وبلاگ کوه نوردی و صعودهای ورزشی گل کوه

هشتمین کلنگ طلایی تمامی دوران به وویتیک کورتیکا، کوه نورد لهستانی اعطاء خواهد شد. این جایزه در بیست و چهارمین مراسم کلنگ طلایی، برای صعودهای برجسته ای نظیر گاشربروم 4 در سال 1985 به نامبرده اعطاء خواهد شد . شخصیت کورتیکا اسرار آمیز و افسانه ای  توصیف شده. متولد 1947  در جنوب شرقی لهستان در منطقه ای کوهستانی است. تحصیلات خود را در رشته مهندسی به اتمام رسانده. کوه نورد و صخره نوردی که یکی از پیشگامان صعودهای سبک بار قرن بیستم شناخته شده . نام او نخستین بار در سال 1973 بر زبان افتاد زمانی که با سه هموطن خود اولین صعود زمستانی ترولوگن (تروال وال) در نروژ بزرگترین صخره عمودی قاره را صعود کرد. کورتیکا به همراه روبرت شاوئر اتریشی در سال 1985 روی جبهه غربی گاشربروم 4 تلاش کرد که یکی از ده صعود تاثیر گذار قرن بیستم به انتخاب مجله Climbing  شناخته شد. او سیستم درجه بندی صعودهای آزاد کشور لهستان را نیز  ابداع نموده  و در کنار وندا روتکوویچ و جرزی کوکوشکا پیشگامان یک نسل از کوه نوردان لهستان شناخته شده  که تاریخ هیمالیا را رقم زده اند.

کارنامه اودر هشت هزارمتری ها:

دائولاگیری، مسیر جدید که البته تا قله صعود نشده ، برودپیک، گاشربروم 1و2 دو مسیر جدید با جرزی کوکوشکا، برودپیک برای بار دوم (تراورس هر سه قله شمالی (مسیرجدید) مرکزی و اصلی به سبک سبکبار با جرزی کوکوشکا، چوآیو(مسیر جدید جبهه جنوب غربی به سبک سبکبار با ارهارد لورتان و ژان تیروله) ، شیشاپانگما قله مرکزی جبهه جنوبی، مسیر جدید.

صخره نوردی:

مسیرهای جدید تا 8a و +8a در صخره های لهستان

فری سولو +7c  در سال 1985 دشوارتری فری سولوی لهستان شناخته شده

برج بی نام (ترانگو) مسیر جدید جبهه شرقی با ارهارد لورتان

کوه های اروپا ، کوه های نروژ و آلپ توده مونبلان

قبل از کورتیکا هفت کوه نورد کلنگ طلایی تمامی دوران را دریافت کرده اند:

1-  والتر بوناتی – 2009

2-  رینهولد مسنر – 2010

3- دوگ اسکات – 2011

4- رابرت پاراگوت 2012

5- کورت دایمبرگر – 2013

6- جان روسکلی – 2014

7- کریس بانینگتون - 2015

desnivel

 خلاصه خبر:

تیم چهار نفره مسیر کینشوفر مجددا صعود خود را از سر گرفتند و در حال حاضر در کمپ دو بسر می برند، اخبار تایید نشده ای مبنی بر انصراف مجدد تومک مکیوویچ و برگشت او به چیلاس منتشر شده و ظاهرا دو نفر از شرپاهای کلئو ویلدیش کمپ اصلی جبهه روپال را ترک کرده اند.

مشروح خبر:

اگر قرار باشد 1900 متر عمودی بین ارتفاع 4200 تا 6100 متر فقط در یک روز زمستانی صعود شود مسلما باید صبح زود حرکت کرد. چهار کوه نورد مسیر کینشوفر بعد از چندین تلاش پی در پی تا کمپ یک و چندین شروع نافرجام برای بدست آوردن مجدد هم هوایی درارتفاع بالای 5100 متر در نهایت به کمپ 2 در ارتفاع 6100 متر رسیدند.

سه هفته از تلاش آلکس تکسیکون و علی سدپارا در صعود به کمپ 3 در ارتفاع 6700 متر مسیر کینشوفر می گذرد. سطح هم هوایی آنها مناسب حمله به قله نمی باشد، حتی اگر پنجره هوای خوب وارد شود، سیمونه مورو و تامارا لانجر امکان صعود را نخواهند داشت آنها حتی ارتفاع یاد شده را لمس نکرده اند. یک دوره طولانی از باد شدید، طوفان و بهمن هرگونه تلاش تا این هفته را متوقف کرده بود. 14 فوریه هوا بهتر شد و آنها عازم شدند. قرار آنها پیشروی تا دهلیز و شب مانی در کمپ یک بود اما باد شدید آنها را از کمپ یک مجبور به عقب نشینی به کمپ اصلی کرد. دوباره روز سه شنبه 16 فوریه ساعت 30/5 عازم شدند. شرایط جوی خوب بود و موفق شدند تا کمپ 2 پیشروی کنند. شرایط مسیر به کلی تغییر کرده و نیاز به کنار زدن برفی که طناب ها را پوشانده تا ارتفاع 5100 متر می باشد. پیشرفت خوبی برای تیم بود. آنها قصد دارند در صورتیکه شرایط امکان پذیرباشد تا کمپ 3 صعود کنند.

کمپ اصلی بعد از یک شب برفی

عدم بروز رسانی اخبار سایر کوه نوردان

ارتباط مستقیمی با تومک مکیوویچ که خیال دارد تلاش دیگری روی نانگاپاربات داشته باشد و تیم کلئو ویلدیش در سمت روپال وجود ندارد با این حال گزارشات تایید نشده ای وجود دارد مبنی بر اینکه تومک ممکن است تلاش دوم خود را متوقف کرده باشد. گفته شده او به کلبه ای غیرمسکونی در کوتگالی (2 ساعت فاصله با کمپ اصلی) رسیده اما ظاهر 15 فوریه به دهکده "سر" برگشته و حالا در راه بازگشت به چیلاس است. گزارش دیگری نیز اشاره کرده که دو نفر از اعضای تیم کلئو کمپ اصلی روپال را ترک کرده اند. کلئو هفته آخر ژانویه با سه شرپا وارد کمپ اصلی لاتوبو شده و قصد دارد از مسیر شل صعود کند. 

 خلاصه خبر:

تیم بین المللی دوباره تا کمپ یک برای بازگشایی مسیر تلاش کرده اما باد شدید مانع از پیشروی آنها شده، در کمپ یک روباه ها آذوقه  تیم را با خود برده اند. تومک مکیوویچ در راه کمپ اصلی جبهه دیامیر است.

مشروح خبر:

آلکس تکسیکون، علی سدپارا، سیمونه مورو و تامارا لانجر دوباره عازم کمپ یک شده اند برنامه آنها  بازگشایی مسیر تا کمپ یک، شبمانی در این کمپ و فردای آن روز حرکت به سمت کمپ دو است البته در صورتیکه هوا مساعد باشد.  آلکس تکسیکون در گفتگو با desnivel گفته باد در دو روز آینده به 100 کیلومتر در ساعت خواهد رسید اما فعلا آرام است. باید دید در تحقق رویای ما چه نقشی دارد آیا اجازه می دهد به کمپ 3 برسیم.

دو هفته از ورود شرایط جوی بد می گذرد و به نظر می رسد این شرایط ادامه داشته باشد. قبلا اعلام شده بود روز یکشنبه هوا به مدت سه روز مساعد خواهد بود اما چنین نشد. در هر صورت تیم می داند نانگاپاربات در زمستان شانس زیادی برای تلاش نمی دهد بنابراین برای چک کردن هم هوایی خود عازم شده اند. برف عمیق و سفت همه را پوشانده اما درجه حرارت به اندازه سال گذشته کم نیست و به همین علت خطر ریزش بهمن بسیار زیاد است. با ورود به کمپ یک آنها با حفره ای در چادر روبرو می شوند که از طریق آن تمامی آذوقه غذا توسط روباه ها خارج شده، بیش از 5 کیلو غذا شامل ژامبون، سوپ ذرت، شکر، بیسکویت، شکلات، شکلات انرژی زا و بغیر از غذاهای خشک و فریز شده تمامی آذوقه را با خود برده اند. آلکس در این رابطه گفته در نیمه های زمستان جانوران تا ارتفاع 4800 متر نیز برای پیدا کردن غذا به جستجو می پردازند.  حدود یک ساعت وقت صرف ترمیم چادر شده و بعد از آن با احتیاط کامل مسیر را تا دهلیز باز می کنند و به سمت کمپ یک برمی گردند در آنجا کارل گیبل با تامارا تماس گرفته و ورود جبهه هوای بد را اعلام می کند بنابراین با پدیدار شدن ابرهای سیاه تیم تصمیم می گیرد به کمپ اصلی برگردد.

