برای نخستین بار در طول تاریخ، زنان ورزشکاری که در بازی های المپیک شرکت می کنند از حمایت های ویزه ای بهره مند می شوند، از افزایش سهمیه برای رویدادهای مختلط تا تغییر سیاستی که از مادران شیرده حمایت می کند. وقتیکه کمیته بین المللی المپیک در ماه مارس سال جاری اعلام کرد که بازی های المپیک توکیو اولین رویداد متعادل به لحاظ جنسیت شرکت کنندگان در طول تاریخ خواهد بود، این سئوال به ذهن خطور کرد که چگونه قرار است که اینطور باشد؟ وعده زنان بیشتر، جوانان بیشتر و ورزشهای شهری بیشتر، توسط توماس باخ داده شد. به نظر می رسد که کمیته بین المللی المپیک متوجه شده که ورزشکاران زن نیازهای خاصی دارند، پنج موردی که ثابت می کند این رویداد ورزشی بین المللی حمایت بیشتری از زنان ورزشکار کرده بدین شرح می باشند: 1- افزایش سهمیه زنان ورزشکار بر اساس اعلام کمیته بین المللی المپیک سهمیه زنان ورزشکار در سال جاری تقریبا 49% است که شامل افزایش 9 رشته مختلط نسبت به المپیک ریو در سال 2016 و یک مسابقه سه گانه مختلط و یک مسابقه دونفره مختلط در تنیس روی میز است و این تمام ماجرا نیست، برای نخستین بار کمیته بین المللی المپیک برای تمامی 206 کمیته ملی به نمایندگی از 80 کشور، حضور حداقل یک زن و یک مرد را اجباری کرده به علاوه از هر کشور خواسته که دو پرچم دار ورزشکار یکی برای زنان و دیگری برای مردان در مراسم افتتاحیه اعزام کنند. 2- مزایای وجود یک سرپرست زن در رأس امور قطعا می توان روی یک رهبر زن حساب کرد تا مراقب سایر زنان باشد و زن ستیزی و تبعیض را گزارش کند، در این مورد در ماه فوریه امسال، "سیکو هاشیموتو" جایگزین "یوشیرو موری" رئیس 83 ساله طولانی مدت کمیته برگزاری بازی های المپیک توکیو شد. رئیس پیشین در موارد بسیاری اظهارنظرهای جنسیت زده در جلسات مربوط به افزایش تعداد زنان در کمیته برگزاری المپیک توکیو داشته، مثلا گفته بود که "زنها زیاد حرف می زنند و در جمع بندی و پایان دادن به موضوعات مشکل دارند که آزار دهنده است" که در نهایت به دلیل خشم عمومی ناچار به استعفا شد. چند هفته بعد از استعفای موری، هاشیموتو خواستار افزایش تعداد زنان در هیئت مدیره به 40% شد، تصمیمی که توسط کمیته برگزاری المپیک توکیو مورد حمایت قرار گرفت و 12 نفر زن به هیئت مدیره اضافه شدند تا نسبت جنسیت آنها را به 42% افزایش دهند. 3- تغییر سیاست ها برای مادران ورزشکار شیرده با توجه به پروتکل های سخت گیرانه کووید-19 سازمان دهندگان در ابتدا از حضور اعضای خانواده ورزشکاران در این بازی ها منع شدند و موجب شد که مادران ورزشکار به فکر متقاعد ساختن مسئولین باشند، از جمله بسکتبالیست کانادایی "کیم گاچر" و "آلیفین تولیاموک" دونده استقامت امریکایی. "تولیاموک" گفته که تمایل دارد خانواده اش در خلال مسابقه کنارش باشند، گاهی تصور می کند که اگر اتفاق وحشتناکی رخ دهد و هرگز به خانه برنگردد، اگر هرگز از توکیو به خانه برنگردد، چه خواهد شد؟ "گاچر" نیز گفته که مجبور است بین یک مادر شیرده و یک ورزشکار المپیکی یکی را انتخاب کند. در ماه ژوئن برگزار کنندگان اعلام کردند که ورزشکاران شیرده اجازه دارند فرزندان خود را "در صورت لزوم" همراه خود به توکیو بیاورند، در حالی که این حرکت گامی در مسیر درست تلقی می شد بعضی از ورزشکاران خواستار شفافیت بیشتر شدند. "آلکس مورگان" فوتبالیست امریکایی در اول ژوئیه توئیت کرد که "آیا این مسئله توسط مادر تعیین می شود یا کمیته بین المللی المپیک" ما مادران المپیکی به شما می گوییم "ضرورت دارد"، هنوز با من برای همراه آوردن دخترم تماس نگرفته اند و هفت روز دیگر باید حرکت کنم. در عین حال "لیندسی فلچ" دونده رشته های ترکیبی هفتگانه از امریکا، الهام بخش ما با حضور در مسابقات آزمایشی ماه ژوئن بود، در شرایط بارداری 18 هفته ای در رشته های پرش ارتفاع، پرتاب وزنه، پرش طول و دو 200 متر شرکت کرد، او شکم برآمده خود در طول مسابقات را در پست اینستاگرامی به نمایش گذاشت و گفت: " من برای روبرو شدن با خودم به آنجا رفتم، می خواستم قبل از اینکه به زندگی ادامه دهم، تکلیف حرفه دوندگی ام را تعیین کنم" . برای یک ورزش دشوار نظیر رشته هفتگانه، عزم یک مادر 31 ساله برای حضور در المپیک مثال زدنی است، این ورزشکار در راهیابی به المپیک برای سومین بار، محض احتیاط فقط از ماده 800 متر صرفنظر کرد. 4- تفکر بیشتر در طراحی سوتین های ورزشی و تجهیزات زنان ورزشکار در بریتانیا، در اقدامی برای کمک به کاهش درد سینه در ورزشکاران زن هنگام حرکات ورزشی، گروهی از دانشمندان انستیتوی ورزشی انگلیس و دانشگاه پورتسموت، کار بر روی سوتین های ورزشی سفارشی برای تیم بریتانیا را قبل از اعزام به بازی های المپیک شروع کردند. در نظر سنجی که این موسسه از 70 ورزشکار زن بعمل آورد، 17 نفر از آنها اعلام کردند که برای کاهش درد سیته دارو مصرف می کنند و 17 نفر دیگر گفتند که درد سینه مانع از توانایی آنها در عملکردشان می شود. یکی از 100 ورزشکاری که از این ابتکار عمل بهره مند شده "هانا مارتین" ستاره هاکی است که در مصاحبه ای با BBC در ماه مارس سال جاری گفته: " این موضوعی نیست که بشود در حد گفتگو یا درمیان گذاشتن با دوستان به آن رسیدگی شود، این یک بخش عظیم هم از نظر سلامتی و هم از نظر عملکرد است، باید سطح آگاهی ارتقاء یابد و آنچه که شما نیاز دارید و برای شما مناسب است را آموزش ببینید" . "بروگان هورلر" رییس تست محصول در گروه تحقیقات دانشگاه پورتسموت در بهداشت پستان، با استفاده از فناوری نظیر سیستم سنسور حرکت در زیر سوتین در یک مصاحبه ویدیویی گفته که سوتین ورزشی حرکت پستان را کاهش می دهد و کنترل بهتری بر حرکت های جهش در داوطلبانی که آن را امتحان کرده اند، داشته است. در ایالات متحده امریکا "کیم کارداشیان" ستاره برنامه های تلویزیونی واقع نما (برنامه زنده از زندگی واقعی افراد) طراح رسمی و تامین کننده لباس زیر و لباس خواب زنان ورزشکار تیم المپیک این کشور را بعهده دارد. ورزشکار دو و میدانی ایالات متحده " آلیسون فلیکس" عضو تیم المپیک، طراح کفش های دو و میدانی مارک تجاری Saysh است، در راه اندازی خط تولید این برند در 23 ژوئن اعلام کرد که هیچ اسپانسری برای کفش های خود ندارد، در سال 2019 بعد از تولد فرزندش از غول کفش و پوشاک، نایک، جدا شده زیرا مالک این برند