به نظر می رسد که تیم آلکس تکسیکون چند روز فرصت برای تلاش مجدد در صعود زمستانی اورست، بدون اکسییژن بدست آورده باشند. در صورتیکه آلکس در این اکسپدیشن موفق شود اولین فرد در کره زمین خواهد بود که اورست را در فصل زمستان بدون اکسیژن صعود کرده. در نیمه اول این اکسپدیشن تلاش های مهمی صورت پذیرفته، پوموری 7161 متری را صعود کردند و تا ارتفاع 8000 متری جبهه جنوبی را ثابت گذاری کردند، جایی که حمله از آنجا آغاز می شود. کار بسیار دشواری بود، به خصوص در آبشار خومبو که دائما ثابت گذاری ها بازسازی می شد و تمامی تیم با 25 و گاهی 30 کیلو بار لوتسه فیس را صعود کردند تا طناب و مایحتاج لازم را به بالا ببرند. به همین دلیل مدت طولانی که شرایط جوی خوب نبود آنها استراحت کردند و رنج ناشی از تلاش بی وقفه را جبران کردند. جت استریم یکسره برقرار بود و بادهای طوفانی بی رحمانه بر کوهستان می وزید.
بالای 8000 متر سرعت باد به بیش از 100 کیلومتر در ساعت می رسید و درجه حرارت منفی پنجاه درجه بود، قله بدون اکسیژن در این شرایط قابل صعود نبود و حتی امکان بقاء در چنین شرایط وجود نداشت. تلاش های آنها باعث شد که در شرایط بد جوی خود را سرزنش نکنند.
فردا هدف پیشروی تا کمپ دوم است و بین 23 تا 25 فوریه (4 تا 6 اسفند) قله را صعود خواهند کرد. آلکس تصمیم گرفته که از کمپ اصلی تا کمپ سوم از کیسه خواب استفاده کند اما در کمپ چهارم انتظار نمی رود که بیش از چند ساعت توقف داشته باشد، آنها بر حفظ هیدراته تمرکز خواهند داشت و هر کس ترفندی بستگی به شرایط خود برای جلوگیری از سرمازدگی بکار خواهد بست، آلکس دستکش گرم همراه خواهد داشت و علی آب نبات برای جلوگیری از خشکی گلو و همگی برای رویارویی با سرمایی که از ارتفاع 8000 متر به بعد در انتظار آنها است آماده خواهند بود.
شرپاها اکسیژن همراه خواهند داشت که یک دلیل آن حفظ ایمنی است، تمامی صعودهایی که بدون اکسیژن روی قله های هشت هزارمتری صورت گرفته در فصولی از سال بوده که کوهستان پر از کوه نورد بوده، اگر برای آلکس مشکلی پیش بیاید آنها تنها کسانی هستند که می توانند به او کمک کنند.
