خلاصه مصاحبه:
امسال فقط دو تیم در هیمالیا گشایش مسیر دارند
300 مجوز صعود برای اورست صادر شده
صعود به اورست، بدون اکسیژن، کار هر کسی نیست
هنوز در بالاترین نقطه ماناسلو و حتی دائولاگیری و آناپورنا اختلاف نظر وجود دارد
مصاحبه با بیلی بیرلینگ مسئول پایگاه داده های هیمالیا
امسال 80 مجوز صعود کمتر از سال 2019 توسط نپال صادر شده است، اکثر تیم ها از پشتیبانی برای مسیرهای نرمال بهره مند هستند و فقط دو تیم قصد دارند مسیر جدیدی در جهبه شمال غربی دائولاگیری ایجاد کنند، "تامل" مرکز گردشگری کاتماندو به طرزی غیر معمول ساکت است، هیچ کوه نورد و گردشگری وجود ندارد، به ویژه افراد مسن علاقمند به مکان های فرهنگی کاتماندو مثل "پاتان" و "بهاکتاپور"
بیلی بیرلینگ، کوه نورد آلمانی است که در رزومه خود صعود به شش قله هشت هزارمتری را دارد و از سال 2004 با پایگاه داده های هیمالیا همکاری دارد، با رسیدن کوه نوردان، حجم کار وی افزایش می یابد، مثل بنیانگذار مشهور پایگاه داده ها، الیزابت هاولی که تا زمان مرگش در سن 94 سالگی در سال 2018، با این پایگاه همکاری داشت، بیرلینگ نیز اطلاعات مربوط به تیم های صعود کننده را جمع آوری می کند، او و همکارش فرم آنلاین را برای پر کردن طراحی کرده اند اما می گوید که هنوز ترجیح می دهد با کوه نوردان مصاحبه حضوری داشته باشد، اگرچه امسال یافتن مکان مناسب در بیرون و حفظ فاصله اجتماعی گاهی دشوار است.
اورست با 300 مجوز اعطا شده در مقایسه با 380 نفر در سال 2019، به هر حال سال شلوغی را در پیش رو دارد، کوه نوردان اورست بیشتر افراد جسور و جامانده از سال 2020 به دلیل بیماری کووید-19 هستند.
" من متوجه هستم که بسیاری از سازمان دهندگان تیم ها به دلیل نگرانی در مورد ایمنی و سلامت، تصمیم گرفته اند که امسال نیز تیم به نپال اعزام نکنند، این تصمیم شمشیری دو لبه است اما اگر مراجعه کنندگان به قوانین پایبند و بسیار دقیق باشند، می توانند برنامه های خود را اجرا کنند، به لحاظ اقتصادی بسیار مهم است.
اورست و بحث اکسیژن
دو کوه نورد قصد دارند بدون اکسیزن اورست را صعود کنند اما اخیرا حتی کوه نوردان بدون اکسیژن هم با انتقاداتی روبرو هستند، به عنوان مثال نیرمال پورجا گفته که صعود با اکسیژن یا بدون اکسیزن برای کسی که مسیر را با یومار زدن و ثابت گذاری که دیگران انجام داده اند، صعود می کند، چه فرقی دارد؟ من خودم تا به حال بدون اکسیژن روی اورست تلاشی نداشته ام اما سه هشت هزارمتری (چوآیو، ماناسلو و برودپیک) را بدون اکسیزن صعود کرده ام، اما آنها هشت هزارمتری های کم ارتفاع تری هستند و من هرگز قادر به صعود به اورست بدون اکسیژن نیستم، گرلیند کالتنبونر که تمامی هشت هزارمتری ها را بدون اکسیژن صعود کرده بعد از صعود به اورست به من گفت که بیلی این دشوارترین کاری بود که تا به حال انجام داده ام، کوه نوردان قدری چون اندرو لاک و رالف دوموویتس، بارها و بارها تلاش کرده اند اما موفق به صعود بدون اکسیژن نشده اند.
آنچه که از تجربیات دیگران شنیده ام، اورست با اکسیزن شاید توسط آدمهای معمولی مثل من صعود بشود اما بدون اکسیژن فقط از عهده افراد خاصی برمی آید و همه چیز باید عالی باشد، شرایط کوهستان، آب و هوا و غیره، یولی اشتک یک بار گفته بود که نقطه ای در ارتفاع 8600-8500 متر وجود دارد که حین صعود به دیوار برخورد کرده، حتی K2 که 200 متر کوتاهتر است، شرایطی بسیار متفاوت دارد، در مورد طنابهای ثابت، پشتیبانی شرپاها، کمپ های از قبل نصب شده و غیره در پایگاه داده ها هیچ اطلاعاتی وارد نمی شود، هر کسی نوع صعود خود را انتخاب می کند و هیچکس قضاوت نمی کند، ما فقط استفاده از اکسیژن و یا صعود انفرادی را ثبت می کنیم، قضاوت در باره صعود انفرادی گاهی دشوار است، وقتی کسی به من می گوید که اورست را در 23 ماه مه به صورت انفرادی صعود کرده مثل این است که بگوید از طنابهای ثابت مسیر استفاده نکرده، باورش سخت است با این حال ما آنجا نیستیم و اگر به طور جدی ادعا کنند ما آن را می پذیریم مگر آنکه کسی خلاف آن را به ما بگوید."
جنجال ماناسلو
مانند بسیاری از مورخان کوه نوردی، پایگاه داده های هیمالیا با برخی صعودها مشکل دارد، به خصوص با ماناسلو، بیلی می گوید که تصمیم گیری خیلی دشوار است، نقاطی نزدیک به قله وجود دارند که هر سال توسط خانم هاولی صعود تا آن نقاط پذیرفته می شد، اگر حالا استانداردهای خود را تغییر دهیم و فقط بالاترین نقطه ماناسلو را بپذیریم، شمار زیادی از کوه نوردان خواهند گفت که به قله واقعی نرسیده اند، معیارها ممکن است تغییرکنند زیرا آخرین مطالعات نشان داده است که قله واقعی کجاست، باید این موضوع بیشتر مورد بحث قرار گیرد، بیماری کووید اندکی بعد از انتشار این مطالعات شروع شد و این موضوع را کمرنگ کرد، در سالهای اخیر این مشکل با دائولاگیری و آناپورنا نیز وجود داشته و با استفاده از فن آوری های نسبتا جدید اندازه گیری دقیق انجام شده است اما باید تصمیم گرفت و من آرزو می کنم که خانم هاولی اینجا بود و به ما کمک می کرد. در هر حال ما قاضی نیستیم، خبرنگار هستیم، آنچه که مردم به ما می گویند را ثبت می کنیم ، حتی اگر شک داشته باشیم مجبوریم که باور کنیم، مگر اینکه کسی خلاف آن را به ما بگوید و یا ثابت کند، در نتیجه فریب آشکار را برچسب " مسئله دار" می زنیم و نتیجه گیری را به خوانندگان واگذار می کنیم.
بیلی با چندین NGO و سازمان ملل همکاری دارد، او در این تصویر در کمپ مهاجرین در لسبوس یونان است
