وبلاگ کوه نوردی و صعودهای ورزشی گل کوه

کوه نورد سوئیسی سیمون شاتلن صعود سولو و نخستین بار مسیر "Misanthropie i-coniqe "  را که 300 متر، به درجه  M7+  ، A2 و یک میکس جدید تا جبهه شمالی تت د بی سل، تغینت، در توده مونبلان است را گزارش داده:

" این مسیر یک گرانیت زیبای یکپارچه 3509 متری با رخ شمالی 300 متری است که مشرف به یخچال طبیعی تغینت است. این قله در سمت سوئیس توده مونبلان قرار دارد و تا حدودی ناشناخته است. از همه مهمتر هیچ خط تله کابینی به این گوشه خلوت از بهشت کشیده نشده. رسیدن به پای آن 4 ساعت طول می کشد و یک بیواک ضروری است و یا اقامت در کلبه کوهستانی کابان دو تغینت است که 45 دقیقه از ابتدای مسیر فاصله دارد و من قویا به آن توصیه می کنم. الیور، مسئول این کلبه خوشحال خواهد شد که در حالیکه کمی ژنپی می نوشید در باره  صعود شما صحبت کند.

در آوریل سال 2016 با همراهی دیوید پش یک مسیر مدرن جدید میکس و درای تولینگ درست سمت چپ این جبهه ایجاد کردیم. نام آن را Full day for love گذاشتیم، 260 متر و 9 طول تا +M7.  در عرض دو روز در مجموع 12 ساعت برای ایجاد این مسیر با ارزش وقت صرف کردیم. در این صعود، صخره مملو از شکاف و ایده آل برای درای تولینگ بود و حمایت با ابزارهای بادامکی و فرند انجام پذیرفت.

طبیعی بود که یک سال بعد به این مکان برگردم و مسیر جدید دیگری به همین سبک روی همین جبهه ایجاد کنم. متوجه یک شکاف داخلی بزرگ و سیستم تنوره در سمت راست شدم که مشخصه آن یک سری شکاف و یک یا دو سقف متمایل به پایین بود. ماه مارس و آوریل بهترین ماه ها برای صعود در این مکان است و رسیدن سریع به آن با اسکی و برگشتی سریع تر امکان پذیر است. بعد از تلاش های متعدد برای یافتن یک هم طناب، تاریخ مناسب و شرایط جوی خوب، 7 آوریل تصمیم گرفتم که تنهایی عازم شوم. من 1400 متر برای رسیدن به کلبه صعود کردم، تجهیزات من بیش از 25 کیلو وزن داشت.

روز شنبه 8 آوریل ساعت 5 و 45 دقیقه صبح از برگ شرود عبور کردم و اولین طول را روی سنگ تا حدودی ظریف آغاز کردم. در سپیده دم من شیب برفی را برای رسیدن به شکافی که به گوشه سیستم تنوره منتهی می شد، صعود کردم. از دو طول درای تولینگ عبور کردم، هر دو محکم و 30 متر بودند. ساعت 11 صبح به ابتدای تنوره بزرگ رسیدم. علیرغم جمع کردن کارگاه بعد از هر طول و پاکسازی مسیر از ابزارهای خودحمایت، پیشرفت خوبی داشتم.  طول تنوره فنی بود با این حال آسان تر از آن چیزی بود که انتظار داشتم. ساعت 12 به سقف رسیدم ، در آنجا چیزی که پذیرفتم، کراکس این مسیر بود و مطمئن نبودم که به روش آزاد بتوانم از آن عبور کنم. بعد از 30 دقیقه استراحت من شروع به تراورس مورب روی ورقه های ناامن به سمت بالا کردم. به خاطر سایش طناب و فقدان گیره پا، تصمیم گرفتم که این طول را به شیوه مصنوعی صعود کنم. اینطور حساب کردم که عبور آزاد از این بخش می تواند در حدود +M9/M8 باشد. هنگامی که روی سقف قرار گرفتم، طول آخر یک شکاف لذت بخش بود که یک راست به قله ختم می شد.  ساعت 15 قله را صعود کردم و از دو کارگاه 50 متری و دهلیز 45 درجه ای "کپت" در جبهه شرقی فرود آمدم.

یک ساعت بعد به پای مسیر و تجهیزاتم رسیدم و یک ساعت بعد از آن نیز در ماشین خود بودم. نامگذاری مسیر به "Misanthropie i-coniqe " به معنی "مردم گریز بی همتا " ناشی از این است که تلاش های من برای یافتن همطناب موثر نبود و تصمیم گرفتم که این صعود نو را به تنهایی انجام دهم. "

Planet mountain

حدود 20 سال پیش یک سنگ نورد ایتالیایی در جام جهانی هنگام مسابقه سقوط کرد و به شدت آسیب دید زیرا گره بولین خود را سفت نکرده بود. درست بعد از این واقعه فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی IFSC استفاده از گره هشت را در مسابقات اجباری اعلام کرد. اما در هریک از رقابت های جام جهانی مشکل باز کردن این گره گاهی موجب یک یا دو دقیقه تاخیر می شود.

ابزار O-key یا نوآوری " اول ایمنی" این مشکل را حل کرده و قبل از صعود، درون گره فشرده می شود. بعد از رسیدن سنگ نورد به سطح زمین کافی است که آن را از گره خارج کرده و باز کردن گره بسیار راحت تر خواهد بود. شاید IFSC استفاده از آن را در رقابت های جام جهانی اجباری کند. از سویی دیگر ابزار O-key  اولین نوآوری در ایمنی است زیرا با فشردن آن در گره مثل این است که کامل بودن گره هشت تایید شود. اکثر ما گاهی از کامل بودن آن غفلت می کنیم و گاهی منجر به آسیب دیدگی می شود. بسیاری از ما آن را روی مسیر در ارتفاع چک می کنیم .

با ابزار "اول ایمنی" تمامی سنگ نوردها احساس راحتی بیشتری خواهند داشت. بعد از استفاده از این ابزار برای چند روز در کالیمنوس، احساس خیلی مثبتی داشتم و احتمالا وقتیکه بحث ایمنی پیش می آید، بازی را عوض خواهد کرد. زمانیکه حمایتچی می گوید "حمایت آماده" من گره ام را چک می کنم و می گویم "اول ایمنی!" استفاده از آن را برای بچه هایم اجباری کردم و حس خوبی دارم از اینکه آن را دست به دست به دوستانم می دهم و نشان می دهم که برایم اهمیت دارد.

ابزار O-key یا " اول ایمنی" یک نوآوری توسط آلبی اشنایدر است که ده سال پیش عینک های حمایتجی را به بازار معرفی کرد. او در ماه ژوئن این ابزار را در Outdoor در فردریش شافن معرفی خواهد کرد . قیمت آن 4 یا 5 یورو خواهد بود اما آلبی خیال دارد که آنها را در بسته های 5 تایی و به قیمت 10 یورو بفروشد بنابراین می توانید این بسته را در کوله داشته باشید و آنها را به دوستان خود بدهید. این ابزار همچنین می تواند به عنوان یک گیره یا قلاب کوچک هنگامیکه می خواهید کارابین خود را متصل کنید، دهانه آن را برای شما باز نگه دارد.