خواستار پرداخت 70% کاهش دستمزد به او شده بود، فلیکس گفته: " از درخواست تغییر اوضاع خسته شده بودم و می دانستم که لازم است برند خودم را تولید کنم بنابراین Saysh را تولید کردیم، ما طراحی و توسعه این محصولات را توسط زنان و برای زنان آغاز کردیم و با کتانی های مسابقه کارمان شروع شد. بعد از انتقادات مردم، نایک سیاست حمایت از مادران را برای حمایت از ورزشکاران باردار و پرداخت حقوق و مزایای مناسب گسترش داد، هشت ماه قبل از زایمان و ده ماه پس از زایمان این ورزشکاران را تحت پوشش قرار داد. 5- معرفی ورزش های جدیدی که زنان می توانند در آن به رقابت بپردازند اسکیت بورد، موج سواری و سنگنوردی داخل سالن نه تنها برای اولین بار پس از انتظاری طولانی به المپیک راه یافتند بلکه ورزش هایی هستند که زنان جوان بسیاری را از کشورهایی نظیر کره جنوبی، برزیل و ژاپن به خود جذب کرده اند، در میان آنها "اسکای بروان" 13 ساله که اخیرا رتبه سوم جهان را بدست آورده و هم تیمی 14 ساله او "بُمبت مارتین" هر دو نماینده بریتانیا و اسکیت بورد 17 ساله امریکایی "برایس وتشتاین" دیده می شوند. در مصاحبه ای که روزنامه بریتانیایی "گاردین" با "بروان" داشته او گفته: " کسی که کوچک است، در آنجا بزرگ خواهد شد" او امیدوار است که بتواند به سایر دختران نشان دهد که دلیلی برای ترس وجود ندارد. در دنیای سنگنوردی داخل سالن، 40 سنگنورد شامل 20 مرد و 20 زن در اولین مسابقه خود در المپیک توکیو شرکت خواهند کرد، در میان آنها سنگنورد 17 ساله کره جنوبی "سو چای هیون" دیده می شود. در موج سواری "شینو ماتسودا" 18 ساله از ژاپن و "کارولین مارکز" 19 ساله حضور دارند که کارولین دومین زن تیم امریکا است که واجد شرایط حضور در این بازی ها شده. المپیک توکیو 2020 در 23 ژوئیه (17 مرداد 1400) آغاز خواهد شد و تا 8 اوت (17 مرداد) ادامه دارد، رویدادها را در تمامی سیستم های عامل Mediacorp منجمله meWATCH.sg به صورت زنده تماشا کنید. برای جزئیات بیشتر به http://www.mediacorp.sg/en/tokyo2020 مراجعه کنید. CNA زنان، بخش جدیدی از شیوه زندگی CNA است که سعی در آگاه سازی، توانمندسازی و الهام بخشیدن به زن مدرن را دارد. اگر اخبار، موضوعات و ایده های مربوط به زنان برای به اشتراک گذاشتن با ما را دارید به ایمیل CNAWomen@mediacorp.com.sg. بفرستید. |
در سال 2006 برای اولین بار در اِکاترینبورگ کشور روسیه در خلال رقابتهای قهرمانی اروپا و در سال 2008 هم زمان با رویداد جام جهانی سرعت و بولدر، رقابتهای پاراکلایمینگ در مسکو - روسیه برگزار شد و ورزشکارانی با اختلال در بینایی و ناتوانی فیزیکی از کشورهای بلاروس، ایتالیا، اکراین و روسیه در این رویداد شرکت کردند و اکنون فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی IFSC علیرغم عمر کوتاه 14 ساله خود و دستاورد حضور در بازیهای المپیک ژاپن در سالجاری، نوید حضور در رقابتهای جهانی پارالمپیک 2028 لس آنجلس را داده است، توضیح اینکه این فدراسیون رسما از سال 2007 ار فدراسیون جهانی کوه نوردی UIAA منفک شده ولی رقابت ها در قاره اروپا و تحت نظر UIAA از سال 1990 برگزار می شده.
