وبلاگ کوه نوردی و صعودهای ورزشی گل کوه

نتایج رقابتهای جام جهانی رشته لید  و سرعت در هیانگ کشور چین از 15 تا 16 اکتبر به شــرح زیــــــر می باشد ، کسب مدال طلای رشته سرعت را برای نخستین بــــار توسط سنگنــــورد جـــوان کشورمــــان رضا علیپور صمیمانه تبریک می گوئیم.

 رنکینگ تیمی  رشته  صعودهای ورزشی  در سال 2013

نتایج جام جهانی صعودهای ورزشی در رشته های لید و سرعت از 10 تا 12 اکتبر (18 تا 20 مهر) در موکپو کشور کره جنوبی به شرح زیر اعلام شد :

موفقیت دیواره نوردان زن در نپال

همانطور که قبلا" در اینجا اعلام کرده بودیم تیم سه نفره بانوان روسی - اکراینی ، مارینا کوپتوا ، گالینا چی بیتوک و آناستازیا پتروا که عازم گشایش مسیر روی جبهه شمال شرقی و بکر تگموشه یا تنگ کانکپوشه به ارتفاع 6500 متر در نپال شده بودند ، دهم اکتبر با ارسال پیامی موفقیت خود را در این برنامه اعلام کردند ، از انتهای طناب ثابت تا قله 52 ساعت طول کشیده ، فرود آنها بدون استراحت و غذا بوده ، در مجموع 19 روز روی دیواره تلاش کرده اند که 10 روز از آن توأم با ریزش شدید برف بوده ، آنها گفته اند که خطرناک ترین و دشوارترین مسیر دوران فعالیت خود را ایجاد کرده اند ، نام آن را " جدالی برای عشق" نامیده اند. در صورت انتشار جزئیات بیشتر مراتب به اطلاع علاقمندان رسانده خواهد شد.

منبع : russianclimb

برای نمای بزرگتر تصویر روی آن کلیک کنید

در باره پاملا شانتی پک ، شکاف نورد مشهور امریکایی چندین بار مطلب نوشته ایم ، از سال 2008 تخصص دیواره نوردی خود را منحصرا" در پیمایش شکاف ها متمرکز کرده و سال 2009 میخ طلایی "مجله صعود" را برای پیمایش شکافی به نام گابریل ، برای نخستین بار،  از آن خود ساخته ، پاملا شکاف های متعددی تا سختی 5.13c صعود کرده اما زمانیکه شکافی به نام جهاد در ویداوو ، وایومینگ را در اواخر تابستان صعود کرد، اعلام نمود که یکی از دشوارترین برنامه های خود را علیرغم درجه نسبتا" کم آن 5.11d به اجرا درآورده.

این مسیر در سال 1988 برای نخستین بار توسط شکاف نورد حرفه ای ، باب اسکارپلی صعود شده و تاکنون تکرار نشده بود. در آن زمان چالش برانگیزترین شکاف صعود شده اسکارپلی درجه متوسط 5.11 گرفت اما این مسیر ، سطحی جدید در درجه بندی ایجاد کرد ، پاملا می گوید مسیرهای 5.11d صعود شده توسط شکاف نوردان حرفه ای نظیر اسکارپلی ، کریگ لوبن و جیمی دان هنوز یک شاهکار محسوب می شوند و درجه بندی مدرن در مورد آنها صدق نمی کند ، باب درجه بندی 11d خود را اینگونه تفسیر می کند " ضعف خود را در اینجا اعمال نکنید" 11d یکی از دشوارترین درجه بندی های شکاف نوردی است. جهاد،  شکافی است هندسی ، 20 متری ، برجسته و آویخته که متمایل به 45 درجه می باشد و در صخره ای به نام "گوشه شمالی" در Upper Blair سمت چپ S.S.Maywood قرار دارد. بعد از عبور از نقطه خطرناک ابتدای مسیر، سقف تنوره فشرده آن متمایل به شکافی به پهنای  10 تا 12 سانتیمترمی شود و در ادامه به یک شیب ، تراورس و شکاف انگشتی منتهی می شود . مشکلاتی که پاملا حین اجرای برنامه با آن روبرو بوده بسیار جدی بوده اند ، از دو سقوط گرفته تا گزش حمایتچی توسط خفاش و عفونتی که منجر به یک ماه تزریق دردناک بود. بعد از اینکه تلاش دیداری در بخش پایانی ناموفق بوده ، پاملا چندین بار تقلای خود را روی آن تکرار می کند و طی یک ماه دو بار ردپوینت (تلاش قبل از صعود با استراحت روی طناب) انجام می دهد که در آخرین بار موفق می شود.