8a

پرسش و پاسخ با کلینت هلاندر و جس راسکلی

از 18 تا 25 آوریل، جس راسکلی و کلینت هلاندر، یکی از طولانی ترین مسیرهای کوهستانی را در ایالات متحده، یال جنوبی قله هانتینگتون در محدوده آلاسکا، ایجاد کردند. این تراورس غیرمستقیم علاوه بر بزرگی طول آن (2593 متر) به دلیل درجه بالای اختصاص یافته به آن (درجه آلاسکایی VI) ، دشواری (M6, A0, 95° snow) و شدت خطر که پیمایش از طریق برج های آویخته و نقاب های بزرگ بود از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

هلاندر و راسکلی، یالی را که تراورس قله های 9460، 98000، 10100 و ادیوت را برای رسیدن به قله هانتینگتون (3733 متر) بدنبال داشت، گانتل نامیدند. راسکلی می گوید هنگام پیمایش تمامی این مسیرها به سمت قله، احساس می کردیم که مورد حمله قرار گرفته ایم. تیم دو نفره آنها 6 روز صرف رسیدن و تراورس نمود و بعد از رسیدن به قله هانتینگتون در شرایط بوران چادر خود را برقرار کرد و قبل از فرود دو شب در انتظار بسر برد. دو روز آخر برنامه تقریبا بدون آذوقه بودند، فقط دو تکه آب نبات وکمی پودر فشرده و معکبی شکل سوپ همراه داشتند. آز آنجائیکه با هیچ نشانه ای از عبور قبلی از این قله مواجه نشدند به احتمال زیاد صعود آنها اولین در این فصل بوده.

هانتینگتون در روت آمفی تئاتر، شاید یکی از سه قله بزرگ محدوده آلاسکا، دنالی (6190 متر)، فوراکر (5304 متر) و هانتر (4440 متر) نباشد اما پیچیدگی آن کم نیست. پروژه کوهستان آن را  به طور غیریقین دارای کمترین درصد صعود در محدوده آلاسکا می داند. هلاندر آن را دشوارترین فعالیتی می داند که در آلاسکا انجام داده. عقب نشینی از مسیر تقریبا می توانست غیرممکن باشد، شکستن یک ابزار حیاتی مثل تیغه کرامپون یا تیغه تبر یخ و یا افتادن اقلام ضروری فاجعه به بار می آورد.

تیم موفقیت خود را مرهون شرایط خوب، عدم بارش برف، برنامه ریزی دقیق، تنظیم وقت و کمی شانس می داند. به طور مثال در روز دوم با صعود از سومین قله به پایین نگاه می کنند تا رد پاهای خود را تماشا کنند و می بینند پای کوه پوشیده از آثار ریزش بهمن است. برای آمادگی در اجرای این برنامه هلاندر چهار سال به جمع آوری اطلاعات از این یال و انتظار برای پنجره مناسب آب و هوایی صرف کرده. این کار شامل یادداشت برداری های دقیق، جمع آوری صدها تصویر و توجه به کراکس ها در مجله اختصاصی خود بود. وقتی که همه چیز روبراه می شود او جس راسکلی تازه نفس، پسر جان راسکلی کوه نورد و نویسنده معروف را به علت شهرت او در کوه نوردی سنگین به همکاری فرامی خواند. راسکلی می گوید:

"برخی از بهترین صعودهای من با کسانی بوده که آماده حرکت بوده اند و نیاز به یک همنورد داشته اند و می دانستند که من مستعد چنین چالشی هستم" این چیزی است که در اینجا اتقاق افتاد.

دیگر چه کاری برای آمادگی صعود از این مسیر انجام دادید؟

هلاندر: من جزئیات را تقریبا مثل یک صفحه گسترده اکسل برنامه ریزی کردم، می دانستم که هر روز لازم است که کجا باشیم، آن را در ذهن خود شبیه سازی شده صعود کردم. تصور می کردم که در عرض 5 روز صعود خواهد شد اما این تفکر فقط در ذهن من وجود داشت. می دانستم که اگر برای ما مشکلی پیش آید یا خطایی رخ دهد، این امر می تواند کاملا حماسی باشد. باعث افتخار است که ما در تمامی مواقع بهترین تصمیم را گرفتیم. ما به یک مکان خطرناک تا حد امکان با آمادگی گام نهاده بودیم.

من می دانم که با رسیدن به مسیر از طریق دخمه پرپیچ و خم آبشار یخی به سمت دره مرگ، یک چالش درخور توجه وجود داشته

هلاندر: من در مورد برج های یخی کمی نگران بودم اما می دانستم که ما فقط زیر یکی از آنها به مدت پنج دقیقه توقف خواهیم داشت، برنامه ما  توسعه یافته بود  و به سرعت از سنگری به سنگر دیگر می رفتیم.

دشوارترین بخش برنامه کدام بود؟

راسکلی : در فرود درون یک شکاف باریک در اولین قله (9460 متر) با تلی از مواد فاسد شده در اطراف روبرو شدیم که همراه شد با بارش ملایم برف، وقتی که فرود آمدم کوله پشتی ام را روی سر گرفتم تا موقعیکه همنوردم به پایین می رسد نخاله ها بر سرم آوار نشود. ته مانده برف روی سر ما ریخت و اگر واقعا بارش برف شروع می شد ما دچار مشکل می شدیم.

هلاندر : ما هر کدام دیگری را دقیق زیر نظر داشتیم و طناب را جمع می کردیم، می دانستم که تنها راه خروج، صعود از هانتینگتون در فاصله 1800 متری است زیرا پایین رفتن بسیار خطرناک بود و پیمایش معکوس مسیر نیز غیر ممکن بود.

بعد از صعود چه احساسی در باره این مسیر پیدا کردید؟

راسکلی : ما احساس می کردیم که در یک تسلسل زمانی واقعی بسرمی بریم، من هرگز چنین احساسی را تجربه نکرده بودم، اکثر مواقع می توانستی در اطراف بچرخی و به جایی که از آنجا آمده ای متصل باشی اما نه در اینجا. احساس بودن در سیاره ای دیگر را داشتیم، باید به حرکت ادامه می دادیم ، این حس پایدار شامل همه چیز می شد.

چگونه خطر را کاهش دادید؟

راسکلی: صعود همزمان تقریبا ما را از خطر دور کرد، فوت و فن ایمن بودن، سریع از خطر گریختن بود.

Climbing

امروز صبح ساعت ده و سی دقیقه به وقت محلی، رومانو بنت و نیوس مروی چهاردهمین قله خود، آناپورنا را صعود کردند و اولین زوجی شناخته شدند که به باشگاه هشت هزارمتری ها ملحق می شوند. این خبر را آلبرتو زراین گزارش داده که خود نیز در قله حضور داشته، رومانو و نیوس بدون اکسیژن و بدون شرپا این صعود را انجام دادند و سومین تلاش آنها برفراز این قله بوده.

Pythom

فران لاتوره در میان  رامونو بنت و نیوس مروی

سایت اسپانیایی دسنیول 6 کاندید فصل جاری باشگاه هشت هزارمتری ها، بدون اکسیژن را معرفی کرده، فران لاتوره، رالف دوموویتس، نیوس مروی، رامونو بنت، پیتر هامور و عظیم قیچی ساز، عظیم جوان ترین و سریع ترین نامزد این باشگاه در فصل  جاری است.