معیار آسیب و ناتوانی فیزیکی ورزشکاران را کمیته بین المللی پارالمپیک تعیین کرده که شامل موارد زیر است:
1-اختلال در قدرت عضلات
2- نقص و اختلال در دامنه حرکتی اعضای بدن
3- قطع عضو
4- کوتاهی قد
5- هیپرتونی یا ضایعه عروقی مغز یا تنوس ماهیچه اسکلتی
6- آتاکسیا یا ناتوانی کامل یا نسبی در هماهنگ سازی حرکات ماهیچه ها
7- آتتوز یا حرکات غیرعادی اندامها
8- اختلال در بینایی
اما فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی سه تقسیم بندی اصلی برای موارد فوق در نظر گرفته که شامل مشکلات بینایی، قطع عضو و سایر اختلال ها و مشکلات فیزیکی است و هر کدام از موارد فوق را به شرح زیر درجه بندی کرده:
1-نابینایی (Blind) که شامل سه درجه است B1,B2,B3
2-قطع عضو(Amputtes) که شامل چهار درجه است AU1,Au2,AL1,AL2
3- سایر موارد که شامل محدودیت های حرکتی، قدرتی و ثبات است (Limited reach, power or stability) که شامل سه درجه است RP1,RP2,RP3
هرچقدر درجه بالاتر باشد شدت آسیب دیدگی یا ناتوانی کمتر است. لازمه حضور در این رقابت ها ارائه مدارک پزشکی تایید شده از مراکز معتبرمی باشد.
در سالجاری دومین مرحله رقابت های جام جهانی پاراکلایمینگ (لید) از 15 تا 16 جولای در بریانسون کشور فرانسه با حضور 83 ورزشکار از 14 کشور در 9 کلاس مختلف برروی دیوارقدیمی مستقر در مرکز "پارک دِ اسپورتز" برگزار شد و در نتایج تیمی، فرانسه با 4 مدال طلا و دو نقره در صدر جای گرفت، جایگاههای بعدی به اتریش، بلژیک، هلند و رومانی رسید. طبق روال همیشگی، این برنامه با رقابت نابینایان در سکوتی سورئال آغاز شد که لازمه اجرای رقابت های این کلاس است تا سنگنوردان به دقت به توصیه های راهنماهای خود گوش فرا دهند.
در این مرحله دو شرکت کننده از کشورمان حضور داشتند، ایمان ادریسی 27 ساله از شیراز و بهنام خلج 41 ساله از تهران، هر دو شرکت کننده در کلاس RP3 حضور داشتند که بهنام در رده ششم قرار گرفت و ایمان موفق به کسب مدال برنز شد، تبریک به هر دو این عزیزان.
"چاک اودِت" که سال گذشته در سن 64 سالگی برای اولین بار 8b+/c صعود کرده، داستان ابتلای خود را به فتق ناف بعد از یک سقوط عجیب و نامتعارف به اشتراک گذاشته:
"سقوط به حالتی مورب بود، روی شیب منفی بین 20 تا 25 درجه به چپ و راست در حال حرکت بودم، در فاصله ای حدود 8 فوت(2.4 متر) بعد از بولت کراکس، درگیر یک حرکت دشوار بودم که دست چپم از گیره ای کوچک رها شد و بدنم به سمت بیرون متمایل شد بنابراین پشت به صخره شدم، هنگام سقوط به پهلو افتادم، تسمه دور کمر هارنسم با ضربه ای شدید به زیر دنده چپ، به بالا رفت و باعث پارگی بافت اتصال در این سمت از بدنم شد. به صعود ادامه دادم اما سرانجام به دلیل درد شدید دست از کار کشیدم، دو هفته بعد از این حادثه، سمت چپ بدنم کاملا دردناک و زخم است، می توانم فتقی که بوجود آمده را به جای خود برگردانم اما با کوچکترین فشاری دوباره بیرون می زند، حتی با یک عطسه و سرفه. در 12 جولای عمل جراحی انجام خواهم داد و بعد از بهبودی و توانبخشی که بین 2 تا 4 هفته است، می توانم فعالیتم را مجددا آغاز کنم.
به نظر می رسد فتق ناف بین سنگنوردان در تمامی سنین شایع باشد. فقط جراحی آن را کاملا رفع خواهد کرد. غفلت از آن باعث می شود که بدتر شود و سلامتی را به طور جدی تهدید کند، اگر در ابتدای تشخیص جراحی شود، عمل جراحی جزئی خواهد بود، من چند سنگنورد را می شناسم که مدتی است با این آسیب دیدگی دست به گریبان هستند، این برخورد درست نیست، شاید فرستادن این پیام به سایرین ضروری باشد.
