تامارا، سیمونه، علی و آلکس در کمپ یک
تومک مکیوویچ بعد از آخرین تلاش زمستانی خود در نانگاپاربات که ظاهرا هفتمین بار بوده است اعلام کرد که هرگز به این کوهستان برنخواهد گشت اما ظاهرا در حال حاضر این احتمال قوی تر از هر وقت دیگری است که ممکن است برگردد. این کوه نورد لهستانی اعلام کرده که احتمالا به کمپ اصلی جبهه دیامیر برخواهد گشت. بعد از تلاش ناموفق او و همنورد فرانسویش، الیزابت روول در دو هفته پیش که مجبور شدند از ارتفاع 7300 متری عقب نشینی کنند آنها این کوهستان را ترک کردند. مکیوویج بلافاصله بعد از فرود در مصاحبه ای اعلام کرده بود که قطعا دیگر نمی خواهد روی نهمین کوه بلند دنیا برای اولین صعود زمستانی تلاش کند و شاید در نهایت با هیمالیا و قراقروم خداحافظی کند اما چند روز استراحت همه چیز را تغییر داده او حالا می گوید: " هنوز این شانس وجود دارد و من کاملا هم هوا هستم" تومک از شهر چیلاس واقع در رودخانه ایندوس (سند) نزدیک به 50 کیلومتر فاصله با نانگاپاربات این موضوع را اعلام کرده، مکیوویچ واضح اعلام نمی کند که برنامه او چیست شاید هم محرمانه باشد. این جنگجوی یخ نورد لهستانی و متخصص در صعودهای زمستانی برای یک دهه، ظاهرا دوباره انگیزه برگشت به نانگا را بدست آورده . با این حال تومک به اندازه کافی پول ندارد، به همین دلیل یک کمپین مردمی به هدف جمع آوری حدود 25000 یورو برای شروع فعالیت خود راه انداخته.
تنش بین تکسیکون و ناردی ظاهرا از بین رفته، شایعات بیشتر ناشی از عدم خروج کوه نورد ایتالیایی برای ادامه فعالیت تا کمپ یک بوده با این وجود ناردی در صفحه فیسبوک خود وجود اختلاف سلیقه را با آلکس طبیعی دانسته و اعلام کرده در هر اکسپدیشنی که دموکراسی حاکم باشد چنین چیزی امکان دارد اما اختلاف ما عمیق نیست و ما به بهترین راه حل رسیده ایم . شاید علت دامن زدن به اختلاف آنها عدم خروج دانیل و همراه شدن با مابقی تا کمپ یک بوده، یک بار نیز در انزوای کامل به کمپ یک رفته است .
دانیل در کمپ یک
این روزها شرایط جوی بد و خطر ریزش بهمن به دلیل بارش مداوم برف بیشتر از هر زمانی در نانگاپاربات وجود دارد. با حادثه فرو رفتن آلکس در یک کانال و اصابت یک بهمن کوچک شروع شد و با فروریختن بهمنی بزرگ تر ناشی از تجمع ناپایدار برف روی یک برج یخی در کمپ یک ادامه داشته و اینطور که سیمونه مورو از این حادثه فیلمبرداری کرده کمپ یاد شده را ویران کرده. سیمونه گفته اگر موقع ریزش بهمن کسی روی مسیر سال 1978 مسنر، تیغه ماموری و حتی کمپ یک بود، کشته می شد. شدت ریزش بهمن در حدی بوده که سیمونه به اعضای تیم گفته درب و پنجره های کمپ را محکم ببندند زیرا انفجار پودر برف ممکن است حتی به آنها اصابت کند. خسارت وارده برآورد نشده زیرا خوشبختانه بهمن زمانی فرو ریخته که همگی در کمپ اصلی بوده اند اما نانگاپاربات به شدت صدمه دیده و تلاش های تیم برای ثابت گذاری روی مسیر احتمالا از بین رفته است.
ریزش برج یخی در کمپ یک
برچسبها: صعود زمستانی نانگاپاربات