واقعیتی است که صعود به چهارده قله هشت هزارمتری یک چالش جدید نیست، در واقع بیش از 30 سال از تاریخی که رینهولد مسنر برای نخستین بار موفق به تکمیل این قله ها در سال 1986 شد، می گذرد. او اولین نفر در لیست باشگاه هشت هزارمتری ها و همچنین اولین نفر بدون بهره مندی از اکسیژن مصنوعی درهر یک از صعودهای خود بود، با این حال فریب نخورید، بخشی از این لیست بودن، چندان آسان نیست و فقط 15 نفر در کل جهان وجود دارند که موفق به این کار شده اند. (اعضای باشگاه هشت هزارمتری ها 33 نفر هستند که اولین نفر رینهولد مسنر از ایتالیا بوده که در سال 1986 پروژه خود را کامل کرده و آخرین نفر رادک یاروش از جمهوری چک می باشد که در سال 2014 به این باشگاه پیوسته  اما کسانی که بدون اکسیژن این پروژه را کامل کرده اند فقط 15 نفر هستند) در بهار سال جاری این لیست می تواند به طور قابل ملاحظه ای افزایش یابد چرا که شش تلاشگر وجود دارند که همگی هر 13 قله خود را بدون اکسیژن مکمل صعود کرده اند و هم اکنون در هیمالیا بسر می برند تا آخرین هشت هزارمتری خود را به همین شکل صعود کنند.

فران لاتوره و رالف دوموویتس در اورست، نیوس مروی و رامونو بنت در آناپورنا، پیتر هامور در دائولاگیری و عظیم قیچی ساز در لوتسه تلاش خواهند کرد تا پروژه 8000×14 را بدون اکسیژن تکمیل کنند.

فران لاتوره اولین کاتالان 8000×14

حضور لاتوره در این قله ها به سال 1992 برمی گردد، زمانی که موفق شد شیشاپانگمای مرکزی (8008 متر) را از مسیر جبهه جنوبی با آراسیلی سگارا صعود کند. اولین صعود مهم او در سال 1999 دستیابی به آناپورنا (8091 متر) بود. این کوه نورد کاتالان بر دشوارترین 8000 متری خود غلبه کرد تا حساب خود را برای عضویت در باشگاه هشت هزارمتری ها باز کند و این صعود مصادف بود با پایان سری هشت هزارمتری های خوانیتو اویارزابل. سپس با سیلویو موندینلی در برودپیک در سال 2007 همراه شد که او نیز آخرین هشت هزارمتری خود را در آن سال صعود می کرد و با ایوان والخو از اکوادور در سال 2008 دائولاگیری را صعود کرد که ایوان هم با این صعود به عضویت باشگاه درآمد. بعلاوه یکی از همراهان ثابت اکسپدیش ها ادورنه پاسابان در سری صعودهای او به عنوان اولین زن این باشگاه بود، در سال 2009 کانچن جونگا را با هم صعود کردند و از آن به بعد لاتوره راه خود را آغاز کرد و هدف او اولین کاتالان عضو این باشگاه شد. از سال 2012 او حداقل در هر سال یک هشت هزارمتری صعود کرده و منجر به مناقشه او با اسکار کادیاک بر سر دستیابی به این عنوان شد، حالا هر دو 13 قله صعود کرده اند، فران فقط اورست را برای تکمیل پروژه خود در دست اقدام دارد که تلاش او در شش اکسپدیشن قبلی ناموفق بوده، امسال از طریق جبهه جنوبی آن را صعود خواهد کرد.

رالف دویموویتس و اصلاح کارنامه خود

روایت رالف کمتر کنجکاوی کسی را برانگیخته، در سال 2009 لوتسه را صعود کرد و به عضویت باشگاه هشت هزارمتری ها در آمد، اکثر صعودهای او در کنار همسرش گرلیند کالتنبونر بوده که اولین و تنها بانویی است که تمامی قله های هشت هزارمتری را بدون اکسیژن صعود کرده، این کوه نورد آلمانی پیشنهاد عموم را برای توسعه صعودهای خود به دو لیست جداگانه با اکسیژن و بدون اکسیژن به اجرا درآورد و به خودش انتقاد داشت که چرا در سال 1992 اورست را از جبهه جنوبی به دلیل هوای نامناسب با اکسیژن صعود کرده و ادعا کرد که به بام دنیا برای تکرار این صعود بدون اکسیژن برخواهد گشت. امسال هفتمین تلاش رالف در اورست است و این بار از جبهه شمالی صعود خواهد کرد.

 رالف دوموویتس

نیوس مروی و رومانو بنت، تمامی هشت هزارمتری ها در کنار هم

داستان صعودهای زوج ایتالیایی معروف به رومئو ژولیت، احساسی ترین داستان هشت هزارمتری هااست. در دهه گذشته آنها مرکز توجه عموم با عنوان اولین زوج این باشگاه بوده اند. در سال 2008 با صعود به ماناسلو، نیوس شمار هشت هزارمتری های خود را به عدد 11 رساند که در آن زمان ادورنه پاسابان، گرلیند کالتنبونر و بعد اوه یان سان کره ای در همین مرحله بسرمی بردند اما تا سال 2014 نیوس نتوانست این رقم را افزایش دهد، در سال مذکور کانچن جونگا را با رومانو صعود کرد، جایی که در سال 2009 به خاطر بیماری جدی رومانو تلاش خود را متوقف ساخت، سالها طول کشید تا رومانو مداوا شد، نیوس می توانست این رقابت را ادامه دهد اما نتوانست بدون همسرش که زندگی و فعالیت کوه نوردی خود را با او از 18 سالگی شروع کرده (آنها حالا 55 ساله هستند) به راه خود ادامه دهد. در تصمیمی که گرفت جان رومانو را نجات داد، صعود در شرایط بیماری او کار درستی نبود. هر دو با هم جنگیدند تا اینکه رومانو از بستر بیماری برخاست، او به دو عمل جراحی مغز نیاز داشت، حالا دوباره با هم به این کوه های بزرگ برگشته اند. بهار سال گذشته ماکالو را صعود کردند و امسال آنها در پای آناپورنا هستند، جایی که سعی خواهند کرد پرونده این پروژه را از مسیر اصلی فرانسوی ها ببندند. به هر حال نیوس مروی مسن تری فرد در تکمیل این پروژه بدون اکسیژن خواهد بود، چیزی که هیچکس بالای 50 سال موفق به انجام آن نشده است. جالب است که بدانید رالف دویموویتس، رومانو بنت و نیوس هر سه 55 ساله هستند اما نیوس چند ماه قبل از آنها بدنیا آمده.