تومک مکیوویچ هزار متر زیر کمپ اصلی جبهه دیامیر کمپ خود را برقرار کرده، دو پلیس و یک آشپز او را همراهی می کنند، برنامه او مشخص نیست اما گفته در کوتاه ترین زمان صعود را از سر خواهد گرفت. تومک بعد از پایان اکسپدیشن خود با الیزابت روول به چیلاس می رود اما به دلیل تاخیر در پرواز هواپیماها و فرصت کافی برای استراحت تصمیم می گیرد به تنهایی تلاش خود را از سر گیرد.

 باد شدید در شب ستاره باران نانگاپاربات

بهمنی که از مسیر سال 1978 مسنر به پایین سرازیر شد تقریبا تا کمپ یک مسیر کینشوفر رسید، کولاک ناشی از این بهمن ثابت گذاری های کمپ یک را از بین برد اما چادر این کمپ سالم باقی مانده.

بهمن در مسیر سال 1978 مسنر

چادر سالم بعد از ریزش بهمن در کمپ یک

نانگاپاربات زمستانی در کمپ اصلی محدود شده زیرا باد شدید مانع از هرگونه فعالیت شده است، رخ دادهای هفته گذشته از این قرار می باشد:

الف – تومک مکیوویچ در حال تلاش برای بازگشت به کوهستان است

ب – دانیل ناردی اکسپدیشن را رها کرد

ج – انتظار در کمپ اصلی جبهه دیامیر بدون پنجره قابل پیش بینی برای صعود به قله ادامه دارد

بازگشت تومک

تومک مکیوویچ در کنار الیزابت روول هفته آخر ژانویه از ارتفاع 7300 متری مسیر مسنر – آیسندل به کمپ اصلی برگشت و به اکسپدیشن خود خاتمه داد. در حالیکه الیزابت به فرانسه پرواز کرد و به کار خود برگشت تومک در چیلاس باقی ماند و انتظار می رود در این هفته وارد کمپ اصلی شود با این حال اعتصاب خدمه هواپیمایی بین المللی پاکستان موجب گرفتاری و باقی ماندن این کوه نورد لهستانی در پاکستان شد بنابراین به جای برگشت به اسلام آباد او تصمیم به بازگشت به نانگاپاربات دارد، مجوز صعود او تا 22 فوریه اعتبار دارد، در حال حاضر او مشغول جمع آوری مبالغی  برای هزینه برنامه و اخذ مجوز ورود دوباره به کمپ اصلی است.

تومک مکیوویچ

پایان تلاش دانیل ناردی

در میان شرایط جوی بد و اختلاف نظرهای مداوم با همنوردان، دانیل ناردی اکسپدیشن خود را پایان یافته اعلام کرد و در حال حاضر در راه اسلام آباد است. " بعد از ادامه شرایط جوی بد و عدم توافق با تیم، تصمیم گرفتم به اکسپدیشن نانگاپاربات خاتمه دهم، من بین 5 تا 7 فوریه امیدوار به پنجره هوای خوب و انجام آخرین مرحله هم هوایی با شب مانی در کمپ 3 و ارتفاعات بالاتر بودم اما متاسفانه بجای باز شدن، این پنجره بیشتر بسته شد، به خودم قول داده بود نظیر سال گذشته که بعد از سه ماه تلاش زحماتم بر باد رفت، اجازه ندهم همین شرایط تکرار شود.

چهار نفر در کمپ اصلی دیامیر

آلکس تکسیکون، علی سدپارا، تامارا لانجر و سیمونه مورو در کمپ اصلی باقی مانده اند. این چهار نفر برای صعود از مسیر کینشوفر در شرایط خوب، در کنار یکدیگر خواهند بود. آنها قبل از حمله به قله قصد دارند در کمپ 3 و یا کمی بالاتر برای هم هوایی شب مانی داشته باشند. ایگونه ماریزکورنا از کمپ اصلی نوشته: " این روزها هوای کمپ اصلی آفتابی تر از روزهای گذشته است اما هر روز وزش باد شدید امکان هرگونه تلاش را از کوه نوردان سلب می کند. در حال حاضر آنها فقط تا کمی بالاتر از کمپ یک صعود می کنند و تا به حال موفق شده اند که مسیر را تا یخچال باز کنند و بحث عمده آنها پیش بینی شرایط جوی است.

کمپ اصلی و بحث در باره پیش بینی شرایط جوی

هیچ گونه بروزرسانی از سمت روپال وجود ندارد

تیم رویای نانگا به لهستان برگشته، کوه نورد امریکایی کلئو با سه همنورد نپالی خود تنها کوه نوردان کمپ اصلی این جبهه هستند، هیچ خبری از پیشروی این تیم در دسترس نمی باشد.

 Pythom

 پاسانگ لامو سرپا آکیتا به انتخاب مردم،  ماجراجوی سال نشنال جئوگرافی شناخته شد. در لوکلا منطقه سولو خومبو بدنیا آمده، شرپا آکیتا از میان گروهی از نوآوران ماجراجویی که دستاوردهای فوق العاده ای در اکتشاف، حفاظت، انسان دوستی و ماجراجویی ورزشی متمایز در سال گذشته داشته اند، انتخاب شده.

آکیتا در مصاحبه ای با نشنال جئوگرافی گفته:

" من بسیار خوشحال از دریافت این جایزه هستم اگرچه معتقدم ماجراجویان بسیاری بوده اند که سزاوارتر از من بوده اند. می خواهم از حامیان مردم نپال در سرتاسر جهان سپاسگزاری کنم. از نشنال جئوگرافی برای به رسمیت شناختن تلاش های ما در کمک به مردم نپال تشکر می کنم. شخصا امیدوارم دریافت این جایزه زنان بیشتری را در جهان به خصوص در آسیا تشویق به ورود به دنیای کوه نوردی کند"

این کوه نورد 30 ساله که اورست، K2 دشوارترین کوه های جهان و چندین کوه در نپال منجمله آمادابلام و لابوشه را صعود کرده بهترین کوه نورد زن نپال نیز شناخته شده است. وی نقش مهمی در تلاش امدادگرانه در نپال بعد از زلزله ویرانگر 25 آوریل داشته است.

 The Hymalayan

تامارا، سیمونه، علی و آلکس در کمپ یک

تومک مکیوویچ  بعد از آخرین تلاش زمستانی خود در نانگاپاربات که ظاهرا هفتمین بار بوده است اعلام کرد که هرگز به این کوهستان برنخواهد گشت اما ظاهرا در حال حاضر این احتمال قوی تر از هر وقت دیگری است که ممکن است برگردد. این کوه نورد لهستانی اعلام کرده که احتمالا به کمپ اصلی جبهه دیامیر برخواهد گشت. بعد از تلاش ناموفق او و همنورد فرانسویش، الیزابت روول در دو هفته پیش که مجبور شدند از ارتفاع 7300 متری عقب نشینی کنند آنها این کوهستان را ترک کردند. مکیوویج بلافاصله بعد از فرود در مصاحبه ای اعلام کرده بود که قطعا دیگر نمی خواهد روی نهمین کوه بلند دنیا برای اولین صعود زمستانی تلاش کند و شاید در نهایت با هیمالیا و قراقروم خداحافظی کند اما چند روز استراحت همه چیز را تغییر داده او حالا می گوید: " هنوز این شانس وجود دارد و من کاملا هم هوا هستم" تومک از شهر چیلاس واقع در رودخانه ایندوس (سند) نزدیک به 50 کیلومتر فاصله با نانگاپاربات این موضوع را اعلام کرده، مکیوویچ واضح اعلام نمی کند که برنامه او چیست شاید هم محرمانه باشد. این جنگجوی یخ نورد لهستانی و متخصص در صعودهای زمستانی برای یک دهه، ظاهرا دوباره انگیزه برگشت به نانگا را بدست آورده . با این حال تومک به اندازه کافی پول ندارد، به همین دلیل یک کمپین مردمی به هدف جمع آوری حدود 25000 یورو برای شروع فعالیت خود راه انداخته.