پاملا می گوید : " تلاش دیداری روی این مسیر بسیار دشوار و فاقد ایمنی کامل است ،  در انتخاب ابزار و فواصل حمایت ها دچار اشتباه شدم ، بعد از اینکه به عقب برگشتم روی پنج متر آخر مسیر ، پنج بار تلاش کردم تا مطمئن شوم که ابزار و تکنیک درست را به کار گرفته ام . عبور از شکافی وحشی به سوی شکاف ظریف انگشتی بسیار دشوار بود و من نمی خواستم روی بخش پایانی و دشوار مسیر دوباره تلاش کنم. صادقانه بگویم در خودم این توان را احساس نمی کردم که به عقب برگردم و درگیر آن شوم، اگر برای بار سوم سقوط کردم به این دلیل بود که این شکاف روح مرا آزرده بود ، علیرغم اینکه اکثر شکافهای دشوار ویداوو را در هفت سال گذشته صعوده کرده ام و شکافهای گرانیتی بسیاری را در این منطقه تکرار کرده ام ، جهاد ، دشوارترین شکافی بوده که تاکنون صعود کرده ام ، وقتی در ابتدای مسیر ایستادم وحشت کردم ، اگرچه ارتفاع آن 20 متر بیشتر نبود اما تلاش یک دیواره بزرگ را دربرداشت ، در درجه بندی مدرن این صخره تردید دارم ، دیواره لوسیل درجه 12/13a را در ویداوو دارد اما این صخره در مقایسه با جهاد از اهمیت چندانی برخوردار نیست . "

در سال 2012 پاملا شکاف "جنگ دائمی" 5.13c/d R با دشوارترین درجه شکاف نوردی را در ویداوو صعود کرد که در این آدرس فیلم این صعود را می توانید تماشا کنید. تاریخ صعود 22 آگوست سال 2013

برای نمای بزرگتر تصویر روی آن کلیک کنید

منبع : http://www.climbing.com

آندرژ بارگیل کوه نورد 25 ساله لهستانی شیشاپانگما را به تنهایی صعود کرد و با اسکی فرود آمد ، سایت ردبول اسپانسر بارگیل مدت زمان فرود او را 34 دقیقه تا کمپ دو و سایت اسپانیایی دسنیول زمان فرود او را تا کمپ اصلی یک ساعت و نیم اعلام کرده .

دوم اکتبر سالجاری این کوه نورد سرعتی که رکورد صعود به البروس را در اختیار دارد به یکی از رویاهای خود جامه عمل پوشاند ، شرایط جوی بسیار نامساعد بوده ، دید ضعیف ، بارش شدید برف و وزش سنگین باد که حتی یک بار به او توصیه شد که برگردد ، مجادله ای که در آخر منجر به ادامه راه می شود. عمق برف تا ناحیه کمر بوده و آخرین بخش مسیر چالش برانگیزترین بوده و در وبلاگش گفته آدرنالین بیشتری به من داد ، گاهی مجبور بوده که چهاردست و پا ادامه دهد تا خود را روی سطح برف نگهدارد. ساعت 13 بعد از 28 ساعت تقلا از کمپ اصلی به قله می رسد ، بعد از کمی استراحت لوازم اسکی خود را برمیدارد و آماده فرود می شود. بسیار خسته بوده و مجبور بوده که هر چند دقیقه یکبار توقف کند و تا کمپ دو که همنوردان او  برای تبریک و صرف چای منتظر بوده اند بدون حادثه فرود می آید. در میان آنها برادرش گرژگوژ که راهنمای باتجربه کوهستان و عضو تیم جستجو و نجات است و دارک زالوسکی که بهترین فیلمساز کوه نورد است نیزمنتظر او بوده اند. این برنامه اولین هشت هزارمتری بارگیل بوده قبلا" تلاشهایی روی ماناسلو و لوتسه داشته که به دلیل شرایط دشوار جوی ناچار به برگشت می شود. بارگیل کوه نورد زبده ای است که در سال 2010 رکورد صعود سرعتی به قله البروس(البرز) به ارتفاع 5642 متر را در عرض 3 ساعت و 23 دقیقه و 27 ثانیه بدست آورده ، اسکی از شیشاپانگما بخشی از هدف بلندپروازانه او برای اسکی از تمامی قله های بلند جهان است ، پروژه ای به نام Hic Sung Lenoes به معنی سرزمین های ناشناخته.