پیتر هامور کهنه کاری دیگر در باشگاه هشت هزارمتری ها

پاسپورت پیتر هامور نه چندان جوان، مشهورترین کوه نورد از اسلواکی در باشگاه هشت هزارمتری ها نشان می دهد که او 52 ساله است. او با پروژه هفت قله کار خود را آغاز کرد و اولین قله هشت هزارمتری او اورست در سال 1998 بود. تا سال 2004 به هیمالیا برنگشت، در این سال آناپورنا را صعود کرد، قله ای که دستیابی به آن موفقیت بزرگی در پروژه هشت هزارمتری ها محسوب می شود. در سال 2006 در اکسپدیشیی با کوه نوردان لهستانی، پیوتر ترموراوسکی و پیوتر پوستلنیک، مسیری جدید در این قله ایجاد کردند و اولین کوه نوردانی شناخته شدند که با صعود از جبهه شمالی در سال 2010 به هر دو جبهه آناپورنا دست یافتند. دیگر دستاورد بزرگ او عبور از گاشربروم یک از جبهه جنوبی به شمالی همراه با صعود به گاشربروم دو در سال 2008 بود. با صعود سال گذشته به ماناسلو با همراهی هوریا گالیباسانو، شمار هشت هزارمتری های خود را به عدد 13 رساند. در حال حاضر در پای دائولاگیری است تا پروژه خود را به پایان برساند و دقیقا در همینجا با کارلوس سوریا روبرو شد که در تلاش سیزدهمین هشت هزارمتری خود می باشد.

پیتر هامور و هوریا گالیباسانو

عظیم قیچی ساز، اکسپرس ایرانی

در پایان، فهرست نامزدهای عضویت در باشگاه 8000×14 فصل بهار سال 2017، با عظیم قیچی ساز کامل می شود. به لحاظ رسانه ای از این کوه نورد ایرانی کمتر خبر منتشر شده اما بی شک یکی از قوی ترین نامزدهای امسال است.

او اولین هشت هزارمتری بدون اکسیژن خود را در سال 2008 با صعود به برودپیک آغاز کرد و بین سال های 2010 و 2013، ده هشت هزارمتری به آن اضافه کرد. به طور متوسط هر سال دو یا سه قله صعود کرده. اساس این موفقیت، در پیش گرفتن یک شیوه غیرمعمول است که ترکیبی از حداقل زمان، حداکثر سرعت و سبک باری است، چیزی که فران لاتوره آن را ناس = NAAS نامیده (No Aclimatation Azim System = سیستم بدون هم هوایی عظیم) این عنوان زمانی که آنها در سال 2013 چوآیو را با هم در عرض 30 ساعت رفت وبرگشت به کمپ اصلی صعود کردند به عظیم اعطاء شد. آنها در کمتر از دو هفته از ورود به کمپ اصلی صعود خود را شروع کردند. در بهار سال 2013 عظیم اولین کسی بود که ماکالو را صعود کرد و در سال گذشته نیز اولین کسی بود که اورست را بدون اکسیژن صعود کرد، قله ای که در سال 2005 آن را با اکسیژن صعود کرده بود و باید آن را تکرار می کرد. حالا عظیم فقط لوتسه را دارد تا به لیست بدون اکسیژن هشت هزارمتری ها ملحق شود.

desnivel

 دیروز و امروز 6 و 7 ماه مه چهارمین مرحله رقابت های جام جهانی رشته بولدر در کشور ژاپن، توکیو - هاچی اوجی با نتایج زیر به پایان رسید. نماینده ای از ایران در این مرحله شرکت نکرده بود. ژاپنی ها دوباره خوش درخشیدند اگرچه اسلوونی و روسیه سکوهای نخست را تصاحب کردند.

به گفته 8a چهار ژاپنی بر سکوی قهرمانی ایستادند و در رنکینگ اورآل جهانی نیز ضمن مقام اول تیمی، چهار مرد در میان 6 نفر برتر و دو زن در میان 4 نفر برتر قرار گرفتند. یک مربی ژاپنی در این ویدیو سعی می کند که توضیح دهد چگونه سنگ نوردی این کشور به تازگی تا به این حد پیشرفت کرده است.

در مرحله نهایی زنان، در کنار بیست دقیقه اول که تمامی ورزشکاران به صورت فلش اولین بولدر را پشت سر گذاشتند و بعد چهار نفر اول آخرین گیره را در اولین تلاش خود گرفتند، دوباره در این مرحله یک نمایش خیره کننده نظیر تمامی رقابت های سال 2017 به اجرا درآمد. برخی ممکن است چندان نوع تعادل پارکور را در طراحی مسیر که به طور عمده بر اساس حجم است، دوست نداشته باشند اما در پایان هیجان انگیز بود که اصلا نمی دانستید چه اتفاقی می خواهد بیفتد.
در بین زنان تمامی فشار بر یانیا بود، قبل از شروع آخرین مسابقه و آخرین بولدر اومی دانست که باید در چند تلاش بر آن غلبه کند. بله این کار انجام شد و در پایان برترین نفر بود. در مصاحبه ای که با او بعنوان قهرمان انجام شد یانیا اظهار کرد که بخشی از دلیل مسابقه دادن او این است که دوست دارد تحت فشار باشد.

در میان مردان، ناراساکی از سه مسیر تاپ شده، دو مسیر را به صورت فلش صعود کرد و از آنجا که دو نفر قبل از او موفق به انجام این کار شده بودند همه تصور می کردند که  برای او  برنده شدن یک بار دیگر مثل قدم زدن در پارک است آنوقت روبتسف که هیچیک از سه تاپ خود را فلش نکرده بود آخرین بولدر خود را در تلاش سوم صعود کرد و از ناراساکی با یک تاپ بیشتر پیشی گرفت. دوباره همه فکر می کردند که واتابه، پیشگام در مرحله نیمه نهایی و برنده مرحله قبلی در چین می تواند براحتی پیروز شود اما اینطور نشد. 

نتایج چهارمین مرحله جام جهانی بولدر

IFSC 

پدرخوانده کوه نوردی، دیدگاه خود را در خصوص یولی اشتک، سقوط این همنورد، خطرات کوهستان و اینکه  چگونه دیدگاه های او با گذر زمان تغییر کرده، به اشتراک گذاشته است.

در ادامه اخبار مرتبط با یولی اشتک، یکی از توانمندترین کوه نوردان جهان که حین کوه نوردی در نپال جان خود را از دست داد، کل جامعه کوه نوردی عزادار است. در حالیکه تعدادی از سفیران ورزشی از روشی که ماشین سوئیسی زندگی و مشغله خود را وقف آن کرد قدردانی می کنند، اخبار مرگ او یادآور هشیاری در مورد خطرات ذاتی کوه نوردی در سطح حرفه ای است. اگر این اتفاق  برای فرد با تجربه و دقیقی همچون اشتک رخ داده، می تواند برای هرکسی اتفاق افتد، همانطور که آلکس هانولد اشاره کرده " همیشه با درجه ای از حوادث درگیر است"  در مصاحبه رینهولد مسنر که با الکساندر کوهلر برای روزنامه سوئیسی نویه زورشر زایتونگ در پی مرگ اشتک انجام شده، موجی از احساسات منعکس است، این مصاحبه از زبان آلمانی برگردانده شده. در کنار دستاوردهای متعدد، رینهولد مسنر 72 ساله برای صعود به اورست بدون اکسیژن و همچنین اولین فردی که تمامی هشت هزارمتری ها را صعود کرده، معروف است.

کوهلر: جناب مسنر، زمانی که خبر مرگ اشتک را برای اولین بار شنیدید، چه چیزی از ذهن شما گذشت؟

مسنر: صادقانه بگویم، شگفت زده شدم، توقع چنین چیزی را نداشتم، در سن 40 سالگی با سطوح بسیار بالای تجارب کوه نوردی، در این نقطه از حرفه خود سقوط می کند. او کسی بود که دقیقا می دانست که دارد چکار می کند.

