پزشک تیم مرتبا او را تحت نظر داشته و غلظت اکسیژن خون و ضربان او را کنترل می کرده. چندین مرحله به آنجلا توصیه برگشت به پایین را می کنند اما او برای اجرای کامل برنامه مصمم بوده و حتی در ارتفاع 4000 متری با یکی از راهنماها تانگو رقصیده.
با رسیدن به ارتفاع 5000 متر برای مدتی او قدرت تکلم خود را از دست می دهد اما خیال برگشتن نداشته. زمانیکه برفراز قله می ایستند حدود یک ساعت در آنجا باقی می مانند و محو تماشای زیبایی های آن ارتفاع می شوند که باورکردنی نبوده. آنجلا گفته می دانستم که در فصل بارندگی صعودی دشوار خواهم داشت اما اصرار داشتم که 29 اکتبر روی قله باشم. این کار برای من مهم بود، 80 سال پیش من و خواهرم لیدا به هم قول داده بودیم که روزی بر فراز این قله بایستیم اما او که بزرگتر از من بود در سن 12 سالگی در اثر ذات الریه درگذشت. من عاشق او بودم ، 29 اکتبر روز تولد لیدا بود و من این صعود را بخاطر او انجام دادم.
آنجلا می گوید که کوه ها را دوست دارد و آنها همیشه او را اغوا کرده اند و عاشق آفریقا و طبیعت آن می باشد. صعود به کلیمانجارو نظیر صعود به اورست یا البروس نیست که با یخ و برف پوشیده شده اند و این قله نیاز به مهارت ویژه کوه نوردی ندارد. هنگام آمادگی برای صعود قصد نداشتیم به هر قیمتی به قله برسیم بلکه صعود ایمن هدف ما بود. کیت کمک های اولیه، معاینات هر دو روز یک بار پزشکی ، کیسه گامو، سیستم اکسیژن، هم هوایی مناسب و ... برای آنجلا و دخترش بنا به گفته سرپرست تیم صعودی خاص و تجهیزات حرفه ای تدارک دیده بودند اما دیدار با ملکه آفریقا نیاز به مقابله و استفاده از این لوازم نداشت.
آنجلا به کشورهای مختلف اتحاد جماهیر شوروی سابق سفر کرده اما این برنامه اولین سفر خارجی او بوده. با دیدن مناظر زیبای آفریقا، دیدار از آبشار ویکتوریا در زامبیا، کیپ تاون و ... اشک شوق بر گونه های او نشسته و خوشحال از این بوده که به وعده خود عمل کرده. اما ظاهرا آنجلا خیال گوشه نشینی ندارد و اعلام کرده بزودی از امریکای جنوبی و قطب شمال ! نیز دیدن خواهد کرد.