فتق شکمی یک توده نزدیک به ناف است، فتق می تواند در ناحیه فوقانی و تحتانی شکم و همینطور در کشاله ران ایجاد شود. در اصل بخشی از روده کوچک است که از طریق عضلات شکم به بیرون رانده شده و یک حفره دائمی ایجاد می کند بنابراین به جراحی جزئی نیاز دارد، این وضعیت از درد کشیدن بدتر است با این حال اگر درمان نشود می تواند کاملا دردناک هم باشد."
توکیو، 28 ژوئن، برابر با 7 تیر 1400، گزارش از رویترز
"در فرمت جدید ترکیبیِ رقابت های صعودهای ورزشی، سنگنوردان مجبور به خروج از حاشیه امن خود می شوند"
عنوان و موضوعی است که رویترز به آن پرداخته، چالش بیشتر در رشته سرعت است، چیزی که سنگنوردان بلوک غرب چندان به آن تمایل ندارند.
در المپیک ماه آینده در توکیو، صعودهای ورزشی برای نخستین بار حضور خواهد یافت، در یک قالب جنجالی ترکیبی که مستلزم برتری سنگنوردان در سه رشته کاملا متفاوت برای کسب یک مدال طلا در هر جنسیت می باشد. ورزشکاران در سه رشته با هم به رقابت خواهند پرداخت:
1- سرعت که نوعی دویدن عمودی است
2- بولدرینگ که نیاز به قدرت و غلبه بر یک مسیر کوتاه و دشوار دارد
3- لید که آزمونی از استقامت است
مدال طلا با فرمول کمترین امتیاز ترکیبی ضربدر رتبه بندی ها در هر یک از این سه رشته، به سنگنوردان واجدشرایط تعلق خواهد گرفت. محدودیت ها در اعطاء مدال که توسط کمیته بین المللی المپیک در اولین حضور این رشته در این رویداد جهانی تحمیل شده منجر به تصمیم گیری در ترکیب هر سه رشته برای اطمینان از به نمایش درآمدن حداکثری آن با هدف رشد سریع این ورزش شده، اگرچه به نوبه خود موجب شده برخی از بهترین اسپرت کاران جهان در توکیو حضور نداشته باشند.
حتی گزینه های برجسته ای نظیر آدام اوندرا از جمهوری چک نیاز دارند در رشته هایی که ضعیف تر هستند، برای مدال طلا شرکت کنند، در مورد او منظور رشته سرعت است، بیماری همه گیر کووید-19 و تاثیر آن بر تمرین نیز برعدم اطمینان از نتایج، افزوده، اوندرا در ویدیوی اخیر خود در یوتیوب گفته:
"همه ما در قالب جدید، تازه کار محسوب می شویم و ما با نتایج غیرقابل پیش بینی در این رویداد شرکت می کنیم که آن را بسیار هیجان انگیز می کند"
سنگنوردان نخبه این ورزش اخیرا نتایج روی آوردن به رشته های ناآشنا را به نمایش گذاشته اند، میهو نوناکا که تخصص او بولدرینگ است، یکی از چهار مدعی ژاپنی در المپیک است که در جام جهانی سرعت در سالت لیک سیتی در ماه گذشته نفر سوم شد نوناکا در کانال یوتیوب خود در این باره گفته:
" سرعت تنها رشته ای است که در آن با یک حریف رقابت می کنید، من واقعا متوجه شدم که این رشته فقط به زمانبندی محدود نمی شود بلکه یک نبرد روانی است"
دیگر ورزشکار ژاپنی، توموآ ناراساکی رکورد سرعت خود را به 5.7 ثانیه رسانده، فاصله ای خوب با زمان 5.5 ثانیه که در اختیار باسا موئم کهنه کار رشته سرعت از فرانسه و مسن ترین سنگنورد شرکت کننده در توکیو 2020 است.