کوهلر: سقوط او در کوه نوپتسه، نزدیک اورست رخ داده، منطقه ای که شما با آن آشنا هستید، نوپتسه آنقدرها برای کوه نوردی با سطح تجربه یولی اشتک دشوار نبود، شما چه ارزیابی از دشواری این صعود دارید؟

مسنر: او ظاهرا نوپتسه را از جبهه شمالی صعود می کرده، مسیری که نباید آن را دست کم گرفت. برای من کاملا روشن نیست که چرا او در وهله اول نظر به نوپتسه داشته، او پیش از این اعلام کرده بود که به دنبال تلاش برای عبور از مسیری از اورست به سمت لوتسه است ، برای این منظور می توانست روی اورست هم هوا شود، تنها توضیحی که من تصور می کنم این است که وی بدنبال تلاش بر روی "نعل اسب" معروف بوده، صعود از نوپتسه، لوتسه و اورست در یک تور. مسیری که چالش کوه نوردی قابل توجهی می طلبد. بسیاری از کوه نوردان رویای انجام آن را دارند.

کوهلر: اشتک اعلام نکرده بود که قصد او صعود از نعل اسب است؟

مسنر: خیر، همگی ما تمایل داریم که در ابتدا اهداف متواضعانه ای از برنامه های خود اعلام کنیم، به نحوی که در صورت موفقیت(دستیابی به هدفی بلندپروازانه) بعدا می توانیم موفقیت خود را اعلام کنیم. نعل اسب، بسیار دشوار است، تا به حال هیچ کس موفق به انجام آن نشده، اما اگر کسی قادر به انجام آن بود، کسی جز یولی اشتک نبود.

کوهلر: اشتک کوه نوردی بود که مرزها را لمس کرده بود و خطرات زیادی را پشت سر گذاشته بود، تصور نمی کنید که دچار زیاده روی شده بود؟

مسنر : این سئوالی برای تصمیم درست یا نادرست نیست، بلکه ستوالی است برای امکان یا عدم امکان یک صعود و یولی اشتک فردی بود که هر چیزی را که قبلا غیرممکن بود، ممکن می ساخت. در روزگار من، صعود ده ساعته جبهه شمالی آیگر یک صعود سرعتی محسوب می شد. دو ساعت و 23 دقیقه (رکورد فعلی که در اختیار اشتک است) در آن زمان قابل تصور نبود. اشتک همیشه آرمان های بزرگ داشت و مدام در حال تحول بود که من او را از این لحاظ تحسین می کردم، با این حال هیچگاه روش صعودهای سریع او را در پیش نگرفتم.

کوهلر : چرا؟

مسنر: به نظر من زیاد مهم نیست که کسی آیگرواند را در عرض ده یا سه ساعت صعود کند، به عنوان مثال من بسیار تحت تاثیر قرار گرفتم که اشتک تمامی 82 قله 4000 متری آلپ را فقط در عرض یک تابستان صعود کرد، در 15 سال گذشته تاثیر اشتک بر ورزش کوه نوردی اساسی بوده است.

کوهلر: شما یک بار گفته بودید که یک کوه نورد خوب باید قوی و سریع باشد تا شانس زنده ماندن خود را افزایش دهد، فکر می کنید که نمونه های چالش برانگیز اشتک این فرضیه را تقویت کند که او صرفا یک کوه نورد سریع نبود بلکه به شدت سریع بود و این کار ممکن است به طرز قابل توجهی خطر را افزایش دهد؟

مسنر: هر کسی که تا به حال شاهد پرواز یولی اشتک به آیگرواند بوده می داند که اعمال او همیشه تحت کنترل وی بوده، او همیشه با دقت و احساس امنیت صعود می کرد. هنوز عنصر خطر برای همیشه باقی است، اگر یک سنگ بزرگ از بالای آیگرواند روی سر شما بیفتد، سقوط کرده و خواهید مرد، یک قانون وجود دارد با این حال هر فرد باید آن چیزی را که قادر به انجام آن است، انجام دهد. این بدان معنی است که هر کس باید کمی داخل حد شخصی خود باقی بماند. این کوه نورد است که می داند این حد کجا قرار گرفته بنابراین، زمانی که دیگران تصمیم به خطر کردن می گیرند، نباید قضاوت کرد.

کوهلر: چگونه امروزه یک کوه نورد نخبه می تواند به چالش مبادرت ورزد، وقتی که تمامی کوه های بزرگ صعود شده اند و تمامی جبهه های شمالی  فرسوده شده اند؟ این روزها کوه نورد نخبه بودن نیاز به در پیش گرفتن پروژه هایی است که زندگی را تهدید می کند تا اینکه توجهی جلب شود.

مسنر: این در حدی که در گذشته کوه نوردان شاخص در مقایسه با امروز در حداقل بودند، صدق می کند. ایستادگی آن را آسان تر می کند. این روزها لیست کوهنوردان حرفه ای طولانی است، از سویی دیگر سفر کردن آسان تر از گذشته شده و آن را مقرون به صرفه تر کرده، برای بسیاری از مردم سفر به هیمالیا امکان پذیر شده، همچنین حامیان مالی کوه نوردان و ورزش های کوه نوردی بیشتر شده اند، بنابراین در این حیطه پول بیشتری وجود دارد. با این حال این واقعیتی است که امروز عبور از مرزها نیاز به انجام یکی از این سه مورد دارد، صعود شما باید دشوارتر، خطرناک تر و چشم گیرتر باشد. هرچقدر شما با تجربه تر باشید باید بیشتر بر این مرزها فشار وارد کنید، اشتک به نظر من به طور خاص یک محرک درونی بسیار قوی برای وارد آوردن فشار به این مرزها داشت، او مجموعه ای از استانداردهای بالا را در وجود خود جمع کرده بود.

Outside

30 آوریل مصادف بود با خاموشی یکی از بزرگ ترین کوه نوردان تمامی دوران، یولی اشتک، وی که به صورت انفرادی در نوپتسه (7861 متر)  توده ای در مجاورت لوتسه و اورست تلاش می کرد در اثر سقوط جان سپرد. به گفته رویترز او از ارتفاع 1000 متری سقوط کرده . خانواده اشتک از رسانه ها تقاضا کرده اند  که از گمانه زنی در مورد وضعیت مرگ او به دلیل احترام به یولی خودداری کنند.

سایت Rock & Ice در باره او اینطور نوشته :

" کوه نورد سوئیسی، یولی اشتک، در اثر سقوط از نوپتسه جان سپرد. اشتک در هیمالیا برای پروژه اورست - لوتسه به سر می برد و قصد اتصال این دو قله را با همراهی تنجی شرپا داشت. وی خیال داشت اورست را از طریق دهلیز دشوار هورنبین صعود کند و از گردنه جنوبی فرود آید، سپس خط مستقیم تا لوتسه را صعود کند، تمامی این مراحل بدون اکسیژن مکمل برنامه ریزی شده بود. در صورت موفقیت او و نتجی شرپا، اولین لینک دو قله بزرگ صورت می پذیرفت. در مصاحبه ای در 7 آوریل با سایت Planet Mountain اشتک شانس خود را برای این تراورس 50-50 اعلام کرده بود.

