بعد از مضرات ناشی از پودر سنگنوردی، بوی عرق بدن و تهویه نامطلوب این بار زیره کفش های سنگنوردی نیز از عوامل آلودگی فضای سالن های سنگنوردی اعلام شده. دو دانشمند محیط زیست که سنگنورد نیز هستند با آزمایش لاستیک های زیر کتانی های سنگنوردی متوجه وجود مواد شیمیایی و ترکیباتی نظیر لاستیک اتوموبیل شده اند، این مواد مضر در اثر سایش زیره روی گیره های سنگنوردی وارد جریان هوا می شوند و برای ریه ها مضر است. تحقیقات آنها در مجلات علمی منتشر شده اما هنوز تکلیفی برای تولید کنندگان تعیین نشده چون در ابتدای راه هستند.
در مطالعه اخیری که محققان دانشگاه وین و انستیتو تکنولوژی فدرال سوئیس EPFL انجام داده اند، برای نخستین بار ثابت شده است که غلظت بالایی از مواد شیمیای بالقوه مضر ناشی از زیره کفش های سنگنوردی را می توان در سالن های بولدرینگ یافت. تجمع این آلاینده ها در این مکان ها در برخی موارد بالاتر از یک خیابان شلوغ تشخیص داده شده. نتایج این بررسی در مجله ACT ES& T Air منتشر شده است.
یک سالن سنگنوردی پر از بوهای مختلف است، عرق، گردوغبار پودر سنگنوردی و کمی هم لاستیک. یک گروه تحقیقاتی به سرپرستی دانشمند محیط زیست "تایلو هافمن" در دانشگاه وین، کشف کرده اند که آلودگی سایش لاستیک های کفش های سنگنوردی می تواند وارد ریه های ورزشکاران شود. این کفش ها حاوی ترکیبات لاستیکی مشابه آنجه که در لاستیک های خودررو استفاده می شود، منجمله مواد افزودنی ها هستند که مشکوک به مضر بودن برای انسان و محیط زیست هستند.
آنیا شرمن، نویسنده نخست این مطالعه و دانشمند محیط زیست در مرکز میکروبولوژی و علوم سیستم های محیطی دانشگاه وین توضیح می دهد که کفش های سنگنوردی از محصولاتی با کارایی بالا تشکیل شده اند، درست مانند لاستیک های اتومبیل، افزودنی ها هم مواد شیمیایی خاصی هستند که این مواد را انعطاف پذیرتر و باداوم تر می کنند و برای عملکرد کفش ها ضروری هستند. شرمن خودش از سنگنوردی به عنوان ایجاد تعادل در کارش در آزمایشگاه و کامپیوتر لذت می برد، در کنفرانسی با "تیبالت ماسِت" از مدرسه پلی تکنیک فدرال لوزان آشنا می شود که در باره موضوعات مشابه تحقیق میکند و همچنین از سنگنوردی نیز لذت می برد. این دو محقق به این فکر افتاده اند که لاستیک های کفش های سنگنوردی خود را با استفاده از همان روش های علمی که برای تجزیه تحلیل لاستیک های خودرو استفاده می کنند، مورد آزمایش قرار دهند. شرمن می افزاید که ما با بقایای سیاه روی گیره های سنگنوردی سالن ها که ناشی از ساییدگی کف کفش هایمان است، آشنا بودیم، سنگنوردان برای گرفتن بهتر گیره ها آن را پاک می کنند و آلودگی آن را وارد هوا می کنند.
شرمن با همکاری گروه تحقیقاتی "لی آن دیلی" مجهز به دستگاهی می شوند که اندازه گیری ذرات دستگاه تنفسی انسان را شبیه سازی می کند. نمونه های هوا را در پنج سالن بولدرینگ در وین جمع آوری کرده اند که با سرعت 60 لیتر در دقیقه هوا را جذب می کند و ذرات را به همان روشی که وارد ریه های انسان می شود جدا و اندازه گیری می کند. نمونه های گردوغبار و آلودگی برای مطالعه در EPFL لوزان از سالن های بولدرینگ در کشورهای فرانسه، اسپانیا و سوئیس نیز جمع آوری می شود.
"تایلو هافمن" دیگر محقق این پروژه می گوید آلودگی هوا در سالن های بولدرینگ بیش از انتظار ما بود. جالب بود که غلظت افزودنی های لاستیک ها در جایی که تعداد زیادی از یک فضای محدود صعود می کردند، بالاتر بود و نتیجه گیری می کند که آلودگی سطوحی که ما اندازه گیری کردیم از بالاترین سطوحی است که تاکنون در سراسر جهان ثبت شده است و با اتوبان های چند لاین کلان شهرها قابل مقایسه است. درآزمایش 30 جفت کفش، تیم ما آلاینده هایی مشابه در لاستیک های خودرو را یافت و در میان 15 افزودنی لاستیکی یافت شده، عنصر شیمیایی 6PPD وجود داشت که یک تثبیت کننده لاستیکی است و از مواردی است که انتشار آن در رودخانه ها موجب مرگ ماهی سالمون می شود.
اینکه معنای این موضوع برای سلامت انسان چیست هنوز کاملا مشخص نیست اما هافمن تاکید می کند که منطقی است قبل از دانستن تمامی جزئیات در مورد خطرات آن به ویژه در مورد گروههای حساس مانند کودکان اقدامات پیشگیرانه انجام شود. شرمن خاطر نشان می کند که مجریان سالن های سنگنوردی مورد مطالعه، بسیار با آنها همکاری داشته اند و علاقه زیادی به بهبود کیفیت هوا در سالن های خود نشان داده اند. این همکاری سازنده باید به ایجاد سالم ترین محیط سالن سنگنوردی منجر شود، به عنوان مثال از طریق تهویه بهتر، نظافت، جلوگیری از وجود اوج زمان استفاده از سالن و طراحی کفش های سنگنوردی با مواد افزودنی کمتر. تولیدکنندگان فعلا به اندازه کافی از این مشکل آگاه نیستند. لاستیکی که برای کفش سنگنوردی می خرند حاوی ترکیبی ازمواد شیمیایی نامطلوب است. برای درک چگونگی تاثیر این مواد بر بدن انسان، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. شرمن می گوید به سنگنوردی ادامه خواهم داد و مطمئن هستم که تحقیقات ما به ایجاد شرایط بهتر در سالن های سنگنوردی کمک می کند.
