روز جمعه 5 مهرماه ۱۳۹۲ با تعدادی از دوستان عازم غار گل زرد شدیم ، جاده منتهی به این غار کنار کارخانه آب معدنی پلور قرار دارد ، کارخانه ای که سر راه مسیرضلع جنوبی قله دماوند و مجتمع کوهستانی پلوراست ، یک جاده خاکی و پر از دست انداز که بهتراست یا پیاده ویا حداقل با وانت از آن عبور کرد ، اما تردد پراید و ماشین های سواری و گرفتاری آنها در چاله های جاده ،حکایت از حضورمردم عادی در روز یاد شده در منطقه بود ، در اطراف دهانه غار به غیر از گروه ما چیزی حدود پنجاه نفر در حال آمادگی برای ورود به غار بودند و ابتدا این تصور وجود داشت که علاقمندان به این رشته افزایش پیدا کرده است. شکل دهانه غار طوری است که باید سینه خیز وارد آن شد ، کلنگی نیز برای بزرگتر کردن دهانه غارهمراه یکی از دوستان بود که البته اجازه استفاده از آن داده نشد ، یک فرد چاق و تنومند چیزی حدود ده دقیقه تقلا کرد تا موفق به ورود به غار شد ! فقط اطراف حوضچه ها می توان با خیال راحت تمام قد ایستاد ، اکثر مواقع باید با حالت خمیده مسیر تنگ و باریک غار را طی کرد ، تجمع جمعیت موجب ترافیک وحشتناک دهانه شده بود ، واقعا" نسبت به سال گذشته چهره غار دگرگون شده بود ، یک دالان مخروبه و دیگر هیچ ! بخش عظیمی از سقف غار به زمین فرو ریخته بود و گل و لای زیادی ایجاد شده بود ، سر فردی که بدون کلاه وارد غار شده بود دچار شکستگی و خونریزی شد و سطح لغزنده غار موجب زمین خوردن یک دختر جوان و آسیب دیدگی کتف او شد ، در کف غار یک رودخانه کوچک جریان دارد که کمک بسیاری به حل شدن عوارض کنده شده و ایجاد گل و لای می کند ، در واقع در این غار زباله ای وجود ندارد بلکه تخریب دیواره و سقف است که ظاهر آن را ناخوشایند ساخته ، سکوت معنی نداشت ، فقط هیجان بود و سیل جمعیت ، بعد از یک ساعت پیمایش تصمیم گرفتیم که برگردیم ، موقع برگشتن مجددا" در دهانه غار گرفتار ترافیک شدیم .
اکثر جمعیت حاضرمدعی بودند که برای پاکسازی غار مراجعه کرده اند ، یک گروه حدود بیست نفره با کلاههای صنعتی سبز رنگ ، مابقی نیز بدون کلاه ، جا به جا کوله های سنگین و حجیم کوه نوردی ، لباسهای معمولی و حتی هر دو نفر یک هدلامپ و از این قبیل ...
ظاهرا" از سال 1389 به ابتکار انجمن غارنوردان اولین جمعه فصل پائیز به پاکسازی غارها اختصاص یافته اما آیا پاکسازی غارها نیز وظیفه مردم است ؟ آیا بهتر نیست بجای بازدید از این قبیل غارها و یا پاکسازی آن ورودی آنها برای همیشه به روی مردم عادی و حتی غارنوردی که زباله می ریزد ، بسته شود؟ بهتر نیست بجای پاکسازی فکری به حال جلوگیری از تخریب آنها شود؟
علاقمندان غارنوردی در سراسر جهان تعدادی معدود هستند ، یک رشته فنی و خطرناک که نمی تواند کاملا" جنبه همگانی بخود بگیرد مگر با کنترل و محافظت کامل که البته لزومی هم ندارد، هرکجای طبیعت که طیف وسیع مردم حضور یافتند عواقبی جز تخریب و آلودگی از خود باقی نگذاشتند ، محیط غارها کاملا" شکننده و آسیب پذیر است و هجوم جمعیت آنرا ناپایدارتر می سازد ، زباله های درون غارها فقط حاصل فعالیت غارنوردان حرفه ای است ، بنابراین از تمامی دوستان خوب خود در اجرای طرح پاکسازی غارها که می دانیم هدفی خیر داشته اند تقاضای توقف این طرح را برای سالهای بعد داریم ، هر گروه حرفه ای که برای پیمایش یک غار مشخص عازم می شود می تواند آنرا پاکسازی هم بکند ، نیازی به فراخوان عمومی نیست ، شاید توجیه کردن غارنوردان حرفه ای یعنی زباله سازان اصلی غارها آسان تر از کشاندن مردم معمولی برای پاکسازی و بخطر افتادن جان آنها و در نهایت تخریب بیشتر غارها شود. این مانور یعنی تائید ریختن زباله از سوی عده ای و جمع کردن آن از سوی عده دیگر . محیط غار با کوهستان کاملا" متفاوت است ، وقتی به هزار علت هجوم مردم عادی به کوهستان افزایش پیدا می کند باید از همان مردم برای پاکسازی کوهستان کمک خواست اما زمانیکه زباله سازان غارها ، غارنوردان می باشند کمک خواستن از مردم معمولی منطقی نیست .
برچسبها: غار و غارنوردی