منبع

خبر تکمیلی : فرناز ساعت ۹ شب دوشنبه مورخ ۱۵/۷/۹۲ عازم کره جنوبی شد و بعد از اتمام مسابقات از همان کشور عازم چین خواهد شد ، نام فرناز در لیست ثبت نام شدگان سایت فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی به نمایش در آمده .

رقابت های جام جهانی رشته سرعت و لید  از 15 تا 16 اکتبر (23 تا 24 مهر) در هیانگ ، کشور چین برگزار خواهد شد ، فرناز اسماعیل زاده  در بخش سرعت این رقابتها شرکت خواهد کرد ، فردی که مقرر بوده  همراه ایشان اعزام شود ، خانم امیرعضدی از استان فارس ، به دلیل قبولی در مقطع دکتری دانشگاه از همراهی با وی انصراف داده  لیکن به گفته فرناز از طریق تربیت بدنی استان زنجان موضوع اعزام ایشان تحت پی گیری است و او امیدوار به این اعزام می باشد. امیدواریم وزارت ورزش ، فدراسیون کوه نوردی و صعودهای ورزشی و تربیت بدنی استان زنجان در تسریع در روند اداری اعزام سنگنورد خوب کشورمان از هیچ کوششی دریغ نورزند. برای فرناز عزیز آرزوی موفقیت در این رقابت ها را داریم .

در تکرار روند موفقیت آمیز سال گذشته ، اعجوبه سنگنوردی آشیما شیراایشی طی دو روز متوالی موفق به صعود از دو 5.14c در تنگه رودخانه سرخ واقع در کنتاکی شد:

کمپانی دانشگاه ایالتی کلرادو  که در ژانویه سال 2013 تأسیس یافته قطعه ای به نام Cam-Keeper  (نگهدارنده ابزار بادامکی نظیر فرند یا بال نات) تولید کرده که متصل به ابزار می شود و امکان نصب مطمئن و بدون تقلای یک کارگاه موقت را هنگام صعود فراهم می آورد ، این قطعه  کمک به بهتر قرار گرفتن این نوع ابزارها درون شکاف ها و حفره ها می کند. سازنده آن مدعی است در انتظار ثبت این وسیله به عنوان یک اختراع در لوازم سنگنوردی است . هدف از طراحی آن کاهش درگیری با ابزار و نصب آن در شکاف به شکلی سریع تر و آسان تراست ، این وسیله محدوده قرار گرفتن ابزار را نیز افزایش می دهد و امکان انتخاب دیداری سایز ابزار را  زمانیکه چند دوجین در سایزهای مختلف با خود حمل می کنید  فراهــــــم می سازد ، با این نگهدارنده سنگنورد می تواند با یک دست  ابزار بادامکی را در شکاف قرار دهد ، کلیپ طرز استفاده از آن را در این آدرس تماشا کنید .

چهارمین مرحله رقابتهای جام جهانی لید و سرعت از 27 تا 29 سپتامبردر کشور روسیه ، با نتایج زیر پایان یافت ، رامون جولیان در این مرحله به بیست و دومین مقام اول خود در این رشته دست یافت و در حال حاضر بهترین سنگنورد رشته لید می باشد. 

