سیمونه مورو تصور می کند که آنها از کمپ 3 هم بالاتر رفته باشند، تومک و الیزابت باید دو کمپ برپا کنند، کمپ 4 که در حال حاضر در آن بسر می برند و کمپ 5 قبل از عزیمت به قله. دانیل نادری می گوید آنها فرصت خوبی دارند اما باید سریع تر عمل کنند.
این ششمین سال متوالی است که تومک مکیوویچ روی نانگاپاربات تلاش می کند و او این کوهستان را بیشتر از هر کس دیگر می شناسد. در کل لهستانی ها تا به حال در هر دو سمت روپال به ارتفاع 7400 متر و دیامیر 7800 متر رسیده اند. الیزابت روول قبلا روی تیغه ماموری تا ارتفاع 6400 متر و روی مسیر مسنر- آیسندل به ارتفاع 7800 متر رسیده است. این دو سال گذشته نیز به ارتفاع 7800 متر جبهه شمال شرقی رسیده اند. اگرچه آنها تقریبا 300 متر عمودی زیر قله بودند با این وجود مسیر طولانی بوده و آنها حداقل به دو روز برای رسیدن به قله احتیاج داشتند. با گذراندن بیش از یک هفته در کوهستان در میان شرایط جوی رو به وخامت، آنها فرودی پرحادثه داشتند. حالا این دو مجددا در حال نزدیک شدن به قله هستند و این بار می خواهند آن را شکست دهند. با توجه به پیمایشی طولانی شامل فرود و صعود در ارتفاعات بالا، آنها تصمیم گرفته اند که ردپای مسنر را ادامه ندهند در عوض قصد دارند از دهلیز عبور کرده و به مسیر کینشوفر ملحق شوند چیزی در حدود ارتفاع 7000 متر. مسیر دقیق آنها در حال حاضر مورد تایید قرار نگرفته است. در مسیر کینشوفر کوه نوردان دو گزینه دارند:
1- مسیر کوتاه تر به سمت قله را انتخاب کنند
2- از امنیت ناشی از نصب طناب ثابت تا ارتفاع 6500 متر که توسط آلکس تکسیکون و علی سدپارا نصب شده است بهره مند شوند.
تیم مسیر کینشوفر، همچنان چند روز آینده در کوهستان خواهد بود. با این حال گزارشی از کمپ اصلی در مورد اینکه تومک و الیزابت روی مسیر کینشوفر دیده شده اند اعلام نشده، از کمپ اصلی امکان مشاهده مسیر مسنر- آیسندل وجود ندارد.
دانیل ناردی کمپ یک را امروز بعدازظهر ترک کرده، بعد از آسیب دیدگی، این اولین تلاش او برای ادامه کار است. بستگی به شرایط جوی او به همراه علی و آلکس کمپ 3 را درارتفاع 6700 متر و اگر امکان آن وجود داشته باشد کمپ 4 را در ارتفاع 7400 متر برپا خواهد کرد.
سیمونه مورو و تامارا لانجر هنوز در کمپ اصلی هستند.
دوران طلایی صعودهای زمستانی
نانگاپاربات یکی از دو قله بالای 8000 متر کره زمین است که تاکنون در فصل زمستان صعود نشده، این همان قله ای است که 11 کوه نورد روی آن در چند سال پیش توسط تروریست های رادیکال کشته شدند اما تلاش فعلی حتی از جنبه های دیگر نیز قابل توجه است. یکی از این جنبه ها حضور زنان است.
از 44 صعود زمستانی فقط یک صعود متعلق به زنان است
از 14 قله بالای هشت هزار متری کره زمین 12 قله در فصل زمستان صعود شده است، 43 صعود توسط مردان و فقط یک صعود توسط زنان انجام شده . در 10 فوریه سال 1993، سی سال پیش ماریان چایپوزا از سوئیس در قالب یک تیم بین المللی چوآیو را در فصل زمستان صعود کرد.
کوه نوردان لهستانی براین آمار احاطه کامل دارند. 1994-1980 دوران طلایی صعودهای زمستانی بود. اولین صعود زمستانی یک هشت هزارمتری در 17 فوریه سال 1980 توسط ویلیچکی و چیکی انجام شد. ویلیچکی همچنین لوتسه و کانچن جونگا را نیز در این فصل صعود کرده. کوه نورد فقید، جرزی کوکوشکا رکورد دو صعود زمستانی و دو صعود که بخشی از آنها در فصل زمستان انجام شده را دارا می باشد. سال 2005 رنسانس صعودهای زمستانی بود، بعد از ده سال که در این فصل صعودی انجام نشده بود سیمونه مورو از ایتالیا رهبری جدید سه صعود زمستانی را بعهده داشت که بین سال های 2001 و 2005 انجام شد و دو صعود از آن با دنیس اروبکو از روسیه همراه بود.
ماسی بربکا، بی انتها
بربکا تنها کوه نوردی بود که طی دوران طلایی و رنسانس کوه نوردی یک 8000 متری را در زمستان صعود کرد. در سال 85-1984 او اولین صعود زمستانی چوآیو و ماناسلو را انجام داد. 29 سال بعد او عضو تیم لهستان در اولین صعود زمستانی به بروپیک بود اما به نحوی تراژیک هنگام فرود ناپدید شد.
تعاریف
با توجه به قوانین حاکم بر آمار صعودهای ماجراجویانه در دسته بندی یک اکسپدیشن زمستانی کامل، صعود (از جمله هم هوایی و آماده سازی) باید در تقویم زمستانی از 21 دسامبر تا 21 مارچ انجام پذیرد. اگر اکسپدیشنی قبل از 21 دسامبر شروع شود اما زمان صعود در تقویم زمستانی باشد، یک صعود زمستانی محسوب می شود.
برچسبها: صعود زمستانی نانگاپاربات