تنش بین تکسیکون و ناردی ظاهرا از بین رفته، شایعات بیشتر ناشی از عدم خروج کوه نورد ایتالیایی برای ادامه فعالیت تا کمپ یک بوده  با این وجود ناردی  در صفحه فیسبوک خود وجود اختلاف سلیقه را با آلکس  طبیعی دانسته و اعلام کرده در هر اکسپدیشنی که دموکراسی حاکم باشد چنین چیزی امکان دارد اما اختلاف ما عمیق نیست و ما به بهترین راه حل رسیده ایم . شاید علت دامن زدن به اختلاف آنها عدم خروج دانیل و همراه شدن با مابقی تا کمپ یک بوده، یک بار نیز در انزوای کامل به کمپ یک رفته است .

دانیل در کمپ یک

این روزها شرایط جوی بد و خطر ریزش بهمن به دلیل بارش مداوم برف بیشتر از هر زمانی در نانگاپاربات وجود دارد. با حادثه فرو رفتن آلکس در یک کانال و اصابت یک بهمن کوچک شروع شد و با فروریختن بهمنی بزرگ تر ناشی از تجمع ناپایدار برف روی یک برج یخی در کمپ یک ادامه داشته و اینطور که سیمونه مورو از این حادثه فیلمبرداری کرده کمپ یاد شده را ویران کرده. سیمونه گفته اگر موقع ریزش بهمن کسی روی مسیر سال 1978 مسنر، تیغه ماموری و حتی کمپ یک بود، کشته می شد. شدت ریزش بهمن در حدی بوده که سیمونه به اعضای تیم گفته درب و پنجره های کمپ را محکم ببندند زیرا انفجار پودر برف ممکن است حتی به آنها اصابت کند. خسارت وارده برآورد نشده زیرا خوشبختانه بهمن زمانی فرو ریخته که همگی در کمپ اصلی بوده اند اما نانگاپاربات به شدت صدمه دیده و تلاش های تیم برای ثابت گذاری روی مسیر احتمالا از بین رفته است. 

ریزش برج یخی در کمپ یک

desnivel - Adventure Sports

 خلاصه خبر:

کوه نوردان نانگاپاربات در کمپ اصلی بسر می برند زیرا باد شدید در کوهستان در حال وزیدن است با این حال آنها خود را با پیمایش کوتاه تا پای مسیر و یا کمی بالاتر، اگر شرایط اجازه دهد، سرگرم می کنند. در شرایطی که طوفان در حال تغییر شرایط مسیر ایجاد شده می باشد اختلافاتی هم بین کوه نوردان کمپ اصلی بوجود آمده است.

مشروح خبر:

شرایط جوی به نحوی است که در حال حاضر در بخش بالای کوهستان باد شدید است، تا حدی هوا آفتابی است ، مقدار زیادی برف، پایین مسیر پخش شده است. 29 ژانویه علی سد پارا و آلکس تکسیکون از کمپ اصلی به سمت کمپ یک برای بازگشایی مسیر حرکت می کنند. هدف آنها رسیدن به کمپ یک بود اما یک حادثه کوچک که پیامدی جدی نیز نداشت آنها را مجبور به عقب نشینی کرد.

حادثه در یک کانال  که به سمت یخچال منتهی می شد، اتفاق افتاد که چندان از کمپ اصلی دور نبود، کمی شکستگی در سطح این کانال کوه نوردان را زیر برف گرفتار کرد. آلکس تمام قد زیر برف فرو رفت اما خوشبختانه موفق به خروج شد. علی بلافاصله به کمک دوست خود شتافت و پاهای او را آزاد ساخت، ایگونه خبرنگار مستقر در کمپ اصلی اینطور توضیح می دهد:

" بعد از حادثه آنها راه خود را به سوی کمپ یک ادامه دادند اما سقوطی دیگر در اثر یک شکاف کوچکتر در همان کانال موجب شد آنها به طور قطع از صعود منصرف شوند و به کمپ اصلی برگردند."

کوه نوردان به سمت کمپ یک

سفری کوتاه به کمپ یک

در اوایل این هفته آلکس تکسیکون و علی سدپارا به همراه سیمونه مورو و تامارا لانجر تا ارتفاع 5100 متری طی مدتی که شدت باد کمتر بود، پیشروی کردند. تامارا و سیمونه تجهیزات لازم را در کمپ یک (4800 متر) دپو کردند. این اولین صعود آنها روی مسیر کینشوفر بود. این دو قبلا در سمت شمال شرقی تلاش می کردند. هنگام صعود در بالای کمپ یک آلکس و علی مشاهده کردند که باد شدید شرایط مسیر را به نحو قابل توجهی تغییر داده. آنها سطح زمین را بسیار متفاوت تر از زمانی دیدند که در 24 ژانویه از کمپ دو به پایین برمی گشتند. تکه های بزرگ یخ فرو ریخته از برج های یخی روی مسیر تلنبار شده بود. آنها اشاره کردند تعدادی شکاف در زمین باز شده که موجب شده حرکت آنها با احتیاط صورت گیرد. همیشه امکان لغزش احتمالی وجود دارد.

آلکس، سیمونه، علی و تامارا

اختلاف نظر بین کوه نوردان

بین اعضای تیم بین المللی دو دستگی بوجود آمده. بدیهی است که این اختلاف بین دانیل ناردی و آلکس تکسیکون می باشد ، آنها از این پس بعنوان یک تیم واحد با یکدیگر همکاری نخواهند داشت. از سویی دیگر واضح است که این اختلاف از قبل وجود داشته، همکاری و مشارکت بین آنها به دلیل عدم توافق مستمر در چگونگی پیشروی این اکسپدیشن، آهنگ حرکت، اولویت ها، تفسیرهای متضاد از برخی رویدادها و همینطور اختلاف نظر در اقامت در کمپ اصلی است. در شرایط که آلکس، علی، تامارا و سیمونه شروع به تلاش در کنار یکدیگر برای حمله احتمالی به قله کرده اند، برنامه دانیل برای استراحت توجیهی ندارد.

دست آخر اینکه از کلئو و همراهانش در سمت روپال خبر تازه ای وجود ندارد.

کلئو هنگام ملاقات با تیم "رویای نانگا" در کمپ اصلی

Pythom

کریستف ویلیچکی کوه نورد پیشگام لهستانی معتقد است امسال نانگاپاربات صعود خواهد شد، حس او اینطور می گوید واخبار و اطلاعاتی که بخصوص از سوی تیم آلکس تکسیکون منتشر می شود، اطلاع رسانی بسیار دقیق و بروز از آنچیزی است که در نانگاپاربات در حال جریان است و موجب شده این ایده قوی تر شود که دستیابی به آن دور از انتظار نمی باشد .

سیمونه مورو و تامارا لانجر

سایت آلکس تکسیکون با انتشار خبری از حادثه ای که بین کمپ اصلی و کمپ یک رخ داده بروز رسانی شده، رالف دویموویتس همسر گرلیند کالتنبرونر که خود نیز تنها کوه نورد آلمانی عضو باشگاه هشت هزارمتری ها است در مصاحبه ای حین شرکت در نمایشگاه بین المللی ISPO در مونیخ نظر خود را در باره اکسپدیشن های سال جاری نانگاپاربات اعلام کرده و سایت alanarnette نیز نظر خود را در مورد تک تک تیم ها اعلام داشته ، desnivel  هم طبق معمول خبر خود را منتشر کرده، چکیده ای از آنچه آنها عنوان داشته اند را به شرح زیر تقدیم علاقمندان می کنیم.

بهمن کوچکی بین کمپ اصلی و کمپ یک آوار شده، چیزی که این روزها در سمت دیامیر زیاد اتفاق می افتد.

شرایط جوی بد در نانگاپاربات این کوهستان را غرق در طوفان، باد شدید و درجه هوای بسیار پایین کرده که به کوه نوردان اجازه کار را برای تلاشی مجدد نمی دهد. حتی اقامت در کمپ اصلی هم آسان نیست و کوه نوردان به استقامت و شکیبایی زیادی احتیاج دارند. پنج کوه نورد در سمت دیامیر و چهار کوه نورد در سمت روپال در انتظار فرا رسیدن پنجره شرایط جوی هستند. تامارا بیمار شده و سرفه می کند اما کم کم در حال بهبودی است، لازم به یادآوری است که هفته پیش او و سیمونه مورو تلاش روی مسیر مسنر را متوقف ساخته و به تیم بین المللی پیوستند. پیش بینی هواشناسی کارل گیبل هواشناس اینسبورگی که مشاور سیمونه مورو است تا به اینجا درست بوده و او بود که موجب شد تومک و الیزابت با آگاهی از شرایط روزهای بعدی دست از تلاش بردارند و به خانه های خود برگردند. گیبل معتقد است این شرایط تا 4 فوریه ادامه خواهد داشت.

