تیمی بین المللی در زمستان امسال قصد تلاش بر رخ روپال قله نانگاپاربات را دارند، دیوید گاتلر از آلمان، هِرو بارماسه از ایتالیا، مایک دیوید آرنولد از امریکا و قدرت علی از پاکستان. این تیم اواخر همین هفته وارد کمپ اصلی خواهند شد، سبک سه کوه نورد از این تیم همیشه سبکبار و ساده بوده و در این برنامه از اکسیژن و باربر ارتفاع استفاده نخواهند کرد
معرفی اعضای تیم
1- دیوید گاتلر دومین بار است که قصد تلاش زمستانی بر نانگاپاربات دارد، نخستین بار در همراهی با سیمونه مورو تا ارتفاع 7200 متری جبهه روپال صعود کرده، این کوهنورد آلمانی کارنامه خوبی از هشت هزارمتری ها دارد، گاشربروم 2، برودپیک، دائولاگیری، لوتسه و ماکالو، دوبار نیز روی اورست و K2 تلاش کرده آخرین بار در فصل بهار امسال در همراهی با کیلیان جورنت در اورست بوده. سال 2017 در همراهی با بارماسه بر جبهه جنوبی و دشوار شیشاپانگما تلاش کرده بود که در چند متری قله به دلیل شرایط ناپایدار برف مجبور به برگشت شد.
2- هِرو بارماسه علیرغم صعودهای فنی بسیار در آلپ، پاتاگونیا و پاکستان هیچ قله ای را در زمستان صعود نکرده و نانگاپاربات اولین تجربه اوست.
3- مایک دیوید آرنولد امریکایی اکسپدیشن های بسیاری در آلاسکا و جنوب امریکا داشته اما برای هشت هزارمتری ها تازه کار است.
دیوار روپال
روپال با 4500 متر ارتفاع در جبهه جنوب شرقی نانگاپاربات قرار دارد، در تابستان چند بار صعود شده منجمله صعود تاریخی برادران مسنر در سال 1970 که طی آن گونتر در شیب دیامیر جان خود را از دست داد.
نانگاپاربات دوبار در زمستان صعود شده اما هر دو از جبهه دیامیر بوده، سال 2016 توسط آلکس تکسیکون، سیمونه مورو و علی صدپارا از طریق مسیر کینشوفر و سال 2018 توسط الیزابت روول و توماس مکوویچ از طریق مسیر مسنر-آیسندل که تا آن زمان حتی در تابستان نیز صعود نشده بود. هنگام فرود کوه نورد لهستانی، مکوویچ، جان خود را از دست داد.
