزش است.

همین سیاست تعریفی برای آزار و اذیت ارائه می دهد:

" آزار و سوء استفاده می تواند براساس هر زمینه ای از جمله نژاد یا قومیت، فرهنگ، دین یا اعتقاد، جنسیت، گرایش جنسی، سن، ناتوانی، وضعیت اجتماعی – اقتصادی، ویژگی های جسمانی و توانایی صورت پذیرد، می تواند شامل یک مورد (یکبار) یا یک سری حوادث باشد، می تواند حضوری یا آنلاین صورت پذیرد"

 آزار و اذیت می تواند عمدی، ناخواسته و یا اجباری باشد و اغلب ناشی از سوء استفاده از قدرت است، یعنی سوء استفاده از قدرت توسط افرادی که در موقعیت اعتماد، نفوذ و اقتدار (برداشت شده یا واقعی) علیه فرد دیگری هستند. آنجه در طول پخش برنامه سنگنوردی در اینسبروک رخ داد، آزار و اذیت در سطوح مختلف بود، آزار و اذیت توسط متخصصان استخدام شده برای پخش یک رویداد ورزشی بین المللی و توسط هیئت حاکمه.  فدراسیون جهانی با انتشار یک استوری در اینستاگرام از سوی پخش کننده اتریشی برنامه، عذرخواهی کرد، استوری که 24 ساعت بیشتر به نمایش درنیامد و ذخیره نشد. این سازمان در واقع هیچ مسئولیتی در قبال این رویداد به عهده نگرفت. پخش زنده به طور موقت از یوتیوب حذف شد تا ویرایش شود و بخش نامناسب آن حذف شود با این حال حذف تمامی شواهد را شامل نشد.

فدراسیون باید علنا به آنچه اتفاق افتاده و اینکه چه اقدامی باید انجام دهد تا اطمینان حاصل شود که این مورد دوباره رخ نخواهد داد، بپردازد. بنابراین عذرخواهی انتشار دهنده فیلم فقط کلماتی توخالی است " ما خود را متعهد میدانیم که برای عدالت، برابری و نمایندگی شایسته از ورزش زنان، فعالیت داشته باشیم" این تعهد شامل چه مواردی است؟ چه کاری باید انجام شود تا اطمینان حاصل شود اشتباه مشابه دوباره تکرار نشود؟ وظیفه فدراسیون این است که پخش کننده های میزبان، رویدادها را به روشی مثبت، فراگیر و امن منتشر کنند. چنین اقداماتی شامل قراردادهای سختگیرانه خواهد بود که اخلاق و نمایندگی از سوی ورزشکاران را در همه زمینه ها پوشش دهد.

پنج ارزش اصلی فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی عبارتند از:

دسترسی عادلانه، امنیت، ایمنی، آموزش و ورزش برای همه، جوانان، زنان و مردان به طور یکسان و عادلانه.  این حادثه در تقابل با تمامی این ارزش هاست، سنگنوردی برای همه در دسترسی نیست وقتیکه از زن نه به عنوان ورزشکار بلکه ابزار جنسیتی سوء استفاده می شود، آشکارا مورد اهانت قرار می گیرد، امنیت نیست، وقتیکه گروهی خاص به حاشیه رانده می شود و دچار نوعی دستکاری روان شناختی می شود، سلامت نیست هنگامی که الگوها ابزاری و فاقد احترام نشان داده می شوند و برای جوانان سالم و آموزشی نمی تواند باشد.

climbing

+ نوشته شده در  چهارشنبه سوم شهریور ۱۴۰۰ساعت 23:6  توسط پریساحسین زاده  |