در سال 2012 او اورست را بدون اکسیژن مکمل از مسیر نرمال جنوبی صعود کرده بود و امیدوار بود که امسال اورست و لوتسه را در یک تراورس به یکدیگر متصل سازد. اشتک به سایت یاد شده گفته بود از آنجا که می دانم قادر به صعود اورست بدون اکسیژن هستم، چالش من این است که ببینم چه مدت می توانم در یک بار تلاش بالای ارتفاع 8000 متر باشم. اینطور فرض شده که او صعود سولوی نوپتسه را برای هم هوایی انتخاب کرده بوده که این حادثه رخ می دهد، در هر صورت  جزئیات آن هنوز منتشر نشده و پیکر او به پایین حمل شده است. وی در سایت خود در 24 آوریل اعلام کرده که تا کمپ 2 اورست صعود کرده تا هم هوا شود، پیش از آن در ماه فوریه در دره خومبو در مجموع 12000 متر ارتفاع عمودی و 100 مایل را در ارتفاع بین 4700 تا 6180 متر بسر برده ، او نوشته بود: "ذهن و بدن من کاملا آماده هستند".

اشتک برای صعودهای سریع و سولو شهرت داشت، سه بار رکورد جبهه شمالی آیگر را به ثبت رسانده بود. در سال 2006 اولین فردی شناخته شد که رکورد صعود 4 ساعته (سه ساعت و 54 دقیقه) آیگر را بجا گذاشت و در آخرین صعود خود در سال 2015 رکورد 2 ساعت و و 28 دقیقه دنی آرنولد در سال 2011 را به دو ساعت و 22 دقیقه و 50 ثانیه ارتقاء داد و رکورد قبلی خود را 25 دقیقه کاهش داد. او همچنین رکورد صعود سرعتی یک ساعت و 56 دقیقه را در جبهه شمالی ماترهورن در اختیار داشت تا اینکه دنی آرنولد ده دقیقه در سال 2015 این رکورد را کاهش داد . اشتک از مسیر فنی جبهه شمالی گراندژوراس به نام کالتن مک اینتایر در عرض دو ساعت و 21 دقیقه عبور کرد. این رکوردها هنوز پابرجا هستند.

اشتک در 12 سالگی کوه نوردی را آغاز کرد ودر 16 سالگی یک 5.13b ردپوینت کرد . 18 ساله بود که جبهه شمالی آیگر را صعود کرد. در سال 2015 او تمامی 82 قله بالای 4000 متر آلپ را در عرض 62 روز صعود کرد و در این مدت مجموعا 100650 متر ارتفاع را پشت سر گذاشت، در این مدت او دوید، مسافت های طولانی را پیاده طی کرد، دوچرخه سواری کرد و 600 مایل فاصله بین قله ها را با پاراگلایدر به پرواز درآمد و تمامی این قله ها را تحت قدرت خود به هم متصل کرد. فقط در عرض یک روز 18 قله را با تراورس مونت روزا صعودکرد. موفقیت او بدون تراژدی نبود، یکی از همراهانش، مارتین شورن، کوه نورد هلندی از ارتفاع 290 متری ایگویل دو روشنفورت در توده مونبلان سقوط کرد و جان سپرد.

اگرچه اشتک برای زمان های سریع روی مسیرهای فنی کوه ها معروف بود اما سنگ نوردی هم می کرد، مسیر "دروازه طلایی" ال کپ در سال 2009 را به صورت دیداری صعود کرد و فقط یک بار روی مسیر مرطوب 5.11 سقوط کرد و 5 طول 5.11، سه طول 5.12  را دیداری صعود کرد. او این مسیر را با همسر جدید خود در عرض 4 روز صعود کرد.

شاید قابل توجه ترین برنامه او صعود از دیواره عظیم و صعود نشده جبهه جنوبی آناپورنا (8091 متر) در عرض 28 ساعت در سال 2013 باشد که برای آن جایزه کلنگ طلایی را دریافت کرد اما به علت فقدان مستندات مورد انتقاد قرار گرفت. دوربین او را بهمن با خود برده بود و در فعال کردن ردیاب جی پی اس خود غفلت کرده بود. بلافاصله بعد از این صعود تیم قدرتمند فرانسوی، استفان بنوا و یانیک گرازیانی در عرض هشت روز این دیواره را صعود کردند. بنوا تمامی انگشتان پا و چند انگشت دست خود را در اثر سرمازدگی از دست داد. هیچکدام از آنها ردی از اشتک را ندید هرچند شرایط یخ و برف در حال تغییر است و لوازم اشتک با ذوب شدن برف ها یا بارش برف تازه پوشیده شده بود، با این حال شک و تردید در باره ادعای اشتک هنوز استمرار دارد. او در ظاهر بدون دلخوری واکنش چندانی به این جنجال نشان نداده و فقط گفته که " کسانی هستند که به قدم گذاشتن برروی کره ماه هنوز شک دارند"

در سال 2014 در نمایش اسلاید نشنال جئوگرافی او گفت:" صعود انفرادی او به آناپورنا آخرین ظرفیت او خواهد بود، یولی اشتک جدید در سالخوردگی ،یولی اشتک بی خطرتری خواهد بود" یک سال بعد او رکورد سرعتی آیگر را به ثبت رساند.

.............................

او به Outside در باره درگیری خود با شرپاها در اولین تلاش برای تراورس اورست گفته بود: " ما نه اشتباهی انجام دادیم و نه حق داشتیم و شرپاها نیز نه اشتباهی انجام دادند و نه حق داشتند، منظور من این است که ما مبلغ زیادی برای بودن در آنجا پرداخت کرده بودیم بنابراین چرا نباید اجازه صعود داشته باشیم و برعکس.

به گزارش IFSC  دومین مرحله رقابت های رشته سرعت و سومین مرحله رقابت های رشته بولدر جام جهانی در 29 و 30 آوریل در نانجینگ کشور چین با نتایج زیر به پایان رسید.
در رشته سرعت رضا علیپورشنازندی فر دلاور هموطنمان رکورد رشته سرعت را به 5 ثانیه و 54 صدم ثانیه ارتقاء داد و مدال طلای این مرحله را از آن خود ساخت . این رکورد پیش از این با 5 ثانیه و 60 صدم ثانیه در اختیار دانیل بولدیرف از کشور اکراین قرار داشت ، در بخش زنان لولیا کاپلینا از کشور روسیه رکورد 7 ثانیه و 38 صدم ثانبه را به ثبت رساند که پیش از این با 7 ثانیه و 54 صدم ثانیه در اختیار خودش بود. مثل همیشه رسانه های غربی به دلیل حضور کمرنگ ورزشکاران خود در رقابت های سرعت از بازتاب نتایج این رشته خودداری کردند، اما جامعه کوه نوردی و صعودهای ورزشی کشورمان برای کسب مدال طلای یوزپلنگ ایرانی و ثبت رکورد جدید او لبریز از شادی شد.