روز جمعه 5 مهرماه ۱۳۹۲ با تعدادی از دوستان عازم غار گل زرد شدیم  ، جاده منتهی به این غار کنار کارخانه آب معدنی پلور قرار دارد ، کارخانه ای که سر راه مسیرضلع جنوبی قله دماوند و مجتمع کوهستانی پلوراست  ، یک جاده خاکی و پر از دست انداز که بهتراست یا پیاده ویا حداقل با وانت از آن عبور کرد ، اما تردد پراید و ماشین های سواری  و گرفتاری آنها در چاله های جاده ،حکایت از حضورمردم عادی در روز یاد شده در منطقه بود ،  در اطراف دهانه غار به غیر از گروه ما چیزی حدود پنجاه نفر در حال آمادگی برای ورود به غار بودند و ابتدا این تصور وجود داشت که علاقمندان به این رشته افزایش پیدا کرده است. شکل دهانه غار طوری است که باید سینه خیز وارد آن شد ، کلنگی نیز برای بزرگتر کردن دهانه غارهمراه یکی از دوستان بود که البته اجازه استفاده از آن داده نشد ، یک فرد چاق و تنومند چیزی حدود ده دقیقه تقلا کرد تا موفق به ورود به غار شد ! فقط اطراف حوضچه ها می توان با خیال راحت تمام قد ایستاد ، اکثر مواقع باید با حالت خمیده مسیر تنگ و باریک غار را طی کرد ، تجمع جمعیت موجب ترافیک وحشتناک دهانه شده بود ، واقعا" نسبت به سال گذشته چهره غار دگرگون شده بود ، یک دالان مخروبه و دیگر هیچ ! بخش عظیمی از سقف غار به زمین فرو ریخته بود و گل و لای زیادی ایجاد شده بود ، سر فردی که بدون کلاه وارد غار شده بود دچار شکستگی و خونریزی شد و سطح لغزنده غار موجب زمین خوردن یک دختر جوان و آسیب دیدگی کتف او شد ، در کف غار یک رودخانه کوچک جریان دارد که کمک بسیاری به حل شدن عوارض کنده شده و ایجاد گل و لای می کند ، در واقع در این غار زباله ای وجود ندارد بلکه تخریب دیواره و سقف است که ظاهر آن را ناخوشایند ساخته ، سکوت معنی نداشت ، فقط هیجان بود و سیل جمعیت ، بعد از یک ساعت پیمایش تصمیم گرفتیم که برگردیم ، موقع برگشتن مجددا" در دهانه غار گرفتار ترافیک شدیم .

 اکثر جمعیت حاضرمدعی بودند که برای پاکسازی غار مراجعه کرده اند ، یک گروه حدود بیست نفره با کلاههای صنعتی سبز رنگ  ، مابقی نیز بدون کلاه ، جا به جا کوله های سنگین و حجیم کوه نوردی ، لباسهای معمولی و حتی هر دو نفر یک هدلامپ و از این قبیل ...

ظاهرا" از سال 1389 به ابتکار انجمن غارنوردان اولین جمعه فصل پائیز به پاکسازی غارها اختصاص یافته اما آیا پاکسازی غارها نیز وظیفه مردم است ؟ آیا بهتر نیست بجای بازدید از این قبیل غارها و یا پاکسازی آن ورودی آنها برای همیشه به روی مردم عادی و حتی غارنوردی که زباله می ریزد ، بسته شود؟ بهتر نیست بجای پاکسازی فکری به حال جلوگیری از تخریب آنها شود؟

علاقمندان غارنوردی در سراسر جهان تعدادی معدود هستند ، یک رشته  فنی و خطرناک که نمی تواند کاملا" جنبه همگانی بخود بگیرد مگر با کنترل و محافظت کامل که البته لزومی هم ندارد، هرکجای طبیعت که طیف وسیع مردم حضور یافتند عواقبی جز تخریب و آلودگی از خود باقی نگذاشتند ، محیط غارها کاملا" شکننده و آسیب پذیر است و هجوم جمعیت آنرا ناپایدارتر می سازد ، زباله های درون غارها فقط حاصل فعالیت غارنوردان حرفه ای است ، بنابراین از تمامی دوستان خوب خود در اجرای طرح پاکسازی غارها که می دانیم هدفی خیر داشته اند تقاضای توقف این طرح را برای سالهای بعد داریم ، هر گروه حرفه ای که برای پیمایش یک غار مشخص عازم می شود می تواند آنرا پاکسازی هم بکند ، نیازی به فراخوان عمومی نیست ، شاید توجیه کردن غارنوردان حرفه ای یعنی زباله سازان اصلی غارها آسان تر از کشاندن مردم معمولی برای پاکسازی و بخطر افتادن جان آنها و در نهایت تخریب بیشتر غارها شود. این مانور یعنی تائید ریختن زباله از سوی عده ای و جمع کردن آن از سوی عده دیگر .  محیط غار با کوهستان کاملا" متفاوت است ، وقتی به هزار علت هجوم مردم عادی به کوهستان افزایش پیدا می کند باید از همان مردم برای پاکسازی کوهستان کمک خواست اما زمانیکه زباله سازان غارها ، غارنوردان می باشند کمک خواستن از مردم معمولی منطقی نیست .