هیچگاه در چنین شرایطی کوه نوردان نباید خود را در چادرحبس کنند و باید بطور مداوم و در حد امکان از چادرها خارج شده و هوایی تازه کنند تا قدرت عضلانی و استقامت ریه های آنها حفظ شود. به همین دلیل آلکس و علی روز جمعه عازم کمپ یک می شوند، برای تحرک و باز کردن دوباره مسیر که بارش مداوم برف آنها را پوشانده. آنها خیال داشتند ردپاها را روی مسیر حفظ کنند، برف بطور مداوم می بارد، توده ای را روی هم تلنبار می سازد که بهمن های کوچک و باد  آنها را متلاشی می کند و دوباره برف می بارد . آلکس هنگام عزیمت به سمت کمپ یک درون کانالی که به یک یخچال منتهی می شود فرو می رود و تا گردن درون برف گرفتار می شود، توده یخ و برف موجب شده بوده که حتی تنفس او دچار مشکل شود . علی سدپارا بلافاصله به کمک او می شتابد و او را از درون حفره نجات می دهد. به گفته آلکس انتشار تصاویر این حادثه  توسط روزنامه نگار همراه آنها در شبکه های اجتماعی نباید موجب ترس و وحشت شود بلکه هدف درس عبرت برای سایرین بوده که هیچ گاه کوهستان و خطرات آن را دست کم نگیرند. هرگز نباید با خیالی آسوده به خصوص در فصل زمستان کوه نوردی کرد.

 آلکس و علی تا ارتفاع  6700 متری مسیر کینشوفر را ثابت گذاری کرده اند، سبک آنها در این صعود سیژ (محاصره ای یا کلاسیک) است، طناب نصب می کنند اما از اکسیژن مکمل استفاده نمی کنند. بخش فنی مسیر کینشوفر 900 متر یخ سفت در سایه است و دهلیزی است که از ارتفاع 5100 متر تا پای دیواره کینشوفر ادامه دارد.  این استحکامات سنگی گویی دریچه ای است به سمت کمپ 2 در ارتفاع 6100 متر و شامل 7 طول یخ آبی است. آلکس و علی بخوبی این بخش را ثابت گذاری کرده اند.

رالف دویموویتس که سال 2014 یک تلاش نافرجام زمستانی روی نانگاپاربات داشته معتقد است که همگی می خواهند نخستین فرد باشند که در این فصل پای بر نانگاپاربات می گذارد. من بسیار تحریک شده ام که دوباره روی کوه عریان تلاش کنم اما اگر امسال این صعود انجام شود هرگز به آنجا برنخواهم گشت. به گفته رالف صعود ازسمت روپال غیرممکن است زیرا مسیر به یال مازنو ختم می شود و از آنجا هم راه زیادی تا قله ذوزنقه ای باقی است، یک تراورس طولانی که در زمستان توإم با یخ سفت است و این راه طولانی به زمانی زیاد نیاز دارد. اما در سمت دیامیر شانس بیشتری برای موفقیت وجود دارد، مسیر مسنر در سمت چپ گزینه خوبی است و یا مسیر کلاسیک کینشوفر که باید با طناب ثابت به دلیل شیب و یخ سفت ثابت گذاری شود. . رالف اعلام کرده تمرکز من بر صعود بدون اکسیژن به اورست است و بعد از آن 7 قله هشت هزارمتری بکر باقی مانده که خیال دارم روی یکی از آنها در پاکستان تلاش کنم. سن من اجازه نمی دهد که روی K2 تلاش زمستانی داشته باشم اما اگر نانگاپاربات امسال صعود نشود من نیز داوطلب این صعود خواهم بود. 

 کریستف ویلیچکی ، سیمونه مورو و دنیس اروبکو

کریستف ویلیچکی کوه نورد پیشگام لهستانی با سه صعود زمستانی هشت هزارمتری در حال تلاش برای رهبری یک اکسپدیشن زمستانی به K2 است. سایت desnivel برای دومین بار با او در این رابطه گفتگو داشته و جزئیات بیشتری از این برنامه را در یک ویدیو منتشر کرده:

 کریستف ویلیچکی طی دهه هشتاد میلادی اولین صعود زمستانی سه هشت هزارمتری را با موفقیت انجام داده، اورست، لوتسه و کانچن جونگا. بسیار به واقعیت نزدیک است که تیم بین المللی: آلکس تکسیکون، علی سدپارا، دانیل ناردی، سیمونه مورو و تامارا لانجر بتواند اولین صعود زمستانی نانگاپاربات را تحقق دهد در این صورت فقط K2 به عنوان آخرین چالش باقی می ماند و او می خواهد که برای نیل به این هدف کمک کند. او با چندین اسپانسر برای دریافت کمک مالی وارد مذاکره شده برنامه او ایجاد دو تیم برای عملیات پی در پی می باشد. تیم اول مسیر را برای تیم دوم آماده می سازد و تیم دوم که از قبل هم هوا شده مستقیم برای حمله به قله عازم خواهد شد. ویلیچکی مایل است هر دو تیم از میان بهترین کوه نوردان بین المللی انتخاب شوند او در باره این اکسپدیشن می گوید:

من فکر می کنم زمان بازگشتن به K2 فرا رسیده، سعی خود را خواهیم کرد. در حال سازماندهی این اکسپدیشن هستم زیرا امسال یک تیم قدرتمند ایتالیایی – اسپانیایی در حال تلاش روی نانگاپاربات است، بنابراین فقط K2 باقی می ماند و من فکر می کنم زمان صعود فرا رسیده. ما (لهستانی ها) دو بار در زمستان و روس ها یک بار روی این کوه تلاش کرده ایم اما هنوز در این فصل دست نخورده باقی مانده. تصور می کنم نه تنها لهستانی ها بلکه یک تیم بین المللی باید سازماندهی شود، باید در باره آن فکر کنم اما ابتدا باید حامی مالی داشته باشیم زیرا کمی پرهزینه است.

تصور من این است که از سمت پاکستان تلاش را انجام دهیم زیرا چینی ها هیچ گاه نمی دانند چه کار بزرگی می خواهد انجام شود و ارتباط برقرار کردن با مقامات چینی بسیار دشوار است، بنابراین بهترین گزینه در پیش گرفتن یخچال بالترو در سمت پاکستان و یال آبروزی است.

در باره تیم فعلا حرفی برای گفتن ندارم، اما دو تیم تشکیل خواهم داد، یکی برای گشایش مسیر و دیگری برای حمله. آنها در انتظار شرایط خوب خواهند بود زیرا در زمستان پنجره بسیار کمی وجود دارد بنابراین نه تنها به یک تیم قوی نیاز است بلکه باید شانس کافی برای قرار گرفتن در مکان مناسب، زمان مناسب ، تجهیزات مناسب برای حمله نهایی به قله فراهم آید.

شما با اورست شروع کردید و احتمالا با K2 پرونده صعودهای زمستانی را خواهید بست.

بله با بلندترین قله شروع کردیم و با دومین قله بلند جهان کار را به پایان خواهیم رساند، می تواند اتفاق بیفتد، چرا که نه؟

اگر امسال نانگاپاربات صعود نشود چه خواهد شد؟

من فکر می کنم که امسال این صعود انجام خواهد شد اما در غیر این صورت آنها کار خود را ادامه خواهند داد ما نیز به K2 خواهیم رفت زیرا فکر می کنم وقت صعود آن فرا رسیده باشد.

چه تعداد نفرات برای تیم K2 نیاز دارید؟

من به دو تیم احتیاج دارم، چهار نفر برای تیم اول و سه یا نهایتا چهار نفر برای تیم دوم

 این یک برنامه ریزی اساسی است؟

بله تیم اول مسیر را آماده می کند، وسایل را دپو می کند بخصوص برای فرود. مشکل تیم دوم صعود نیست اگر تیم دوم وارد شود و پنجره مناسب وجود داشته باشد می تواند صعود کند اما باید به فکر فرود هم باشیم در این شرایط ایمنی کاهش می یابد و ما به برخی امکانات ویژه نیاز داریم.

شما اعلام کردید که در حال پیدا کردن حامی مالی هستید آیا تا به حال موفق شده اید با کسی به توافق برسید؟

تقریبا بله، با چندین اسپانسر گفتگو داشته ایم و ظرف یک یا دو ماه آینده مشخص خواهد شد.

