فران لاتوره در میان رامونو بنت و نیوس مروی
سایت اسپانیایی دسنیول 6 کاندید فصل جاری باشگاه هشت هزارمتری ها، بدون اکسیژن را معرفی کرده، فران لاتوره، رالف دوموویتس، نیوس مروی، رامونو بنت، پیتر هامور و عظیم قیچی ساز، عظیم جوان ترین و سریع ترین نامزد این باشگاه در فصل جاری است.
واقعیتی است که صعود به چهارده قله هشت هزارمتری یک چالش جدید نیست، در واقع بیش از 30 سال از تاریخی که رینهولد مسنر برای نخستین بار موفق به تکمیل این قله ها در سال 1986 شد، می گذرد. او اولین نفر در لیست باشگاه هشت هزارمتری ها و همچنین اولین نفر بدون بهره مندی از اکسیژن مصنوعی درهر یک از صعودهای خود بود، با این حال فریب نخورید، بخشی از این لیست بودن، چندان آسان نیست و فقط 15 نفر در کل جهان وجود دارند که موفق به این کار شده اند. (اعضای باشگاه هشت هزارمتری ها 33 نفر هستند که اولین نفر رینهولد مسنر از ایتالیا بوده که در سال 1986 پروژه خود را کامل کرده و آخرین نفر رادک یاروش از جمهوری چک می باشد که در سال 2014 به این باشگاه پیوسته اما کسانی که بدون اکسیژن این پروژه را کامل کرده اند فقط 15 نفر هستند) در بهار سال جاری این لیست می تواند به طور قابل ملاحظه ای افزایش یابد چرا که شش تلاشگر وجود دارند که همگی هر 13 قله خود را بدون اکسیژن مکمل صعود کرده اند و هم اکنون در هیمالیا بسر می برند تا آخرین هشت هزارمتری خود را به همین شکل صعود کنند.
فران لاتوره و رالف دوموویتس در اورست، نیوس مروی و رامونو بنت در آناپورنا، پیتر هامور در دائولاگیری و عظیم قیچی ساز در لوتسه تلاش خواهند کرد تا پروژه 8000×14 را بدون اکسیژن تکمیل کنند.
فران لاتوره اولین کاتالان 8000×14
حضور لاتوره در این قله ها به سال 1992 برمی گردد، زمانی که موفق شد شیشاپانگمای مرکزی (8008 متر) را از مسیر جبهه جنوبی با آراسیلی سگارا صعود کند. اولین صعود مهم او در سال 1999 دستیابی به آناپورنا (8091 متر) بود. این کوه نورد کاتالان بر دشوارترین 8000 متری خود غلبه کرد تا حساب خود را برای عضویت در باشگاه هشت هزارمتری ها باز کند و این صعود مصادف بود با پایان سری هشت هزارمتری های خوانیتو اویارزابل. سپس با سیلویو موندینلی در برودپیک در سال 2007 همراه شد که او نیز آخرین هشت هزارمتری خود را در آن سال صعود می کرد و با ایوان والخو از اکوادور در سال 2008 دائولاگیری را صعود کرد که ایوان هم با این صعود به عضویت باشگاه درآمد. بعلاوه یکی از همراهان ثابت اکسپدیش ها ادورنه پاسابان در سری صعودهای او به عنوان اولین زن این باشگاه بود، در سال 2009 کانچن جونگا را با هم صعود کردند و از آن به بعد لاتوره راه خود را آغاز کرد و هدف او اولین کاتالان عضو این باشگاه شد. از سال 2012 او حداقل در هر سال یک هشت هزارمتری صعود کرده و منجر به مناقشه او با اسکار کادیاک بر سر دستیابی به این عنوان شد، حالا هر دو 13 قله صعود کرده اند، فران فقط اورست را برای تکمیل پروژه خود در دست اقدام دارد که تلاش او در شش اکسپدیشن قبلی ناموفق بوده، امسال از طریق جبهه جنوبی آن را صعود خواهد کرد.
رالف دویموویتس و اصلاح کارنامه خود
روایت رالف کمتر کنجکاوی کسی را برانگیخته، در سال 2009 لوتسه را صعود کرد و به عضویت باشگاه هشت هزارمتری ها در آمد، اکثر صعودهای او در کنار همسرش گرلیند کالتنبونر بوده که اولین و تنها بانویی است که تمامی قله های هشت هزارمتری را بدون اکسیژن صعود کرده، این کوه نورد آلمانی پیشنهاد عموم را برای توسعه صعودهای خود به دو لیست جداگانه با اکسیژن و بدون اکسیژن به اجرا درآورد و به خودش انتقاد داشت که چرا در سال 1992 اورست را از جبهه جنوبی به دلیل هوای نامناسب با اکسیژن صعود کرده و ادعا کرد که به بام دنیا برای تکرار این صعود بدون اکسیژن برخواهد گشت. امسال هفتمین تلاش رالف در اورست است و این بار از جبهه شمالی صعود خواهد کرد.