در حالی که 20 ورزشکار زن و 20 ورزشکار مرد در بازیهای المپیک شرکت خواهند کرد و فرمت ترجیحی شامل هر سه رشته است، برخی از بهترین سنگنوردان جهان که در رشته تخصصی خود مشغول هستند، نتوانستند شرایط لازم برای حضور در این رویداد بین المللی را کسب کنند. سرعتی کار اندونزیایی که اخیرا کانون توجه قرار گرفته نتوانست جایگاهی برای خود در بازیهای المپیک کسب کند، ودریک لئوناردو، یکی از برترین سنگنوردان کشور یاد شده، رکورد جهانی 5.208 ثانیه را در ماه گذشته در رقابت های ایالت یوتا کسب کرد. این شکست ممکن است موقتی باشد. با جدا شدن رشته سرعت از بولدرینگ و لید در رویداد پاریس 2024، فرصت بیشتری برای ورزشکاران جوان این رشته و پتانسیلی بیشتر برای رکورد شکستن فراهم خواهد شد.
"نامه هایی از هیمالیا" عنوان کتاب جدید رینهولد مسنر است که نیم قرن نامه نگاری از بلندترین کوههای جهان را شامل می شود، ناشر آن ریزولی، سال 2021 است. کوهنوردی در ارتفاعات بالا از طریق نامه ها و مستندهایی که قهرمانان اصلی آن برروی کاغذ به جا گذاشته اند، بازگو می شود. آلبرت مومری، هرمان بوهل، موریس هرزوگ، جورج مالوری و البته خودِ نویسنده. این نامه ها پر است از داستان های تسخیر هیمالیا و انعکاس آرزو، شکست، شادی، امید و البته غرور و احساسات سرکوب شده.
دیالوگ های انجام شده در این نامه ها، بیواسطه و بدون فیلتر است و همراه شده با رویدادهای لحظه ای و احساسات مختلف. در روایت داستانها غلو نشده، شهادت هایی هستند که ماهها طول کشیده تا به گیرندگان برسد، امروزه به لطف وسایل ارتباط جمعی جدید که حتی دورافتاده ترین نقاط کره زمین را پوشش می دهد، عادات دیگری در نقل داستانهای شورانگیز پیدا کرده ایم. این نامه ها ما را به دوران قدیم می برند.
هدف مسنر از تحریر این کتاب این است که به ما نشان دهد کوه نوردی چه تغییرات اساسی کرده است، با سبکی که از نوع تاریخ نگاران نیست، روایت شده که چگونه انسان به هیمالیا نزدیک شده، کتابی با ارزش و جذاب که می تواند بازتاب های زیادی را موجب شود.
224 صفحه و 21.90 یورو
جوسونه برِزیارتو اُروزولا ، دیواره نورد مشهور اسپانیایی (متولد لازکائو، بخشی از باسک) اولین زنی که 8C/5.14b - 8c+/5.14.c - 9a/5.14d و +9a/9a صعود کرده، ماجراجوی سال 2005 نشنال جغرافی، قهرمان آرکو سال 2006 و صاحب میخ طلایی سال 2003، سنگنوردی را از 17 سالگی آغاز کرده و اکنون 49 ساله است، حدود ده سال است که از حرفه خود کناره گیری کرده و 20 ژوئن(30 خرداد) امسال مصاحبه ای با Climbing داشته که بارِ دیگر اشباع یک ورزشکار نخبه را در اوج قهرمانی و جوانی یادآور می شود.
"با نگاهی به حرفه ام در چشم اندازی از گذر عمر، متقاعد شده ام که حفظ آزادی و پیروی از اموری که به شما هیجان می بخشد مهم تر است نه آنجه که دیگران از شما انتظار دارند، زمانی که روی مسیر Honky Tonk/5.14b ، ردپوینت شده در سال 1998، تلاش می کردم، احساس کردم که با یک مانع روبرو هستم و هرچقدر هم که تلاش می کردم نمی توانستم پیشروی کنم، با این وجود تشویق دوستانم باعث شد که تمایل به انجام این کار و کارهای بیشتر در من بوجود آید، نمی خواستم آنها را ناامید کنم، بیش از یک مانع فیزیکی، احساس یک مانع روحی لاینحل می کردم بنابراین سخت تمرین کردم و سرانجام آن را صعود کردم، البته صادقانه بگویم این کار را انجام دادم زیرا سطح جسمانی بسیار بالاتر از آنچه که مسیر می طلبید را بدست آورده بودم.