مثل همیشه باد مشکل اساسی K2 است آیا دشوارترین عامل در صعود K2 همین است؟

بله باد شدید و جت استریم (جریان هوای جتی، بادهای نسبتا قوی متمرکز در جریان باریک در جو) به یک میزان، ما می دانیم که اگر از سمت شمال صعود کنیم مشکل باد به این شدت نخواهیم داشت اما به هر حال در هر دو سمت باد شدید است . از اواخر دسامبر تا مارچ این وضعیت ادامه دارد و تغییری بوجود نخواهد آمد، تنها استثنایی که وجود دارد گاهی اوقات پنجره بیشتری وجود دارد اما باید در مکان مناسب باشید و ممکن است به این مفهوم باشد که باید در هوای بد تا 7000 متر صعود کنید. چندان به تلاش های متعدد اعتقادی ندارم. فقط یک تلاش و شاید دو تلاش و تمام. دلیلی ندارد عده ای در کمپ اصلی به مدت 40 یا 50 روز منتظر بمانند زیرا آنوقت برای انجام هر کاری خسته خواهند بود. برای حمله نهایی، بهترین تازه نفس ها را باید در اختیارداشته باشید.

چه زمانی تجهیزات به کمپ اصلی منتقل خواهد شد؟

اولین محموله شاید در اوایل ژانویه و دومین در اواخر همین ماه

آیا کوه نوردی شغل اصلی شما است؟

نه من این کار را به افراد جوان تر واگذار کرده ام. البته هنوز فعال هستم اما نه در حد ایده آل. به عقیده من تعداد زیادی افراد جوان و آماده وجود دارند، در زمان خودم کارهای زیادی انجام دادم و باید انجام می دادم.

در نانگاپاربات ایده خوبی است که دو تیم ادغام شدند، نظر شما در باره تلاش این فصل چیست؟

به نظر من هم ایده خوبی بود که تیم ها یکی شدند، این پنج نفر تیمی قوی را تشکیل داده و شانس خوبی برای صعود دارند اگر شرایط جوی برای دو یا سه روز خوب باشد. برای آنها دعا می کنم.

بزرگ ترین مشکل در نانگاپاربات چیست؟ آخرین روز طولانی خواهد بود اینطور نیست؟

نه، راه اشتباه در آخرین روز.  خیلی راحت می توان اشتباه کرد . من در صعود خودم ناچار شدم از ارتفاع 7300 متربا پایین تماس بگیرم، زمانیکه هیچ چیز مشخص نبود. برخی اکسپدیشن ها به دلیل پیدا نکردن مسیر مجبور به برگشت شده اند.

شما خیلی سریع در عرض سه روز و به تنهایی صعود کردید، کمی دیوانگی بود اینطور نیست؟

هر کسی هنگام صعود کمی دیوانگی می کند... 

desnivel

ناگهان سر از نانگاپاربات درآورده، کلئونیس پاچکو که او را کلئو وایلدلیش می نامند با تیم شرپاهای خود در کمپ اصلی نانگاپاربات سمت روپال ایستاده تا تمامی حاضرین را شگفت زده کند. این برزیلی که شهروند ایالات متحده امریکا است حتی سعی نکرد که خبر صعود زمستانی نانگاپاربات را پنهان نگهدارد اما کسی منجمله خود من زیاد به این خبر توجهی نکردیم. تعداد معدودی که به آن توجه کردند احتمالا تصور کردند که این کوه نورد 52 ساله برنامه خود را کنسل خواهد کرد. در نهایت او از کمپ اصلی سردرآورده که نسبتا دیر به نظر می رسد، زمانیکه تیم لهستانی ها  "رویای نانگا" آماده ترک کوهستان از تلاشی بی ثمر بودند.

سه شرپا برای بازکردن مسیر

بدیهی است کلئو هم هوایی خود را در نپال انجام داده، سه شرپا او را همراهی می کنند، به درخواست من، سازماندهنده این اکسپدیشن، ادونچر تورز پاکستان گفته اعضای تیم پما شرینگ شرپا 45 ساله، تمبابوته 33 ساله و داواشرپا سنگی 30 ساله همگی از منطقه سنخوواسابا در شرق نپال هستند که کلئو را حمایت خواهند کرد. از یک طرف گفته می شود آنها احتمالا از مزایای تلاش کوه نوردان تیم "رویای نانگا" استفاده خواهند کرد که قبلا مسیر شل را تا ارتفاع حدود 7300 متر آماده کرده  و از طرفی دیگر شرپاها احتمالا به دلیل بارش برف طی این هفته، شروع به برف کوبی و باز کردن مجدد مسیر خواهند کرد.

نیمی از صعودهای کلئو تایید نشده!

شهرت کلئو در صحنه کوه نوردی چندان خوب نیست. این کوه نورد 52 ساله در گذشته گاهی گفته هایش با حقیقت فاصله داشته، او ادعای صعود 10 قله هشت هزارمتری را داشته که بعدا این تعداد را به 8 صعود تقلیل داد و عاقبت فقط 6 صعود مورد تایید قرار گرفته است. چوآیو در سال 2009، گاشربروم 1 ، اورست و ماناسلو در سال 2010، کانچن جونگا در سال 2011 و دائولاگیری در سال 2012. ادعای او مبنی بر صعود آناپورنا در بهار سال 2012 هنوز در لیست تایید نشده های پایگاه خبری بانو الیزابت هاولی وقایع نگار افسانه ای صعودهای بلند نپال است. در پاییز سال 2012 کلئو ادعای صعود ماکالو را داشت اما اظهارات او به خانم هاولی آنقدر ضدو نقیض بود که حتی در لیست مواردی که مورد تایید نمی باشند نیز قرار نگرفت.

صعود به کمپ دو با هلی کوپتر

در بهار سال 2014 کلئو تیتر خبرهای جهانی کوه نوردی شد، او با کوه نورد چینی ونگ جینگ از کمپ اصلی اورست تا کمپ 2 در ارتفاع 6400 متر با هلی کوپتر انتقال یافت، مسیر این دو نفر که یکی اورست و دیگر لوتسه بود تا اینجا مشترک بود. در آن زمان تمامی اکسپدیشن های تجاری ناچار به ترک کردن زودهنگام اورست شدند این کار به دلیل وقوع بهمن در آبشار خومبو بود که 16 شرپا در 18 آوریل جان خود را از دست دادند. حرکت این دو کوه نورد موجب بحث شدید در خصوص ایمنی باربرهای بومی ارتفاع شد. پس از خروج تمامی تیم ها دولت نپال مجوز پرواز به کمپ ارتفاع برای حمل تجهیزات این دو را صادر کرد اما به طور معمول هلی کوپتر فقط برای امدادرسانی مجوز پرواز در اورست را دارد. بعد از پرواز به کمپ 2 ونگ جینگ و شرپای او در 23 ماه مه به قله اورست صعود کردند اما کلئو بعدها گفت برای صعود به لوتسه تلاش چندانی انجام نداد.

Adventure Sports

 برج یخی "آیستورم ربنستاین" که در فضای باز نصب شده، یکی از زیباترین و باشکوه ترین ساختارهای سنگ نوردی اروپا برای صعود لید می باشد و محور یخ نوردی تورجهانی UIAA در روبنستاین ایتالیا می باشد.

چهارمین و آخرین مرحله جام جهانی یخ نوردی و نیز قهرمانی اروپا از 29 تا 30 ژانویه در کشور ایتالیا برگزار خواهد شد و رقابت های رده سنی جوانان نیز از 6 تا 7 فوریه در همین کشور برگزار می شود.

امشب ثبت نام، جلسه فنی و افتتاحیه این رقابت ها است و فردا از ساعت هفت و سی دقیقه صبح تا بیست و یک و سی دقیقه شب رقابت ها در دو رشته سرعت و لید برگزار خواهد شد. تیم هشت نفره کشورمان نظیر مرحله ساسفی شامل آقایان : مجتبی ثقفی، سعید محمودی، مسعود زینالی ، مجتبی هاشمی، محمدرضاصفدریان  و مهدی پهناور و خانمها: زینب موسوی و شبنم اسدی در این رقابت ها حضور دارند و همگی در هر دو رشته شانس خود را امتحان خواهند کرد.

تعداد شرکت کنندگان رشته لید آقایان شامل دو گروه 35 نفره جمعا 70 نفر، رشته لید زنان 36 نفر، سرعت مردان 46 نفر و سرعت زنان  22 نفر هستند. برای تیم کشورمان بخصوص زینب و شبنم عزیز  آرزوی موفقیت داریم.

