تا پشت ترافیک متوقف می شدیم همگی اصرار می کردیم که استاد نمی شه خیلی شلوغه برگردیم، و اون مهربون فقط می خندید و با شوخی هاش حواسمونو پرت می کرد، همگی تازه دوره های آموزشی رو شروع کرده بودیم و هیچی بلد نبودیم، چه کفشی بپوشیم، چه لباسی تنمون کنیم و چطوری با طبیعت مواجه بشیم تا از سرما درمونده نشیم. حالا که یادم میفته هیچکدوم کفش و لباس درست و حسابی تنمون نبود با شکل و شمایل داخل شهر راهی شده بودیم. انقدر از سرما بی تابی کردیم که دلش واسمون سوخت و برای جلب رضایت ما به راننده گفت یه جای امن و خلوت نگه دار که آفتاب هم باشه و گرمشون کنه لازم نیست جلوتر بریم.
وقتی پیاده می شدیم یکی یکی همه رو برانداز کرد که بیشتر از حال و روزمون باخبر بشه، شوخی هاش شادی عمیقی به تک تک ما منتقل می کرد، موقع پیاده شدن انگار نه انگار این ما بودیم که غرغر می کردیم مثل برف ندیده ها با جیغ و داد همه جا پخش و پلا شدیم اجازه داد کمی برف بازی کنیم و گلوله تو سروکله هم بزنیم تا یخمون آب بشه بعد کم کم شروع کرد، اول طرز لباس پوشیدن و کفش های مناسب انتخاب کردن برای چنین برنامه ای و بعد که حالیمون کرد سرما با کسی شوخی نداره مباحث رو شروع کرد، سونداژ واسه پیدا کردن گمشدگان زیر آوار بهمن، کار با دستگاه زنده یاب، غار برفی و... ای وای استاد چگونه گور بهرام گرفت؟! ...
حسابی گرم شدیم و کلاسی که فکر می کردیم بخاطر گریه و زاری ناشی از سرما در عرض نیم ساعت سروتهش هم بیاد تا دو بعدازظهر طول کشید طوری که بزور همه رو جمع کرد. موقع برگشتن نقش شاگرد راننده رو واسمون بـــــــازی می کرد: " بدو بدو تهران، تهران، تهران، نیایی ماشین حرکت می کنه ..." ناهارو توی مینی بوس خوردیم، همگی برای تعارف یک تکه از غذامون به استاد با هم رقابت داشتیم و از سروکول همدیگه بالا می رفتیم و اون از لقمه های همگی خورد، چه اونی که غذای درست وحسابییشو روی اجاق گرم کرد و چه اونی که نون و پنیر ساده ای بیش نداشت، همیشه فکر می کردم ، فرشاد خلیلی خوشه مهر، مربی پرآوازه اسکی و کوه نوردی بواسطه کارنامه پربارش باید یه آدم با رفتاری کلاسیک باشه، اما هرگز هرگز هرگز مهر و محبتی که اون روز سرد و عبوث رو به روزی گرم و پرخاطره تبدیل کرد، فراموش نخواهم کرد. ارادتم به استاد وقتی بیشتر شد که از دوست صمیمیم مریم بهرامی نژاد شنیدم برای تربیت اولین مربی درجه 2 سنگ نوردی بانوان چه دوندگی و تلاشی کرده، هرگز فقدان او جبران نخواهد شد.
یادش جاودانه
30/9/1342 سالگرد تولد فرشاد خلیلی خوشه مهر گرامی باد.