صعود از یک 5.14b مانعی سخت بود که به محض دست یافتن به آن نقطه عطف، سایر صعودها برایم سهل الوصول شد. صعودهای سخت به نوعی کمال گرایی نیاز دارد، یک وسواس فکری، یک انزوا که شما را از زندگی معمولی دور می کند، اگر بیش از حد از شکست می ترسید، اضطراب شما را تسخیر خواهد کرد، یاد گرفتن زندگی همراه با ناامیدهایی آن مهم است. برخاستن بعد از ناکامی یکی از بهترین چیزهایی است که من از سنگنوردی یاد گرفتم و صبوری ناشی از آن به سایر بخش های زندگی شما سرایت می کند.
به محض ردپوینت Bain de Sang به عنوان اولین زنی که 9a/5.14d در سال 2002 صعود کرد، احساسات من دگرگون شد، از آن روزهایی که اطراف لوزان بودم، شام های بعد از سنگنوردی با دوستان سوئیسی، محیط اطراف، زندگی آرام آن مکان، لذت می بردم. زیبا بود اما اکنون که به آن فکر می کنم می بینم که یک شناخت کلی داشتم مبنی بر اینکه همه اینها شروعی است برای پایان کار من به عنوان یک اسپرت کار درجه یک. احساسات مختلف احاطه ام کرده بود، غافلگیری، تحسین، غبطه، گاهی بی تفاوتی اما متوجه شدم که انبوهی از کارهایی که قصد انجام آن را داشتم را انجام داده ام.
روی مسیرهای فراوانی تلاش کردم که نتوانستم آنها را به پایان برسانم، وقتیکه بر مسیرهای بسیار سخت و چالش برانگیز تلاش می کردم، تمرین بیش از حد یک روال عادی بود، اینکه در چاله های بزرگ سقوط خواهم کرد، ایمانم را از دست خواهم داد، اما من همیشه با به عقب برگشتن و فکر کردن از این چاله ها بیرون آمدم، چه جیزی برای من خوب است؟ روی نکات مثبت تمرکز خواهم کرد و دوباره احساس اعتماد به نفس خواهم داشت. در سال 2005 هفت سال بعد از صعود از Honky Tonk موفق شدم Binbaluna/5.14d/5.15a را صعود کنم و یک 5.14a آنسایت کردم. در آن هنگام به طرز عجیبی یک پوچی درونی را احساس کردم، می دانستم که همه کارهایی که باید انجام بدهم را انجام داده ام و دیگر انرژی بیشتری برای تداوم تلاش و پیشروی ندارم. صعودهای آلپی از اهمیت بیشتری برخوردار شده بودند، مسیرهای چون El Ojo Critical/8a/5.13b یک چهارصدمتری که ریکار (همسرش اوته گی) و من آن را صعود کردیم. دشواری، خطر و تعهد یک چالش جدید بود، در صعودهای آلپی، مشارکت حرف اول را می زند، در صعودهای اسپرت احساس خودخواهی بوجود می آید، فقط تو هستی و پروژه تو و بخشی از یک دیواره. کوه نوردی یک حس فوق العاده قوی است، هر صعود اثری عمیق بر شما باقی می گذارد و ارتباط با محیط و همنورد را ارزشمندتر می کند.
این روزها به نظر من وقتیکه یک زن مسیری دشوار را تکرار می کند، چه بولدر باشد و یا مسیر سرطناب، ناخودآگاه اینطور اظهار نظر می کند که "شاید آنقدرها سخت نبود" و یا اینکه " آسان بود"، این عادلانه بنظر نمی رسد، خود را دست کم نگیرید، وقتیکه قالب را می شکنید برخی ناراحت می شوند و منافعشان بخطر می افتد، پیشرفت اینگونه است، وقتیکه اولین زنی شدم که 9a صعود کرد تعداد کمی از مردان این درجه را صعود کرده بودند، من این انگیزه را ایجاد کردم و یک سال بعد تعداد زیادی به باشگاه 9a پیوستند.
من هنوز هم صعود از مسیرهای کلاسیک یا بولدر را با رفقایم دوست دارم اما احساس می کنم که دیگری نیازی به این کار نیست، علاقه امروز من دوچرخه سواری است، با دوچرخه سواری خوشحال تر هستم، در سرتاسر کوه های بزرگ پیرنه و آلپ."
