
امروز 28 فوریه آلکس تکسیکون تصمیم گرفت به اکسپدیشن زمستانی صعود به اورست بدون اکسیژن مکمل خاتمه دهد. امسال علی سدپارا (همنورد او در صعود به نانگاپاربات) و تعدادی از شرپاهایی اکسپدیشن سال گذشته اورست شامل تمبابوت، نوری، چیپال، پاسانگ نوربو، والونگ دورجی، ژلژی و تنزینگ گیلازن تیم الکس را همراهی کردند. این هشت نفر به همراه آلکس از سمت نپال، مسیری که از آبشار یخی معروف می گذرد، قصد صعود داشتند. تیم تکسیکون در اوایل ماه ژانویه وارد کمپ اصلی اورست شد و در عرض 15 روز تا ابشار یخی و کمپ 2 در ارتفاع 6500 متر صعود کرد و بعد برای مرحله بعدی هم هوایی پوموری به ارتفاع 7161 متر را در تاریخ 20 ژانویه صعود کرد. بعد از برگشت به کمپ اصلی 31 ژانویه شروع به صعود کرد و به ارتفاع 7850 متر رسید.
سه هفته بعد از این، شرایط جوی خوب نبود و امکان هرگونه تلاشی از تیم گرفته شد و در انتظار فرصت بهتر در کمپ اصلی بسر بردند تا اینکه 21 فوریه تکسیکون تصمیم گرفت آخرین تلاش خود را برای صعود به قله انجام دهد، در 24 فوریه بعد از گذشت سه شب تلاش آنها برای عبور از گردنه جنوبی، محل کمپ چهارم ناکام ماند و خیلی سریع به پایین برگشتند.
حال تمبا و علی سدپارا در کمپ اصلی خیلی بد بود و علی بعد از خروج از کمپ 2 دچار حالت تهوع شده بود، این شرایط تیم را تهدید کرد و می دانستند که روزهای سختی در پیش رو دارند . باد دوبرابر بیشتر از آن چیزی بود که پیش بینی شده بود، در کمپ 3 بالتر از 50 کیلومتر در ساعت بود و انتظار می رفت که در قله بیشتر باشد. تا همین دیروز مشخص نبود که آلکس چه تصمیمی می گیرد اما امروز همگی می دانیم. بعد از بحث های طولانی و انجام هر کاری که امکان داشت رویای تیم را محقق سازد آنها در تهایت تصمیم گرفتند که به برنامه خود خاتمه دهند. تصمیم آسانی نبود اما مطمئن هستند که درست است، مجوز حضور آنها در کوهستان در روز جاری 28 فوریه به پایان رسید، با توجه به هزینه های اضافی و پیش بینی شرایط جوی که تا قبل از 14 مارس که تقریبا پایان زمستان است، هوای خوبی را نوید نمی دهد، آنها این تصمیم دشوار را گرفتند.
ارزیابی عملکرد تیم آلکس
لازم به ذکر است که اکثر اعضای تیم تکسیکون از اکسیزن مصنوعی استفاده کردند و تنها آلکس از اکسیژن استفاده نکرد. اگر آنها موفق به این صعود می شدند به لحاظ سبک صعود از تلاشی که سال 1980 ویلیچکی و سیچی در فصل زمستان با صعود به اورست انجام دادند، برتری می داشت اما به لحاظ ورزشی نمی توان قطعا گفت که صعود آنها کاملا بدون اکسیژن مکمل بوده زیرا در کمپ های بالا و نردبانهای فلزی این کوه نورد باسکی از حمایت شرپاهایی برخوردار شد که همگی از اکسیژن مکمل استفاده کردند.
تردید وجود دارد که سال آینده تکسیکون سومین تلاش خود را بر روی اورست داشته باشد، دستاورد امسال او از سال گذشته که موفق به عبور از گردنه شد، کمتر بود.
حالا فقط اکسپدیشن لهستانی ها در K2 در میدان جنگ باقی مانده.