در رشته بولدر ژاپن و اسلوونی بیشترین مدال ها را بدست آوردند، طبق روال همیشگی سایت نکته سنج 8a نتایج رشته بولدر را بدین نحو زیر سئوال برد:
" مرحله نهایی رشته بولدر با طراحی مسیر عالی، بسیار خوب برگزار شد اما اتفاقاتی نیز رخ داد. دراولین بولدر کیتا از کشور ژاپن با یک دست، یک ثانیه قبل از زمان بندی تعیین شده به گیره نهایی رسید اما داور به این دلیل که در ثانیه های بعدی با دو دست گیره را گرفت و خود را کنترل کرد، نتیجه را از او پذیرفت. حتی مفسران هم مطمئن نیستند که قبلا گفته شده باشد که گیره نهایی را می توان در عرض سه ثانیه گرفت و کنترل کرد. تصویر زیر نشان می دهد که کیتا گیره نهایی را با دست چپ گرفته و در ثانیه های بعدی خود را کنترل می کند و داور از او می پذیرد. بر این اساس در واقع ساعت دو ثانیه را نشان داده و وقتی که بین یک تا دو ثانیه بعد از وقت قانونی بوده تازه خود را کنترل کرده، به علاوه همانطور که در چونگ کوئینگ اتفاق افتاد یک تاپ و گرفتن گیره با دو دست بعد از زمانبندی به همین نحو صورت پذیرفته که چندان جالب بنظر نمی رسد زیرا گیره نهایی یک میکرو گیره کوچک بوده.

اتفاق عمده دیگر، در کنار شروع کمی اشتباه می کوتاکه، دیده شد که ساعت برای او دو ثانیه وقتیکه فقط 12 ثانیه باقی مانده بود، نگه داشته شد، یک توقف کوچک موجب شد به او دو ثانیه بیشتر وقت داده شود اگرچه نتوانست به نقطه پایان نزدیک شود." 

مرحله بعدی رقابت های بولدر از 6 تا 7 ماه مه در کشور ژاپن - توکیو برگزار خواهد شد.

نتایج رشته سرعت

نتایج رشته بولدر

یولی اشتک 41 ساله که در عالم کوه نوردی معروف به ماشین سوئیسی است، در اثر حادثه ای نزدیک به کمپ یک اورست، در صبح امروز جان سپرد. منابع متعددی در کمپ اصلی بلندترین کوه جهان، این خبر را تائید کرده اند.

یک گروه 6 نفره از امدادگران، پیکر این کوه نورد دارای چندین رکورد را نزدیک به رخ نوپتسه اورست، یافته اند، جایی که او احتمالا در اثر لغزش، درون شکاف سقوط کرده . "این تیم تکه های پراکنده پیکر این کوه نورد را جمع آوری کرده اند" به گفته یک منبع از کمپ اصلی، یک هلیکوپتر از نپال نیز به کمپ یک اعزام شده تا به خط طولانی نجات ملحق شود.

هدف یولی اشتک و تنزینگ تنجی شرپا، منطقه خومبو بود تا اورست را از سمت جبهه غربی، دهلیز هورنبین که هرگز تکرار نشده، بدون اکسیژن مکمل در این فصل صعود کنند. آنها همچنین قصد داشتند از گردنه جنوبی قله فرود آیند و  از مسیر مستقیمی که درست زیر جبهه لوتسه قرار دارد برای کسب رکورد، صعود کنند.

اشتک در 26 آوریل در فیس بوک خود نوشته :

" یک روز سریع از کمپ اصلی تا ارتفاع 7000 متر و برگشت به کمپ، من عاشقش هستم، اینجا مکانی است فوق العاده، من هنوز به هم هوایی فعال اعتقاد دارم، این روش بسیار موثرتر از شبمانی در ارتفاع است"

اشتک که دو جایزه معتبر کلنگ طلایی سال های 2009 و 2014 را در اختیار دارد، برای رکوردهای سریع به جبهه های سه گانه شمالی آلپ نیز معروف است، او دومین کلنگ طلایی خود را در سال 2014 بعد از صعود سولو به آناپورنا کسب کرد. اشتک که اولین دریافت کننده جایزه آیگر برای دستاوردهای کوه نوردی خود در سال 2008 می باشد در سال 2015 پروژه 82 قله را نیز اجرا کرده که در آن تمامی قله های 4000 متری آلپ را در عرض 61 روز پشت سر گذاشته است.

به گفته او در 24 آوریل در فیس بوک، وی دو شب در کمپ 2 بوده و اعلام کرده که تنزینگ چند روز پیش دچار سرمازدگی شده، امیدوار است که بزودی بهتر شود تا با هم دوباره در کوهستان باشند.

در سال 2013 طرح بلندپروازانه صعود به قله اورست بعد از درگیری او و همراهانش، سیمونه مورو و جاناتان گریفیث با شرپاهایی که طناب ثابت نصب می کردند، متوقف شد. سال گذشته او و همنورد آلمانی اش، دیوید گاتلر، اجساد آلکس لوو و دیوید بریجز را که در اثر بهمن در سال 1999 در شیشاپانگما جان سپرده بودند، شناسایی کردند. به گفته اداره گردشگری نپال، یولی اشتک سرپرست یکی از گروه های اعزامی به اورست بوده که مدیریت  بومی آن به عهده رویال ارکید کاتماندو بوده.

یادش جاودانه

The Himalayan

 اکثر کوه نوردان وارد کوهستان شده اند و در حال هم هوایی و تجهیز مسیر هستند، امسال پیشروی شاید کمی کندتر از حدمعمول است، با این حال تا کمپ 2 آماده شده و تیم ها برای پیشروی تلاش می کنند، با شروع ماه مه آنها آماده حمله به قله خواهند شد.

تیم سمت جبهه شمال غربی آناپورنا
لوئیس روسو، ریک آلن، آدام بلیسکی و فلیکس برگ در نوزدهم آوریل وارد کمپ اصلی شده اند، در مجاورت دریاچه زیبای تیلیچو. چند روز بعد به سمت قله تیلیچو حرکت کرده اند، با این حال هوای بد آنها را مجبور به بارگشت کرده، این تیم قصد دارد برای هم هوایی، تیلیچو را صعود کند و بعد به سبک سبکبار جبهه شمال غربی آناپورنا را صعود کند.