 تیم کشور لهستان "رویای نانگا" به دلیل کمبود آذوقه و سایر منابع مجبور شد نانگاپاربات را ترک کند. آنها مسیر شل را تا ارتفاع 7300 متر باز کرده بودند. کوه نوردان باقیمانده به دلیل شرایط جوی بسیار نامساعد که انتظار می رود تا اواسط هفته آینده و شاید هم بیشتر ادامه پیدا کند، در کمپ اصلی ماندگار شدند در عین حال یک تیم جدید در سمت روپال وارد کمپ اصلی شده و کوه نوردان سمت دیامیر تصمیم گرفتند که همگی با هم روی مسیر کینشوفر تلاش کنند.

اخبار سمت روپال

تیم رویای نانگا کمپ اصلی را ترک کرده و در راه اسلام آباد است . اکسپدیشن آنها برنامه ریزی شده بود حدااکثر تا 7 فوریه ادامه یابد با این حال به دلیل شرایط جوی بد و عدم وجود پنجره ای برای صعود به قله این تیم اوایل هفته شروع به عقب نشینی نمود. تعدادی از آنها امروز وارد پایتخت پاکستان شدند و مابقی برای انجام اموراتی دیگر در روستای تاریشینگ باقی ماندند. مارک کولونفسکی در مصاحبه ای با یکی از سایت های لهستانی گفته آنها تا ارتفاع 7300-7200 متر بیشتر پیشروی نداشته اند و آنطور که نقل قول شده به 7500 متر نرسیده اند.

زمانیکه مارک کولونفسکی و پاول دوناج در کوهستان بسر می برده اند تیمی جدید وارد کمپ اصلی روپال شده . او کلئو وایلدلیش بانوی برزیلی است که در امریکا بدنیا آمده، همراهان او سه شرپا هستند, پمبا شرینگ شرپا, تمبا بوته و داوا شرپا. گزارش شده که او قبل از اینکه راهی نانگاپاربات شود در نپال برنامه هم هوایی خود را انجام داده.

کلئو سالها پیش درگیر مجادلات متعدد کوه نوردی بوده و این بار نیز جامعه کوه نوردی پرسشی اخلاقی در ارتباط با این اکسپدیشن آغاز کرده که شدیدا متکی به کاری است که توسط کوه نوردان لهستانی روی مسیر شل انجام شده. این اولین اکسپدیشن زمستانی کلئو است وی قبلا در تابستان 2010 از سمت دیامیر روی نانگاپاربات تلاش کرده و آخرین بار در سال 2014 در K2 دیده شده

توضیح : بهنظر می رسد لوتسه درست باشد، کلئو سال 2014 علیرغم ریزش بهمن در مسیر اورست و کشته شدن 16 شرپا به صعود خود به لوتسه ادامه داد در همین زمان ونگ جینگ کوه نورد چینی بی اعتنا به این فاجعه با هلی کوپتر به کمپ 2 اورست انتقال یافت تا از آبشار خوبمو صرفنظر کرده و به صعود خود به اورست ادامه دهد.

 ادغام دو تیم در مسیر کینشوفر

سیمونه مورو و تامارا لانجر تایید کردند که استراتژی خود را در حمله به قله تغییر داده اند و به جای سمت شمال شرقی به تیم بین المللی مسیر کینشوفر پیوسته اند. تامارا اینطور توضیح داده : " با تشکر از اطلاعات دریافتی از تومک و الیزابت در باره وضعیت برج های یخی که هر لحظه آماده سقوط بوده اند و بعلاوه تخته سنگ هایی که همینطور بیشتر و بیشتر می شده، ما تصمیم گرفتیم که به نیروهای مستقر در مسیر کینشوفر ملحق شویم، ما احساس شرمندگی می کنیم زیرا تیم تکسیکون قبلا اکثر ثابت گذاری ها را انجام داده و ما امکان شرکت در این تلاش را نداشته ایم اما من در اینجا متوجه شدم که هرگز رقابتی در کار نبوده و تیم های ما در این برهه از زمان به تیمی قوی تر تبدیل شده و ما دوستی ها را به اشتراک خواهیم گذاشت"

این دو کوه نورد ایتالیایی تمامی لوازم خود را از کمپ 2 و زیر کمپ 3 در سمت شمال شرقی در روز دوشنبه به پایین منتقل کردند.

آلکس تکسیکون و علی سدپارا مسیر را از کمپ اصلی تا یخچال قبل از ورود طوفان با پرچم های قرمز علامت گذاری می کنند.

Pythom

 نانگاپاربات، قله از کمپ 3 قابل مشاهده است

خلاصه خبر:

یک دوره طولانی کولاک شدید، بارش سنگین برف و وزش بادی که بیش از 100 کیلومتر در ساعت است، نانگاپاربات را در برگرفته، تا 4 فوریه شرایط جوی تغییری نخواهد کرد. کوه نوردان در حال حاضر در حال مبارزه با این شرایط بد در کمپ اصلی هستند. دو تیم تا به حال این کوهستان را ترک کرده و گزارش شده که تیم سوم هم در روزهای آینده همین کار را خواهد کرد بنابراین در سمت دیامیر احتمالا دو تیم ادغام خواهند شد.

مشروح خبر:

آلکس تکسیکون، علی سدپارا و دانیل ناردی به خوبی برای حمله به قله به محض اینکه شرایط جوی اجازه دهد، آماده می باشند. آنها ثابت گذاری را تا ارتفاع 6700 متر به پایان رسانده اند و تجهیزات را به کمپ 3 منتقل کرده و نسبتا هم هوا شده اند. تکسیکون گفته: " اگر شرایط تغییر نکند از کمپ 3 به بعد نیازی به هیچگونه ثابت گذاری از ارتفاع 6700 متر تا قله نمی باشد. ما مسیر را به خاطر سپرده ایم، می دانیم چه مقدار و چه طنابی در هر بخش داریم. با تمام قوا برای حمله به قله آماده هستیم فقط نیاز به خوش شانسی از لحاظ آب و هوا داریم امیدوار هستیم که این فرصت را به ما بدهد".

یخ آبی بین ارتفاع 6500 تا 6700 مسیر کینشوفر

تغییر احتمالی در برنامه ها

سیمونه مورو و تامارا لانجر به هدف صعود از مسیر مسنر- مسنر، آیسندل – توماست وارد کمپ اصلی جبهه دیامیر شدند. آنها چند هفته پیش کمپ 2 را برقرار کردند اما موفق نشدند پیشروی بیشتری داشته باشند. (سیمونه قصد داشت قبل از حمله به قله بالاتر از کمپ 4 برود) در آخرین بروزرسانی، دومینیک اشزپانسکی روزنامه نگار لهستانی مستقر در کمپ اصلی نانگاپاربات گزارش داده که این دو کوه نورد ایتالیایی 25 ژانویه به بالا رفتند تا کمپ های نصب شده را جمع آوری کنند. آنها براین باورند که شاید استراتژی خود را برای صعود به قله تغییر دهند هرچند خیال ندارند بلافاصله کوهستان را ترک کنند.

صرفنظر تیم "رویای نانگا" از صعود

تیم لهستانی ها به سرپرستی مارک کولونوفسکی به کمپ اصلی برگشته و گزارش کرده که تیم آنها به ارتفاع 7500 متری مسیر شل رسیده و احتمالا این آخرین تلاش آنها برای رسیدن به قله خواهد بود. با دوره ای طولانی از هوای بد و برنامه ریزی تیم برای بازگشت به لهستان در اوایل فوریه، گزارش خبرگزاری ها حاکی از آن است که تلاش دیگری در سمت روپال انجام نخواهد شد. هنوز اطلاعاتی به طور مستقیم از این تیم دریافت نشده است.

تومک و الیزابت به خانه برگشتند

تومک مکیوویچ و الیزابت روول 23 ژانویه از ارتفاع 7200 متری به کمپ اصلی برگشتند. آنها برنامه ای برای حمله به قله و بررسی مسیر از ارتفاع 7500 متر تدوین کرده بودند. هدف آنها تراورس از سمت شمال شرقی به مسیر کینشوفر برای رسیدن به  ارتفاع 7600 متر بود و از آنجا اقدام برای حمله به قله. به هر حال یخ زدگی و کمبود مواد غذایی و گاز آنها را مجبور به برگشت به کمپ 4 کرد. آنها 24 ژانویه کمپ اصلی را نیز ترک کردند.

تومک مکیوویچ، سیمونه مورو و الیزابت روول

pythom

 تیم کشور لهستان در سمت روپال

از پنج تیمی که در این فصل در حال تلاش روی نانگاپاربات هستند فقط دو تیم باقیمانده، تیم بین المللی به سرپرست آلکس تکسیکون که روی مسیر کینشوفر در حال تلاش است و تیم سیمونه مورو که روی مسیر مسنر تلاش می کند.

