این دو صعود در اوایل امسال با همراهی مایکل آلتامر در دماغه مونته سانتو ایجاد شد که در امتداد سواحل شرقی ساردینیا بین کالا گوندن و بائونی قرار دارد. مسیر اول سولمار نام دارد و درجه آن +8a است که البته به عنوان تمرین برای صعود از مسیر دوم ایجاد شد که خطی بود مستقیم با یک داینوی 3/2 متری. در نهایت مسیر 40 متری با جنس سنگ آهک به نام II Capitano نام گرفت و دشواری آن حدودا +8b تعیین شد. ویژگی هر دو شروع از درون قایق بود و مسیرها با بولت مجهز نشدند بلکه از اسکای هوک، فرند، ... استفاده شد. داستان این صعود را آلکس این گونه تعریف کرده:
" II Sevaggio Blu در 50 کیلومتری بین کالاگونون و سانتاماریا ناوارسه یکی از بهترین سواحل ایتالیا ومنحصر بفردترین آنها قرار دارد. در این منطقه در شرق جزیره ساردینیا اغلب عوارض طبیعی عمودی سر از دریا در آورده، صخره های بزرگ دریایی، دیواره هایی کوچک که ارتباط با آنها بواسطه وجود خلیج و پناهگاههای ساحلی قطع می شود و سواحل شنی مشهور آن. یکی از این عوارض طبیعی واقع در سلواجیو بلو شهره جهانی دارد و نام آن Aguglia di Goloritze است. صعود از ساده ترین مسیر این سوزنی های مستقل آسان تر از 6b نمی باشد. دو سال پیش مایکل آلتامر و من عازم این منطقه شدیم و یک قایق کرایه کردیم. در خلال سفر فرصت بررسی صخره های دریایی فوق العاده ای را از دید یک سنگ نورد داشتیم و در انجام این کار من محو کاپو مونته سانته شدم. این صخره 40 متری بیرون زده از آب شیبی نفس گیر دارد و بسیار متراکم است به نحوی که ما مطمئن نبودیم که قادر به صعود از آن باشیم.
بهار امسال برای بررسی دقیق تر به این مکان برگشتیم و چیزی که کشف کردم بهتر از تمامی موارد مشابهی بود که تاکنون دیده بودم. درست در وسط صخره، در نقطه ای که بیشتر از مابقی فضای آن باز و بدون حفاظ بود یک نوار سنگ آهک بیرون زدن از صخره مشاهده کردم که در ارتفاع 20 متری متوقف می شد. 6 متر بالاتر از آن یک حفره بزرگ بود، در چهار متر اول به نظر می رسید که گیره هایی وجود داشته باشد اما در دو متر باقیمانده اینطور بنظر نمی رسید. یک داینوی بلند و فوق العاده شبیه به داینوی معروف Two Smoking Barelsat مایورکا وجود داشت. دیگر ویژگی کاپومونته سانتو صعود به طور مستقیم از درون قایق است و باید از درون قایق حمایت انجام شود. از آنجائیکه این کار نیاز به یک کاپیتان بسیار باتجربه داشت که قایق را در وضعیتی نگهدارد که آب به چرخش خود در اطراف کاپومونته ادامه دهد بنابراین دریافتم که در اختیار گرفتن یک کاپیتان خوب کلید موفقیت خواهد بود. به وینچنزو که در بائونی، شهرستانی در ایتالیا کار می کرد پیشنهاد همکاری دادم و او میزبان و کاپیتان ما شد.
در 23 ماه مه ما سه نفر عازم دماغه شدیم. این بار تصور من این بود که شانس خوبی برای صعود از سنگ مورد علاقه ام پیدا کرده ام. به دلیل موقعیت دیواره که درست بالای دریا قرار گرفته تلاش برای صعود یک چالش جسمی و روحی بود و من تصمیم داشتم که از به کار بردن بولت خودداری ورزم. چهار روز بعد اولین بخش صخره را با استفاده از ابزار صعود کردم. ظواهر امر نشان می داد که مسیر سولمار مقاومت کمتری را برای جلوگیری از یک داینوی بزرگ که 15 متر به سمت چپ متمایل بود، دارد و این موضوع به من اعتماد به نفس داد که پرش امکان پذیر است. داینو کمتر از 8 متر بالای آخرین فرند نصب شده پشت نوارسنگی قرار داشت. بعد از آن دو اسکای هوک و سپس نام این بازی که "انفجار به سمت بالا" بود.
II Capitano آرام بود، مایکل مرا حمایت می کرد و قایق روی آب آرام گرفته بود. نیاز به زمانی داشتم که امواج درموقعیت مناسبی باشند که گیره ها را درست بگیرم . بلافاصله پای خود را روی گیره قرار دادم . دو گیره اول پا دشوار بودند. پس از 20 متر شیب از آخرین نوارسنگی، آخرین فرند را نصب کردم و قبل از اینکه عازم بخش صاف شوم، استراحت کوتاهی کردم. دو اسکای هوک، دو متر بعدی و آخرین گیره. در ارتفاع بالا حفره بزرگی قرار داشت که هدف نهایی بود. گیره ها را محکم گرفتم، کاملا نیم خیز شدم تا بیشترین شتاب را به بدن خود بدهم سپس بدنم به سمت بالا مثل یک موج یورش برد. ابتدا دست چپ بعد دست راست و پای چپ از دیواره جدا شد و بعد پای راستم قبل از اینکه دست چپم درون حفره بزرگ قرار گیرد، از دیوار جدا شد. این حفره یک رویا بود، کل پروژه یک رویا بود و دوستان من در پایین در حال شادمانی بودند. نامگذاری II Capitano در میان سایر مسیرهایی که در این مکان روی آنها تلاش کردم، منطقی تر و مرتبط تر بنظر می رسد."
Planetmountain and 8a