آدام بلیسکی و الیزابت هاولی قبل از عزیمت بلیسکی

مسیر نرمال آناپورنا
امسال شرایط دشوار صعود برای آناپورنا گزارش شده، تیم اسپانیایی آلبرتو زراین و جاناتان گارسیا قصد صعود از مسیر هلندی ها را داشته ولی یک شکاف بزرگ در بخش های بالای مسیر ایجاد شده که دسترسی را غیر ممکن ساخته در نتیجه این دو تصمیم دارند که به سایر تیم ها در مسیر کمتر ایمن فرانسوی ها ملحق شوند. در 19 آوریل یک سری بهمن به پایین فرو ریخته و موجب از دست دادن مقداری مایحتاج و کمی زخمی شدن کوه نوردان شیلی و نروژ در کمپ 2 شده است. پس از آن تیم ها چند روز در کمپ اصلی به استراحت پرداخته اند، اسپانیایی ها همراه با نیوس مروی و رومانو بنت 24 آوریل دوباره به بالا حرکت کرده اند. برنامه آنها پیشروی آرام است، اسپانیایی ها گفته اند: " ما دوشب در کمپ 2 خواهیم بود، اگر شرایط جوی همراهی کند، سعی خواهیم کرد دو شب در کمپ 3 و یک شب در کمپ 4 باشیم. از آنجا به بعد باید دید که چکار باید انجام دهیم، به تدریج ارتفاع خواهیم گرفت تا به بدن های خود هنگام صعود فرصت هم هوایی دهیم، این کار را به دلیل خطرناک بودن مسیر انجام می دهیم و هرچقدر در بخش های حساس زمان کوتاه تری باشیم، بهتر خواهد بود.
شیشاپانگما، جبهه جنوبی
دیوید گاتلر و هرو بارماسه ویزای خود را گرفته اند و در حال حرکت به سمت کمپ اصلی هستند.
ماکالو، ارتفاع 7000 متر
تیم کشور لهستان که کمپ 2 در ارتفاع 7000 متر را برقرار کرده بود، خیال داشت که کمپ 3 را در پنجره هوایی بوجود آمده برقرار کند، با این حال شرایط بد جوی آنها را وادار کرد در 20 آوریل از ارتفاع 7000 متر به عقب برگردند. در همین حال تمامی تیم هایی که چند روزی ساکن کمپ اصلی بودند، روز گذشته صعود را از سرگرفتند، توماس لامل کمپ 2 را ایجاد کرده و یک تیم تجاری به کمپ اصلی پیشرفته رسیده.
کمپ 2 دائولاگیری
دائولاگیری فصل نسبتا شلوغ تری با 60 کوه نورد خارجی دارد، طناب ثابت تا کمپ 2 نصب شده و کوه نوردان شروع به هم هوایی کرده اند، تعدادی از تیم ها در پنجره هوایی مناسب به سمت کمپ 3 حرکت کرده اند.

به سمت کمپ 1و 2 دائولاگیری ، کارلوس سوریا

شرایط بد جوی در کانچن جونگا
شرایط جوی در کانچن جونگا تا به حال کاملا متغیر بوده، یک گردباد طوفانی چندین چادر را در بدو ورود کوه نوردان به کمپ اصلی، از جا کنده و بارش برف سنگین در چند روز گذشته گزارش شده، با این وجود مسیر تا کمپ 2 باز شده و کوه نوردان در فرصت کوتاه بوجود آمده به هم هوایی پرداخته اند. ارجون واجیی گزارش کرده که 3 تا 4 روز دیگر هوا برای حرکت تیم ها بهتر خواهد شد اما نتوانستم اینجا بیکار بنشینم بنابراین کمی خطر کردم و تا اولین برآمدگی، یک ساعت دورتر از کمپ اصلی حرکت کردم، اولین گیره یخی را گرفتم و دوباره برگشتم، برف شروع به باریدن گرفته.

طوفان در کانچن جونگا

چوآیو
کوه نوردان چوآیو در حال حرکت به سمت کمپ اصلی هستند، سرپرست تیم AP دی. گیلبرت نوشته که روز سه شنبه (امروز) در کمپ اصلی پیشرفته خواهند بود، کیلیان جورنت که قصد تلاش سرعتی در اورست از سمت جبهه شمالی را دارد در چوآیو هم هوایی خود را انجام خواهد داد. این کوه نورد اسپانیایی گفته که این قله را به دلیل دشواری فنی کمتر برای هم هوایی انتخاب کرده، او امیدوار است که بزودی آن را صعود کند و دراواسط ماه مه به سمت کمپ اصلی اورست حرکت کند.
اورست و یولی اشتک
فصل صعود به اورست به آرامی در حال گذر است. کوه نوردان در هر دو جبهه این کوه در حال هم هوایی هستند. یولی اشتک چند شب در کمپ 2 برای هم هوایی بسر برده، به گفته desnivel یولی اشتک برای عبور از اورست و لوتسه، بدون اکسیژن، تمرینات ویژه ای انجام داده، مرحله هم هوایی او و تنجی شرپا در پروژه جدید در حال پیشرفت است، آنها 12 آوریل وارد کمپ اصلی شدند و در حال حاضر دو شب است که در کمپ 2 بسر می برند.هنوز روزهای زیادی برای بهبود آهنگ هم هوایی در پیش رو دارند اما تمامی تلاش هایی که پشت سر گذاشته شده و آن تمریناتی که موجب این پیشروی شده نیز مهم هستند. اشتک ماه ها تلاش سخت داشته، حساب های کاربری او 1200 ساعت تمرین را اعلام کرده که شامل 296 ساعت تمرینات قدرتی خاص برای دست ها و پاها بوده ، در ماه فوریه او به دره خوبمو سفر کرد ه تا هم هوایی خود را آغاز کند ودر عرض 13 روز او موفق شده  236 کیلومتر بالای 4700 متر پیمایش داشته باشد. ، برای این پروژه بخصوص یولی تصور می کند که مقاومت می تواند کلید موفقیت باشد، او نیاز به چابکی، سرعت و دقت دارد به نحوی که تمامی تمرینات او بر بهبود این سه مهارت متمرکز بوده است.

یولی اشتک و تنجی شرپا برفراز آیلندپیک

ولادیمیر استربا که از سمت جبهه جنوب غربی صعود خواهد کرد، به کمپ اصلی رسیده در سمت دیگر کوهستان، نوبوکازو کوریکی نیز در کمپ اصلی بسر می برد.

Pythom

اولین مرحله رقابت های رشته سرعت و دومین مرحله رقابت های بولدر جام جهانی از 22 تا 23 آوریل در چونگ کوینگ کشور چین با نتایج زیر به پایان رسید.

 یانیا گارنبرت مقام اول اورآل رشته لید در جام جهانی سال 2016 به سبکی فوق العاده تمامی 13 بولدر را پشت سر گذاشت ،  او در هر سه مرحله نفر اول شد و اولین مدال طلای خود را در رشته بولدر بدست آورد. نایب قهرمان بخش زنان شانا کوکزی از بریتانیا بود که در کل از 10 بولدر عبور کرد.

در میان مردان ، چونگ،نفر چهارم جام جهانی سال گذشته، در مرحله نیمه نهایی و نهایی نفر اول شد، درواقع او مجبور شد که به دلیل اشتباه در تشخیص انتهای مسیر، دوباره مسیر را تاپ کند.

مدت ها است از کوئیکسین زهونگ سنگنورد معروف سرعتی کشور چین خبری نیست در این رقابت ها در مرحله مقدماتی هشتم و در یک هشتم نهایی نفر نهم شد درعوض رضا علیپور از کشورمان علیرغم شایستگی و نتایج عالی در مرحله مقدماتی و یک هشتم نهایی که به ترتیب دوم و سوم شده بود در مرحله یک چهارم با کسب مقام هفتم از ادامه مسابقات باز ماند.

طبق روال گذشته سکوهای نخست رشته سرعت به روس ها رسید، اما این بار اکراینی ها در هر دو بخش زنان و مردان سکوی سوم را تصاحب کردند. یولیا کاپلینا از روسیه رکورد خود را به 7/54 ارتقاء داد و هموطن او ولادیسلاو دیولین با زمان 5/91 برای نخستین بار مدال طلای این رشته را از آن خود ساخت.

مراحل بعدی رشته سرعت و بولدر مجددا در کشور چین اما این بار در نانجینگ در 29 و 30 آوریل برگزار خواهد شد.

نتایج رشته سرعت

نتایج رشته بولدر

IFSC- 8a