گراهام زایمرمن نیوزلندی-امریکایی و یان ولستد کانادایی قصد دارند مسیر دشوار یال غربی K2 را به سبک سبکبار صعود کنند. این مسیر در دهه 80 و 90 به سختی سه صعود داشته که همه آنها با نصب بیشماری از طناب ثابت همراه بوده.
فصل تابستان امسال K2 به دلیل برگشت ساجد صدپارا برای جستجوی پیکر پدرش، علی صدپارا و خوان پابلوموهر و جان اسنوری که در خلال تلاش زمستان سال گذشته ناپدید شدند، مورد توجه قرار گرفته. مسیر نرمال همچنین قهرمانان دیگری همچون کارلوس گارنزو و استفی تروگوئه را پذیرا خواهد شد اما بیشترین توجه کوه نوردان به آن سوی این کوه است، جایی که یان ولستد و گراهام زایمرمن به اتفاق به سبک سبکبار، یال غربی K2 را صعود خواهند کرد.
هردو صاحب کلنگ طلایی
هر دو کوه نوردان یاد شده قبلا توانایی و سطح خود را در قراقروم با صعودهایی که منجر به دریافت جایزه معتبر کلنگ طلایی شده، نشان داده اند. یان ولستد برای اولین صعود K6 غربی (7040 متر) در همراهی با رافائل اسلاوینسکی در تابستان سال 2013، گراهام زایرمن نیز که دومین مسیر را روی K6 غربی در سال 2015 ایجاد کرده بود، برای اولین صعود لینک سار (7041 متر) در همراهی با استیو سونسون، کریس رایت و مارک ریچی در سال 2019 مفتخر به دریافت کلنگ طلایی شد.
هر دو دارای سبک سطح بالای سبکبار، عملکردی فوق العاده و ویژگی اکتشافی در قله های هفت هزارمتری قراقروم هستند و حالا می خواهند که یک گام جلوتر روند و بدون دست کشیدن از همین فلسفه، جهشی به سمت بلندترین قله این رشته کوه داشته باشند، گراهام زامیرمن در شبکه اجتماعی خود اینطور توضیح داده:
" قراقروم رشته کوهی است که برای من الهام بخش ترین است، جایی است که من بزرگترین موفقیت های خود را به عنوان یک کوهنورد، بدست آورده ام و در اینجا مهمترین درس ها را آموخته ام، قله ای در قراقروم وجود دارد که به معنی واقعی کلمه از بقیه ممتازتر است، جایی که من از افق چندین قله مختلف به آن چشم دوخته ام و همیشه توجه مرا به خود جلب کرده، چوگوری یا K2 باشکوه به ارتفاع 8611 متر سالها است که برای من یک آرزو بوده و با درسهایی که از قله های کم ارتفاع تر آموخته ام می خواهم آنها را در قله های مرتفع تر قراقروم بکار گیرم، تابستان امسال با همراهی یان ولستد قصد دارم تلاشی بر آن داشته باشم، ما از مسیرهای معمولی به قله نخواهیم رفت، در عوض بر روی یال غربی به سبک سبکبار و مدرن تلاش خواهیم کرد."
از رویای بانیگتون تا مسیر ژاپنی ها
یال غربی یکی از بارزترین مسیرهای K2 است، مشخصات آن به وضوح ترسیم شده و در واقع سه مسیر برروی آن ایجاد شده، سِرکریس بانینگتون رویای آن را در سر داشت و یک تیم برای گشایش مسیر در سال 1978 سازماندهی کرد در همراهی با پل بریت وایت، نیک استکورد، دوگ اسکات، پیتر بُرمن و جو تَسکر، این تلاش با کشته شدن نیک استکورد در اثر ریزش بهمن به فاجعه ختم شد.بُردمن و تَسکر تصمیم گرفتند که در سال 1980 با همراهی دوگ اسکات و دیک رنشاو به این مکان برگردند، دوباره این کوه صعب العبور آنها را مجبور به تغییر برنامه برای تلاش روی مسیر نرمال کرد.
سرانجام ژاپنی های دانشگاه واسِدا بودند که موفق به این صعود شدند، در آگوست سال 1987، آیهو اوتانی و نذیر صبیر پاکستانی بعد از صعود یال غربی به قله رسیدند، 200 متر آخر، آنها را به ستون جنوب – جنوب غربی رساند (این ستون پانزده سال بعد به خط جادویی مشهور شد) و از بالاترین قسمت جبهه غربی عبور کردند.
همین مسیر در سال 1993 توسط دانیل مازور امریکایی و جانات پرَت بریتانیای (بدون اکسیژن) به عنوان عضوی از اکسپدیشن بین المللی که اعضای کانادایی، فرانسوی و ایرلندی هم داشت، مجددا صعود شد. روزشمار این صعود از پنج کمپ در ارتفاعات بالا، علاوه بر کمپ اصلی و کمپ اصلی پیشرفته و نصب 4000 متر طناب ثابت حکایت می کند.
در سال 1997، تیم بزرگ دیگری از ژاپنی ها برای صعود یال غربی برگشت و یک مسیر دیگر را در سمت غربی این کوه معرفی کرد.