این خبر هنوز به طور قطعی تایید نشده  زیرا امکانات ارتباطی تیم رویای نانگا (عدالت برای همه) محدود است اما به نظر می رسد که تیم لهستانی ها به سرپرستی مارک کولونفسکی تصمیم به ترک نانگاپاربات و بازگشت به خانه را دارد. دلایل اصلی آنها فقدان منابع مالی و هفته ها انتظار برای ورود پنجره شرایط جوی خوب است.

قبلا اطلاعات دریافتی حاکی از این بود که  روز شنبه آنها از قدمگاه مازنو در ارتفاع حدود 7500 متری مسیر شل عبور کرده اند، دهها متر بالاتر از حدی که تومک مکیوویچ و الیزابت روول در مسیر هرمان بوهل به آن دست یافته بودند. قرار گرفتن در معرض سرمای شدید و عدم تحمل ارتفاع بالا در نهایت این دو نفر را مجبور به ترک کوهستان کرد.

فقط دو تیم باقیمانده

تیم بین المللی متشکل از آلکس تکسیکون، دانیل ناردی و علی سدپارا که روی مسیر کینشوفر تلاش می کند موفق شده است تا کمپ 3 به ارتفاع 6700 متر را ثابت گذاری کند و در حال حاضر در کمپ اصلی بسر می برد، آنها با سیمونه مورو و تامارا لانجر ملاقات داشته  و تجربیات و دیدگاههای خود را به اشتراک گذاشته اند.

پیش بینی شرایط جوی ورود باد شدید را اعلام کرده که احتمالا حدود 10 روز یا بیشتر در نانگاپاربات باقی خواهد ماند، بنابراین آنها از عدم فعالیت، تحمل سرما و آنچه که بر سر ثابت گذاری ها خواهد آمد ناراحت هستند. آنها با شرایط بسیار پیچیده ای به دلیل یخ زدگی مسیر مواجه هستند و ارزیابی گزینه های بعدی نیز نتیجه ای نداشته اشت.

سیمونه مورو و تامارا لانجر امسال هنوز به ارتفاع 7000 متر نرسیده اند و بطور کلی این پنج کوه نورد تصمیم دارند که در زمان انتظار برای بهتر شدن شرایط جوی در کمپ اصلی به پارو کردن برف خود را مشغول کنند تا ببینند آیا امسال اولین صعود زمستانی نانگاپاربات امکان پذیر خواهد شد یا خیر.

پنج کوه نورد باقیمانده در کمپ اصلی جبهه دیامیر (چندان امیدوار بنظر نمی رسند!)

desnivel

 خلاصه خبر:

تومک مکیوویچ و الیزبت روول بعد از یک روز کامل فرود از ارتفاع 7200 متر به کمپ اصلی برگشتند و پایان اکسپدیشن خود را اعلام کردند در عین حال تیم مسیر کینشوفر نصب طناب ثابت را تا ارتفاع 6700 متر ادامه داده و گزارش هایی ضد و نقیض از پیشروی و برگشت تیم شل به کمپ اصلی منتشر شده.

نانگاپاربات در شب، دانیل ناردی

مشروح خبر:

الیزابت و تومک در صحت و سلامت کامل از ارتفاع 7200 متر به کمپ اصلی برگشتند و پایان اکسپدیشن زمستانی نانگالایت (نامی که بر تیم خود نهادند) را اعلام کردند. این زوج به ارتفاع حدود 7400 متر رسیده بودند در همین حال تیم مسیر کینشوفر ثابت گذاری را تا کمپ 3 در ارتفاع 6700 متر ادامه داده و ظاهرا پیشرفت قابل توجهی در مسیر شل وجود داشته است.

تومک و الیزابت

تومک مکیوویچ و الیزابت روول شب گذشته در کمپ 4 در ارتفاع 7200 متر بوده اند. دیروز از این کمپ بالاتر رفتند تا شرایط و امکان حمله به قله را بررسی کنند. به گفته ارسلان احمد آنها تا حدود 7500-7400 متر پیشروی داشتند. برنامه آنها آمادگی برای حمله به قله در روز جاری بوده اما موقع بررسی سرمای کشنده مانع از هرگونه اقدام خاصی می شود. آنها دیروز و امروز بارها از سرمای وحشتناک گفته اند و گفته آنها سرمای نامهربان ارتفاعات را به تصویر می کشاند. سیمونه مورو که قبلا با تومک مکیوویچ در زمستان 2014 روی مسیر شل همراه بوده می گوید این کوه نورد لهستانی هرگز از سرما شکایت نمی کرد. نفر سوم تیم در چیلاس این پیام را منتشر کرده: " الیزابت روول تلاش خود را ترک کرده و تیم به دلیل کمبود مایحتاج و سرمای شدید پایان اکسپدیشن  خود را اعلام کرده است. این پایان تلاش ششم تومک و تلاش سوم الیزات روی نانگاپاربات در فصل زمستان است."

کمپ 3 مسیر کینشوفر

مسیر کمپ 2 به 3

آلکس تکسیکون، علی سدپارا و دانیل ناردی نصب طناب ثابت را تا ارتفاع 6700 متر به پایان رسانده اند و لوازم کافی در کمپ 3 در این ارتفاع مستقر کرده اند. آنها شب را در کمپ 2 بسر برده اند و فردا به کمپ اصلی برمی گردند. بعد از صعود ماراتن روز گذشته از کمپ اصلی تا کمپ 2(حدود 2000 متر ارتفاع گرفتند) امروز روز طولانی دیگری برای این تیم است . آنها کمپ 2 را در ساعت 8 صبح به وقت محلی ترک کردند، دو ساعت اول بسیار سرد بوده، آفتاب نمی تابیده اما خوشبختانه تا ارتفاع 6500 متر آلکس و علی ثابت گذاری کرده اند. با این حال روند انجام این کار بسیار سخت بوده، 200 متر مانده به کمپ 3 کاملا همه جا یخ زده بوده و یخ آبی تمامی مسیر را فرا گرفته بوده. کوه نورد اهل باسک تلاش را دشوارتر از حد تصور توصیف کرده و گفته که تصور نمی کردم تا این حد طولانی باشد. یخ بسیار سفت است و پنجه های پای ما در اثر کوبش کرامپون دردناک شده است. با پیش بینی مدتی طولانی شرایط بد جوی که از فردا آغاز می شود آنها به کمپ اصلی برمی گردند.

کوه نوردان به سمت کمپ 3 مسیر کینشوفر

تیم مسیر شل پیشروی یا عقب نشینی

مارک کولونفسکی دیروز از کمپ 4 در ارتفاع 7150 متر مسیر شل طی گفتگوی کوتاهی با تیم مسیر کینشوفر گفته که احتمالا امروز یا فردا به کمپ اصلی برمی گردند با این حال پیام تایید نشده ای اعلام کرده که امروز کوه نوردان به ارتفاع 7500 متر رسیده اند.

لهستانی ها در مسیر شل

Pythom

 خلاصه خبر:

تومک و الیزابت از ارتفاع بالاتر به کمپ 4 در ارتفاع 7200 متر برگشتند، تیم سمت روپال در ارتفاع 7150 متر مستقر شده، تیم مسیر کینشوفر به کمپ 2 رسیده و لوازم بیتشری با خود حمل کرده. سیمونه مورو و تامارا لانجر از کمپ یک به کمپ اصلی برگشته اند.

مشروح خیر:

ارسلان احمد نوشته : " تومک مکیوویچ و الیزابت روول بعد از یک روز سخت به ارتفاع 7200 متر برگشتند. مابقی تیم ها نیز یک روز پرکار را پشت سر گذاشته اند. حال تام و الیزا خوب است و در حال استراحت در کمپ 4 هستند آنها آنقدر خسته هستند که امکان پرسشی از آنها وجود ندارد"

حمله به قله

برنامه اصلی تومک و الیزابت تراورس سمت شمال شرقی به مسیر کینشوفر و گذراندن یک شب زیر هرم قله در ارتفاع 7500 تا 7600 متر و بعد حمله به قله در امشب بوده، با این حال در نیمه های روز گزارش شده که دو کوه نورد یاد شده تصمیم گرفته اند از زین اسبی بالا رفته و مسیر هرمان بوهل که اولین مسیر صعود به قله است را در پیش بگیرند. علت این تصمیم تا به حال مشخص نشده. تومک و الیزابت صبح زود کمپ 4 را ترک کرده اند، ساعت 11 صبح حوالی ارتفاع 7300 متر بوده اند از آنجا با سیمونه مورو تماس می گیرند و پیش بینی شرایط جوی را می پرسند. هواشناس ایتالیایی ها پیش بینی باد شدید نزدیک به 60 کیلومتر در ساعت را برای فردا اعلام می کند. تماس بعدی با این دو ساعت 8 بعدازظهر به وقت محلی انجام می شود. آنها به سلامت به کمپ 4 برگشته بودند و موفق به صعود به قله نشده اند. این دو بیش از حد خسته بودند و نتوانستند ماجرای آن روز را از طریق تلفن ماهواری با دیگران به اشتراک بگذارند. کمپ 4 بسیار سرد است ! برنامه فردای تیم مشخص نیست. از تماسی که از کمپ اصلی گرفته شده آنها احساس خستگی و سرما می کنند اما هنوز می خواهند که فردا شب سعی در حمله به قله داشته باشند. پیمایش طولانی از مکان فعلی تا قله، روبه وخامت گذاشتن وضعیت جسمانی و تغییر آب و هوا موجب شده کار دشواری در پیش رو داشته باشند.

