سبک "رترو" retro دقیقا سبک آلپاین یا سبکبار نیست، چیزی است که هنگام از رده خارج شدن سبک محاصره ای یا "سیژ" شکل گرفت و با رواج صعودهای تجاری به دست فراموشی سپرده شده، بدون اکسیژن و باربر.
واسیلی پیتسوف کوهنورد قزاقستانی 49 ساله که در سال 2011 تمامی قله های هشت هزارمتری را بدون اکسیژن مکمل صعود کرده قصد دارد روش رترو در کوهنوردی را با صعود به ماکالو در کنار دو همنورد جوان از کشور روسیه احیاء کند.
جو حاکم بر کوههای نپال تجاری شده و مقررات جدید، تیم های مستقل را دلسرد کرده با این حال واسیلی خیال دارد با تلاش بر ماکالو با رویکرد قدیمی ببیند که آبا این روش با واقعیت موجود همخوانی دارد یا خیر؟
کوهنوردان مستقل
با شروع فصل صعود، صدها کوهنورد عازم بلندترین قله های روی زمین خواهند شد و با اتصال به طناب های ثابت، صف های طولانی را تشکیل خواهند داد. مقررات جدید برای کوهنوردان غیربومی، داشتن اجباری یک راهنمای محلی است. با این اوصاف تمایز بین صعودکنندگان، در استفاده یا عدم استفاده از اکسیژن مکمل است. هدف برخی، صعودهای سرعتی است مثل کارل اگلوف و تیلور اندرو در اورست و وادیم درول در آناپورنا. تعداد کمی از سبک قدیمی پیروی می کنند، در آن دوران معصوم، کوهنوردان در کمپ اصلی همدیگر را ملاقات و توافق می کردند که در طول مسیر به یکدیگر کمک کنند. اغلب پیشروی آنها متکی به خود و بدون استفاده از اکسیژن بود به استثنای اورست و K2 . برنامه های کوهنوردی دو ماه طول می کشید و کوهنوردان در هر فصل بر یک قله تلاش می کردند.
آغاز هزاره
واسیلی پیتسوف یکی از کوه نوردان ثابت دهه اول قرن بیست و یکم بود. او و همنوردش مکسوت ژومایف که پاییز گذشته هدایت یک تیم را در ماناسلو بعهده داشته با مجوزهای مشترک، هشت هزارمتری ها را یکی پس از دیگری صعود کردند، فقط K2 در برابر آنها مقاومت کرد، سرانجام در سال 2011 از طریق جبهه دشوار شمالی با گرلینده کالتنبونر و دارِک ژلوسکی این قله را نیز صعود کردند که ششمین تلاش پیتسوف و پنجمین تلاش ژومایف بود. پیتسوف در تمامی صعودهایش هرگز از اکسیزن استفاده نکرد مگر هنگام فرود از اورست در سال 2007 که دچار اِدم ریوی شد. سال 2019-2018 با تیمی به سرپرستی آرتم بروان در فصل زمستان به K2 برگشت، دوباره بدون اکسیزن و باربر، بعد از اولین تلاشش در سال 9-2008 با تیم لهستانی ها.
تغییر به سمت هفت هزارمتری ها
به غیر از K2 پیتسوف در 20 سال گذشته به خود استراحت داده و بر هیچکدام از هشت هزارمتری ها تلاش نکرده اما گفته که هرگز کوه نوردی را متوقف نکرده و بر هفت هزارمتری های پامیر و تیان شان تلاش می کرده، در آنجا با میخائیل تاراسف از مسکو و پیتر شولگین از اُمسک آشنا شده و تیم خوبی را تشکیل داده اند که با صعود به برودپیک در سال گذشته خود را محک زده اند، تجربه موفق این صعود دو همنورد جوان او را تشویق کرد تا به صعود هشت هزارمتری ها ادامه دهند و در نهایت تصمیم گرفتند در بهار آینده بر ماکالو تلاش کنند. هنگام صعود به برودپیک واسیلی متوجه شده که جو هیمالیا چقدر تغییر کرده او گفته که هیچ کوهنورد مستقلی را در کمپ اصلی ندیده همگی اعضای گروههایی بوده اند که تحت هدایت یک راهنما بوده اند و همچنین دیده که کوهنوردان پاکستانی چقدر عملکرد خود را در ارتفاع به ویژه در K2 ارتقا داده اند.
تیم واسیلی در بهار از مسیر کلاسیک ماکالو را صعود خواهد کرد، با دو مرحله هم هوایی و نصب کمپ در ارتفاعات.