زوج پرتغالی ، دانیلا تشیرا و پائولو روکسو که در سال 1388 با سخن پراکنی خود مبنی بر ریختن زباله در شیب یخی توسط ایرانی ها (تیم سراب و هیئت استان تهران در گاشربروم 2)  ، نام آشنای ایرانی ها هستند ، مسیر جدیدی روی قله کاپورا (6544 متر) در دره نانگا پاکستان ایجاد کردند. نام مسیر، Never ending dreams " رویاهای بی پایان" ( M4) 1300 متر شیب یخی 60 درجه ای در تیغه جنوب غربی کاپورای جنوبی به ارتفاع 6350 متر است .

این زوج که سالهاست به اتفاق کوه نوردی می کنند بی هیچ هدف خاصی وارد دره نانگا می شوند اما پس از دیدن کاپورای جنوبی ، دریافتند که شیب سمت چپ قله می تواند هدف آنها باشد، آنها در باره این تلاش اینگونه گفته اند: " کاپورای جنوبی قله ای است زیبا با تیغه ای شگفت انگیز که تمامی مسیرهای آن به قله ختم می شود و این تیغه نیز به رویای ما تبدیل شد ، خطی که به نظر می رسید بدون خطرات آشکار مانند ستون یخی ، دامنه های مستعد بهمن یا سقوط سنگ باشد. بعد از هم هوایی از 25 تا 27 آگوست  شرایط جوی بد را تجربه کردیم و در 5 سپتامبر با اطلاع از پیش بینی شرایط صاف و روشن  حداقل تا 11 سپتامبر تصمیم خود را گرفتیم . دو روز بعد شروعی سبکبار از گردنه ای که نام آن را با اقتباس از نام پسر آشپز "علم" نامیدیم کار خود را آغاز کردیم ، سطح یخ در 500 متر نخست خوب بود ، کراکس مسیر در 5 طول تراورس روی لایه نازک و شکننده برفی بود که سطح صخره را پوشانده بود که حاصل آن پیشروی توأم با تنش روی سطحی ترکیبی بود. بعد از 18 ساعت تلاش ساعت 6 صبح به قله رسیدیم و مسیر 1300 متری خود را به پایان رساندیم. نخستین بار است که این قله از سمت دره نانگا صعود می شود  ، اولین بار در سال 2004 استیو هاوس ، مارکو پریزلج ، دوگ چابوت ، بروس میلد واستیو سونسون پای بر این قله گذاشتند.

منبع 

البروس که با واژه ایرانی البرز هم ریشه است نام قله ای است در کشور روسیه  ، غرب رشته کوه قفقاز، شمال فلات ایران و نزدیک به کشور گرجستان ، به ارتفاع 5642 متر . امسال هشتمین صعود سرعتی به این قله برگزار شد که نتایج زیر را در بر داشت ،18 سپتامبر مرحله مقدماتی برگزار شد که تستی بود برای محک زدن توان نفراتی که برای حضور در این مسابقه دشوار اعلام آمادگی کرده بودند ، در این مرحله مسافت بین بوچکی تا پاستاخوآ طی شد. اصل برنامه در روز 20 سپتامبر از مسیر آزائو در ارتفاع 2400 متری در ساعت 6 صبح آغاز شد اما در حین اجرا از طریق بی سیم اطلاع دادند که شرایط جوی رو به وخامت است ، توفان ، برف سنگین ، باد شدید ، دید کم و برف تازه دلایلی بود که موجب توقف مسابقه شد. مارشال ارشد یا مسئول برگزاری مسابقه در کوتاهترین زمان بهترین تصمیم را گرفت و قرار شد روز بعد ارتفاع 5000 متری ، نقطه پایان مسابقه باشد که البته با شعار " در اروپا بالاتر از البروس مسابقه ای برگزارنمی شود" منافات داشت.

ویتالی و کیلیان

روز 21 سپتامبر ساعت 7 صبح مسابقه آغاز شد  ساعت 30/9 پایان یافت ، رقابت اصلی بین کوهنورد سرعتی اهل کاتالان کیلیان جورنت که به خاطر رکورد صعود سرعتی به مونبلان و ماترهورن مشهور شده و ویتالی شکل ، قهرمان اسکای رانر(دونده ارتفاع) روسیه بود و نتیجه این رقابت همه را غافلگیر کرد ، هر دو با زمان دو ساعت و 37 دقیقه و 6 ثانیه به مقام اول رسیدند، میانگین سرعت آنها 16 متر(عمودی) در هر دقیقه بود در تشبیه آن روسها پیمایش یک ساختمان پنج طبقه را در این زمان مثال زده اند و به همین ترتیب 173 بار از ابتدا تا پایان ! رکورد آندرژی بارگیل و رکورد زنان نیزحفظ شد .