قسمت بالای مسیر هرمان بوهل که الیزا و تام خیال صعود از آن را دارند

ایتالیایی ها به کمپ اصلی برگشتند

سیمونه مورو و تامارا لانجر امروز کمپ اصلی را ترک کردند. آنها قصد داشتند به کمپ 3 برای هم هوایی برسند و اگر لازم بود به الیزابت و تومک در فرود بعد از تلاش سخت حمله به قله، کمک کنند. در حالیکه هنوز در کمپ یک بودند سیمونه خبر بروزرسانی شرایط جوی را که هوای بد را برای فردا اعلام می داشت، دریافت کرده. از این رو هر دو به کمپ اصلی برمی گردند.

مسیر کینشوفر، تیم در کمپ 2

آلکس تکسیکون، دانیل ناردی و علی سدپارا بعد از یک صعود ماراتن از کمپ اصلی به کمپ 2 رسیدند. ساعت 4 بامداد به وقت محلی صعود خود را شروع کردند، آنها 200 متر طناب را در عرض یازده ساعت پیمایش ساعت سه و سی دقیقه بعدازظهر به کمپ 2 در ارتفاع 6100 متر رساندند. این سه نفر باید درون برف عمیق دامنه ها، تلاش سختی را برای یافتن طناب ثابت که زیر بارش سنگین برف از نظر ناپدید شده بود، انجام می دادند بنابراین تا زمانی که شرایط جوی پایدار است باید به اندازه کافی تجهیزات و مایحتاج خود را تا کمپ 3 در ارتفاع 6700 متر منتقل کنند.

کمپ 2 مسیر کینشوفر

تیم سمت روپال

سمت دیامیر از اعلام مداوم شرایط آب و هوا به لطف ارتباط مداوم با کمپ اصلی برخوردار است. لهستانی ها در سمت روپال مدتی است که ساکت هستند، آنها منبعی برای بروزرسانی شرایط جوی ندارند با این حال در کمال ناباوری آلکس تکسیکون امروز گفتگوی کوتاهی با مارک کولونفسکی داشته. اطلاع حاصل شده که تیم روپال چند روز پیش به کمپ 3 در ارتفاع 6600 متر رسیده، امروز آنها راهی شدند و کمپ 4 در ارتفاع 7150 متر، بالای گردنه مازنو را برقرار کردند .از آنجا ارتباط کوتاهی با سمت دیامیر داشند. از آن نقطه قادر به مشاهده و ارتباط بی سیم با سمت دیامیر هستند. از این رو آلکس و مارک با یکدیگر گفتگوی کوتاهی داشته اند، مارک هنگام گفتگو در ارتفاع 7000 متر بوده و اعلام کرده که فردا به پایین برمی گردد، اما مشخص نیست چه کسی با او همراه است.

تصویری از تیم سمت روپال در کمپ اصلی

Pythom

تومک مکیوویچ و الیزابت روول به ارتفاع 7200 متری نانگاپاربات رسیدند و فردا یا پس فردا عازم قله خواهند شد. اگرچه جزئیات دقیقی در مورد مکان و برنامه آنها برای صعود در دسترس نمی باشد اما این اعتقاد وجود دارد که آنها امشب یا فردا شب نیز ممکن است عازم قله شوند. پیش بینی شده است که شرایط عالی برای حداقل چند روز ادامه خواهد داشت، هوا آفتابی و تا یکشنبه بدون باد خواهد بود.

به گزارش سایت فدراسیون کوه نوردی و صعودهای ورزشی تیم یخ نوردی کشورمان متشکل از هشت ورزشکار عصر روز گذشته تهران را به مقصد زوریخ ترک کرد تا در سومین مرحله رقابت های جام جهانی در ساسفی  که در روزهای 22 و 23 ژانویه (2 و 3 بهمن) برگزار می شود شرکت نماید.

اسامی نفرات تیم :

مهدی پهناور – سرپرست

مسعود زینالی – مجتبی ثقفی – سعید محمودی – مجتبی هاشمی – محمدرضا صفدریان – شبنم اسدی و زینب کبری موسوی . این تیم پس از رقابت های سوئیس عازم کشور ایتالیا خواهد شد و در شهر رابنستین در آخرین مرحله تور جهانی یخ نوردی حضور خواهد داشت.

برای ورزشکاران کشورمان بخصوص دوستهای خوبمون زینب و شبنم عزیز  آرزوی موفقیت داریم

 خلاصه خبر

اولین تلاش برای حمله به قله در این فصل درنانگاپاربات در شرف وقوع است. تومک مکیوویچ و الیزابت روول به کمپ 3 رسیده اند و خیال رسیدن به قله ظرف چند روز آینده را دارند. مابقی تیم های سمت دیامیر در حال حاضر در کمپ اصلی به سر می برند. تیم سمت روپال ظاهرا در ارتفاع حدود 6600 متر بسر می برد.

تصویری که الیزابت روول هنگام هم هوایی گرفته

مشروح خبر - حمله به قله

تومک و الیزابت 16 ژانویه از کمپ اصلی حرکت کردند. آنها شب اول را در کمپ یک بسر بردند و روز بعد به کمپ 2 رسیدند. با این حال پیشرفت آنها به دلیل باد شدید تا صبح امروز(چهارشنبه) متوقف شده . کوه نوردان 2 شب را در کمپ 2 در انظار بهبود شرایط جوی بسر بردند. تومک 18 ژانویه اینطور نوشت: " کمپ 2 و بالاتر ... سرد و توفانی است اما همه چیز روبراه است . سلام گرم ما از کوهستان ... کوهستان باشکوه و زیبا را پذیرا باشید" تیم امروز به کمپ 3 رسید. آنها احتمالا یک شب را در کمپ 4 بسر خواهند برد و فردا شب آماده حمله به قله خواهند شد. هم تیمی آنها اینطور نوشته: " در کمپ 3 باد کمی آرامتر شده، آسمان صاف است. مهناب نورافشانی می کند بنابراین قبل از طلوع آفتاب تام و الی به بالاتر حرکت خواهند کرد. 2 روز دیگر حمله به قله آغاز خواهد شد"

گزینه های مسیر برای تومک و الیزابت

ایتالیایی ها در کمپ اصلی

سیمونه مورو و تامارا لانجر از ارتفاع 5800 متر به کمپ اصلی برگشته اند، هوای بد پیشروی بیشتر را امکان پذیر نساخت. این زوج قصد داشتند عازم کمپ 3 یا حتی 4 شوند اما غذای کافی همراه نداشتند و بعدازظهر 18 ژانویه به کمپ اصلی برگشتند.

پیشروی در سمت شل

هنوز هیچگونه ارتباط مستقیمی با سمت جنوبی کوهستان برقرار نیست اما ردیاب آنها نشان می دهد که چند تن از اعضای تیم به ارتفاع 6600 متر رسیده اند. به نظر می رسد حداقل کمپ 3 برپا شده باشد، شاید هم کمی بیشتر.

رد یابی تیم مسیر شل

تیم مسیر کینشوفر

دانیل ناردی، آلکس تکسیکون و علی سدپارا در حال حاضر در کمپ اصلی هستند. بستگی به شرایط جوی تیم فردا نصب طناب را تا کمپ 4 در ارتفاع 7400 متر ادامه خواهد داد. آلکس و علی مسیر را تا ارتفاع 6500 متر در اوایل این هفته ثابت گذاری کرده اند. دانیل ناردی که از آخرین صعود خود صدمه دیده حالا بهتر شده و مشتاق صعود است.

دانیل ناردی از اوقات خود لذت می برد

Pythom