وبلاگ کوه نوردی و صعودهای ورزشی گل کوه

در منطقه یخچال هیسپار ، تیم سوئیسی – اتریشی سایمون آنتاماتن و برادران آور ، هنسیورگ و ماتیاس اولین صعود موفق از کویانگ چیش شرقی که کمتر شناخته شده اما بسیار دیدنی است را انجام دادند ، ارتفاع آن 7404 متر است که تاکنون  هدف حداقل دهها اکسپدیشن و نیز دو تلاش جدی قبلی بوده. جبهه جنوب غربی کویانگ چیش شرقی یک دیواره سنگی و یخی با شیبی تند می باشد که برجهای آن بیش از 2440 متر بالاتر از یخچال قرار دارند ، سایمون و هنسیورگ دو تلاش بدون ماتیاس داشتند که سفر و هم هوایی ماتیاس به دلیل جراحت انگشت شست به تعویق افتاد . آنها به ارتفاع 7000 متری رسیدند که شرایط جوی نامناسب آنها را وادار به برگشت نمود. هر سه کوه نورد با هم تلاش سوم را آغاز کردند که در 18 جولای به موفقیت دست یافتند اگرچه جزئیات این صعود هنوز اعلام نگردیده اما آنها به احتمال زیاد مسیری در کنار مسیر سال 2003 لهستانی ها و نیز سمت راست مسیر وینس اندرسون و استیو هاوس در سال 2006 در همین جبهه را در پیش گرفته اند. دو امریکایی یاد شده در سال 2006 از جبهه جنوب غربی به سمت قله رفتند اما به دلیل هم هوایی ناکافی و یک قدمگاه بسیار دشوار در خط الراس تلاش خود را متوقف ساختند.

در همین حال در ناحیه بالترو یک تیم سوئیسی – ایتالیایی مسیری جدید در برج اولی بیاهو ایجاد کردند. این برج سنگی خیره کننده نخستین بار در سال 1979 توسط یک تیم قدرتمند امریکایی صعود شده است.

ماتئو  دلا بوردلا ، لوکا اسکیه را و سیلوان شوپا از جبهه غربی این برج را صعود کردند. ایتالیایی ها نخستین بار روی این مسیر در سال 1988 تلاش کرده بودند و این سه نفر صعود خود را بعد از دو روز به دلیل شرایط جوی متوقف ساختند و از نزدیکترین دهلیز به سمت جبهه غربی حرکت کردند و روز 21 جولای به قله رسیدند. مسیر جدید 18 طول بالای یک آبگذر است و این سه نفر آنرا با مسیر سال 1988 به اشتراک گذاشتند ، قسمت اعظم مسیر بصورت آزاد در 5.10 یا ساده تر صعود شد و فقط یک بخش کوتاه از یک آبشار با ابزار مصنوعی صعود شد.

اولی بیاهو به ارتفاع 6114 متر نخستین بار در سال 1979 توسط یک تیم امریکایی به نام های بیل فارست ، ران کوآک ، جان راسکلی و کیم اشمیت صعود شده بود ، صعودی که پیشگام در دیواره نوردی در هیمالیا و قراقروم لقب گرفت.

در نانگاپاربات علاوه بر دو تیم فوق ، رومانیایی ها نیز بعد از قتل عام یازده نفر از کوه نوردان در کمپ اصلی جبهه دیامیر تصمیم  گرتفند که در منطقه باقی بمانند و به صعود خود ادامه دهند و البته صعود و فرودی موفق داشتند ، آنها مسیر شل در سمت چپ جبهه روپال و مقابل جبهه دیامیر را صعود کردند.

منبع خبر : climbing.com