رالف دوموویتس
نیوس مروی و رومانو بنت، تمامی هشت هزارمتری ها در کنار هم
داستان صعودهای زوج ایتالیایی معروف به رومئو ژولیت، احساسی ترین داستان هشت هزارمتری هااست. در دهه گذشته آنها مرکز توجه عموم با عنوان اولین زوج این باشگاه بوده اند. در سال 2008 با صعود به ماناسلو، نیوس شمار هشت هزارمتری های خود را به عدد 11 رساند که در آن زمان ادورنه پاسابان، گرلیند کالتنبونر و بعد اوه یان سان کره ای در همین مرحله بسرمی بردند اما تا سال 2014 نیوس نتوانست این رقم را افزایش دهد، در سال مذکور کانچن جونگا را با رومانو صعود کرد، جایی که در سال 2009 به خاطر بیماری جدی رومانو تلاش خود را متوقف ساخت، سالها طول کشید تا رومانو مداوا شد، نیوس می توانست این رقابت را ادامه دهد اما نتوانست بدون همسرش که زندگی و فعالیت کوه نوردی خود را با او از 18 سالگی شروع کرده (آنها حالا 55 ساله هستند) به راه خود ادامه دهد. در تصمیمی که گرفت جان رومانو را نجات داد، صعود در شرایط بیماری او کار درستی نبود. هر دو با هم جنگیدند تا اینکه رومانو از بستر بیماری برخاست، او به دو عمل جراحی مغز نیاز داشت، حالا دوباره با هم به این کوه های بزرگ برگشته اند. بهار سال گذشته ماکالو را صعود کردند و امسال آنها در پای آناپورنا هستند، جایی که سعی خواهند کرد پرونده این پروژه را از مسیر اصلی فرانسوی ها ببندند. به هر حال نیوس مروی مسن تری فرد در تکمیل این پروژه بدون اکسیژن خواهد بود، چیزی که هیچکس بالای 50 سال موفق به انجام آن نشده است. جالب است که بدانید رالف دویموویتس، رومانو بنت و نیوس هر سه 55 ساله هستند اما نیوس چند ماه قبل از آنها بدنیا آمده.
پیتر هامور کهنه کاری دیگر در باشگاه هشت هزارمتری ها
پاسپورت پیتر هامور نه چندان جوان، مشهورترین کوه نورد از اسلواکی در باشگاه هشت هزارمتری ها نشان می دهد که او 52 ساله است. او با پروژه هفت قله کار خود را آغاز کرد و اولین قله هشت هزارمتری او اورست در سال 1998 بود. تا سال 2004 به هیمالیا برنگشت، در این سال آناپورنا را صعود کرد، قله ای که دستیابی به آن موفقیت بزرگی در پروژه هشت هزارمتری ها محسوب می شود. در سال 2006 در اکسپدیشیی با کوه نوردان لهستانی، پیوتر ترموراوسکی و پیوتر پوستلنیک، مسیری جدید در این قله ایجاد کردند و اولین کوه نوردانی شناخته شدند که با صعود از جبهه شمالی در سال 2010 به هر دو جبهه آناپورنا دست یافتند. دیگر دستاورد بزرگ او عبور از گاشربروم یک از جبهه جنوبی به شمالی همراه با صعود به گاشربروم دو در سال 2008 بود. با صعود سال گذشته به ماناسلو با همراهی هوریا گالیباسانو، شمار هشت هزارمتری های خود را به عدد 13 رساند. در حال حاضر در پای دائولاگیری است تا پروژه خود را به پایان برساند و دقیقا در همینجا با کارلوس سوریا روبرو شد که در تلاش سیزدهمین هشت هزارمتری خود می باشد.
پیتر هامور و هوریا گالیباسانو
عظیم قیچی ساز، اکسپرس ایرانی
در پایان، فهرست نامزدهای عضویت در باشگاه 8000×14 فصل بهار سال 2017، با عظیم قیچی ساز کامل می شود. به لحاظ رسانه ای از این کوه نورد ایرانی کمتر خبر منتشر شده اما بی شک یکی از قوی ترین نامزدهای امسال است.
او اولین هشت هزارمتری بدون اکسیژن خود را در سال 2008 با صعود به برودپیک آغاز کرد و بین سال های 2010 و 2013، ده هشت هزارمتری به آن اضافه کرد. به طور متوسط هر سال دو یا سه قله صعود کرده. اساس این موفقیت، در پیش گرفتن یک شیوه غیرمعمول است که ترکیبی از حداقل زمان، حداکثر سرعت و سبک باری است، چیزی که فران لاتوره آن را ناس = NAAS نامیده (No Aclimatation Azim System = سیستم بدون هم هوایی عظیم) این عنوان زمانی که آنها در سال 2013 چوآیو را با هم در عرض 30 ساعت رفت وبرگشت به کمپ اصلی صعود کردند به عظیم اعطاء شد. آنها در کمتر از دو هفته از ورود به کمپ اصلی صعود خود را شروع کردند. در بهار سال 2013 عظیم اولین کسی بود که ماکالو را صعود کرد و در سال گذشته نیز اولین کسی بود که اورست را بدون اکسیژن صعود کرد، قله ای که در سال 2005 آن را با اکسیژن صعود کرده بود و باید آن را تکرار می کرد. حالا عظیم فقط لوتسه را دارد تا به لیست بدون اکسیژن هشت هزارمتری ها ملحق شود.
